Wala lang ‘to…

There’s distance in between, but still the phantom of your grip still embraces my sense of touch as if it’s real. Two broken souls starting to cover their wounds and rest their fractures; a total separation caused by a deliberate accident, juvenile and reckless. But I feel that everything is forgiven, but not forgotten. History is too lucky beyond comprehension if it claims ownership over a year’s worth of joy and sorrow, comfort and pain.

I will be by your side,
I.

self-destructive impulse…

Haha, wala lang akong magawa kawawa naman kayo, iintindihin niyo lang ang mahaba kong naisulat tungkol sa pilosopiya na most likely, eh wala kayong pakialam. Nakita ko itong subject na ito sa aking paghahanap ng topic tungkol sa tragedy of the commons sa net. Dahil wala akong magawa, nahilig ako sa pagsusulat ng mga diskurso tungkol sa pilosopiya kaya tuwing pupunta kayo dito, consider nyo na nakareceive kayo ng messages from the higher consciousness…

…..

Sometimes I wish I would die under tragic circumstances while I’m still young so people will remember me for everything I could have been, instead of growing older and failing to live up to the expectations set for me…

You are here to SUFFER…

You are here to suffer

You.

Yes, you.

You spend everyday waiting for acknowledgement, yet you receive none.

You are fed up with pleas of mediocrity, of setting the bar a little lower below your standards.

You spend everyday with people you wouldn’t want to touch with a ten foot electric post

You think majority of the people are the same

Wanting to be “cool”, they all strive to be the same

You are disgusted with the people in power, messing up your mind with various news about their favorite showbiz personalities.

You cry from all the rehashed material that’s filling the minds of the people with shit, promoting discrimination and prejudice

You puke from all the cheap entertainment that you see all around, yet you see people swallowing their innards just to be branded “cool”

You curse the bland commercialized philosophy that the media sells to the youth

You laugh at people striving desperately to be known, yet secretly you crave to have the same trumped up attention they receive

You protest against the people who stick so close to you, stealing and basking in the reflected glory of your achievements

The state views you as a number,

Your friends a companion,

Strangers, a shadow in their path

Then it dawns unto you…

What does not kill you makes you stronger.

Suffering will give you scars

And these scars will grow thick like armor on your skin

To help you with a fresh wave of suffering

These ideas may not cause tremors on the world, but one day it will penetrate their thickened skulls

Never stop. All is not lost. This will bear fruit someday.

:D

Ba’t ba ganyan ang mga tao, pilit kang pinapapaniwala sa mga pinaniniwalaan nila?

Consider this conversation with a friend:

 “Tsong, have you found Jesus yet?” tanong nya sa akin.. (parang yung tanong ni Lt. Dan kay Forrest Gump…hehe’)

Sagot ko naman, “What? I didn’t know I was supposed to look for him.” (sinadya ko na gayahin yung sagot ni Forrest Gump kasi hindi ko rin naman alam kung paano ko sasagutin yon..hehe’)

I was being sarcastic then but he didn’t have a clue. And then I said, “I have no plans to ‘find’ him. Can we drop the subject?”

Pero hirit pa niya, “But how are you going to be accepted in the Kingdom of God if you don’t accept Jesus Christ as your personal savior?”

“Look, pare: Yes, I am an agnostic, but that doesn’t make me a bad person. I try not to do bad things to other people and for me that’s enough. I checked your religion’s “ten commandments” and accepting Jesus as a personal savior isn’t one of them. So, you see, I don’t need a personal savior…but that’s just me.  Again, can we drop the subject?”

And this would go on…and on…in circles.  Him trying his best to convince me of his beliefs… This must be what hell would be like if I died (of sheer boredom) at that moment.

And then I would say something like, “Look, If I ask you if I could put cream on your coffee and you said ‘No.’  Wouldn’t you be pissed off if I put some anyway? Well, that’s what you’re doing to me: you’re putting cream on my coffee when I already said I don’t want any.”

And then it would end with something like,

“I would pray for you, tsong.”

Minsan nga, may nagsabi pa saken, “Sige tsong, ipagdadasal ko ang kaluluwa mo.”

hahaha!para namang pag namatay ako, 100% sure na syang mapupunta ako either sa purgatory or sa hell (kung meron man) kaya kailangan ko ng dasal niya. LOL

Ako naman hindi na sasagot nun syempre…hehe’

For some reason, I feel like I’m giving people an impression na I’m either an atheist or the third anti-Christ…haha’

Pero ayus lang…

cool nga eh… (^^,)

Haha Pisawt mga tsong!

Are you a Christian??READ THIS…

Top TEN signs you’re a Fundamentalist Christian:

10. You vigorously deny the existence of thousands of gods claimed by other religions, but feel outraged when someone denies the existence of YOURS.

1. You actually know A LOT LESS than many atheists and agnostics do about the Bible, Christianity, and church history — but still call yourself a Christian.

—hm…pisawt mga tsong!walang pikon!hahaha’ ^^

Quote for the Day :D

No one dies a virgin… LIFE FUCKS US ALL.

            ~Kurt Cobain, Nirvana

5 Proofs of God’s Existence ni Aquinas

Matagal-tagal ko na ring nabasa yung 5 proofs of God’s existence ni pareng Thomas Aquinas, ewan ko ba bakit naalala ko nanaman ngayon ulet… siguro, kasi nababalik nanaman ang pagkahilig ko sa philosophy… ^^ ahe’

Bago ang lahat, importante na isipin natin na ang pilosopiyang ito ay malaki ang ginampanan sa paniniwala ng mga Kristiyano.

Baptized ako as a Catholic, and nung bata ako pag may mga tanong ako tungkol sa “Diyos” and all that stuff about religion and spirituality sinasagot nila ako na ayon sa teachings ng Catholic Church, nag-aral din ako sa isang Catholic university (kahit na isa akong Agnostic, iba ang paniniwala ko at hindi ako nagsisimba…hehe’ ) and based dun sa mga tinuturo ng mga Values Education teachers namen dun, masasabi ko na ang 5 proofs of God’s Existence ni pareng Thomas Aquinas ay ang maaaring naging foundation ng Catholic Philosophy.

Hm…para sa mga hindi pa nakabasa nun, ieexplain ko ngayon dito… :)

1.Uncaused cause

Ayon kay Aquinas, anuman ang masasabi nating “design” ay gawa ng isang matalinong nilalang. Kung titignan mong mabuti ang ang tao, ang kambing, ang kamatis, ang putik, ang puno, ang buong planetang ito…at iba pang “Beings”, masasabi mo na sila ay mga “disensyo”. At ang mga disenyong ito ay hindi nagagawa ng pangkaraniwang tao lamang ayon kay Aquinas.  Sino ngayon ang designer? Kung ibabase natin ang tanong na iyan, sa apat na naunang mga proofs…alam na natin ang sagot. Tanong din iyan ni Albert Einstein nung nabuo niya ang Law of Relativity. Nakabuo man siya ng Physics Law ng light, motion, place and time…meron siyang tanong na hindi niya kayang maipaliwanag…sino ang gumawa ng light?? Yun ang point ni Aquinas…dun nanaman pumapasok si “God” ng mga Kristiyano… ^^
*hm…naku..naipaliwanag ko ba ng ayos yung 5 proofs of God’s Existence ni pareng Aquinas??hehe’ bahala na lang kayong umintindi dyan…ahe’ pisawt mga tsong!
*next time iba nanamang philosophy ang ieexplain ko… cheers! ^^

Nietzsche ulet… ^^

Dahil unti-unti na akong naaadik sa pagbabasa ng kahit anong tungkol sa philosophy, nag-search ako kanina sa internet at may nabasa ako na sabi daw ni Nietzsche, goodness must be practical. At ikalawa, equanimity is not  good. Habang binabasa ko yun, naisip ko lang ah, hindi ba parang magkasalungat yata ang statements na iyon?

Hm…kasi ang equanimity is something good economically, kasi maiaangat ang kalagayan ng mahihirap at practical talagang may aasenso.

Habang pinag-iisipan ko yun, ang unang pumasok sa isip ko ay ang tanong na “What is to be practical?” oo nga, ano nga ba ang praktikal? ito ba ay isang kondisyong ekonomikal? inugat ko ang  salitang iyon…sa greek nagmula (as usual), praxis ang rootword, na ang ibig sabihin ay “which is practiced”. ang pagiging praktikal sa kontekstong ito ay hindi isa lamang kondisyong ekonomikal kundi isang gawain. practice ika nga. praktikal ay isang gawaing nagbibigay regulation sa bagay-bagay na ginagawa natin. Halimbawa na lang, kung paano tayo magisip, kung paano tayo  kumilos, at iba  pang mga gawain na kung saan tayo ay makakukuha ng pleasure. (medyo Aristotelian ang dating, kasi dun lang naman kinuha ni aristotle sa greek polis ang ideya na iyon) sa paglipas ng mga panahon ang word na practical ay medyo napapalitan na rin ng kahulugan, naging “which is used for beneficial results in an economic status” na siya.

Isang halimbawa niyan, bakit ka maglalakad kung sa Nepo Mall ka lang pupunta at galing ka sa HAU, at hindi sasakay ng jeep? kasi mas “praktikal”  na maglakad kaysa sa mag jeep. bakit naging ganun? kasi ung sa means of purchase ay hindi sulit, hindi “praktikal”.

Sabi ng pinsan ko minsan saken, ano daw ang mas mabuti sa dalawang ‘to: isang prostitute na nagbebenta ng sariling katawan para may maipakain sa pamilya o isang conservative, na puro dasal, puro “Praise the Lord, Halleluiah” na walang mapakain sa pamilya?

siyempre sa unang tingin medyo mas tama ung conservative kasi immoral ung  ginagawa nung prosti, pero sa kabilang banda, economic side, mas ayos yung prosti kasi may napapakain siya sa pamilya niya.

Hm…alin nga ba ang tama? usisain natin ah…

Sa side muna ng conservative…hindi “good” ung ginagawa niya kasi nakalimutan nya ang isang aspeto ng kanyang pagkatao: ang isabuhay ang tama. Ang kabutihan ay nasa isip lamang niya at hindi naisasabuhay. Si Nietzsche (sa pagkakaintindi ko ah…) hindi pabor sa ganitong sitwasyon. Bakit ko nasabi yon? kasi sabi niya, good is practical (ung first sense ha, ung “which is practiced”). Hindi naisasabuhay ng tama ang “tama” nung conservative kasi nakaligtaan niya yung pagaasikaso sa economic side ng buhay niya, ung mapakain niya ang kaniyang sariling pamilya which is beneficial sa pag-grow niya bilang tao at pagtustos sa kanilang pangangailangan. Ang “goodness” ay hindi dapat manatili sa utak, ito ay ginagawa, sa level ng diskurso, sa level ng gawa.

Hm… yung sa prosti naman tayo, tamang may maipapakain siya sa pamilya niya, nakakagawa siya ng isang bagay na makabubuti sa kanyang pamilya… Pero nag-grow ba siya bilang tao? sa economic side pwede ang ginagawa niya,pero bilang isang individual na nabubuhay, dapat mag-grow, at dapat maging fulfilled ang buhay, naibibigay din ba niya iyon? Hindi… Una, siya ay hindi na isang tao kundi isang bagay na lamang. Gamit para lamang mag-”survive” at hindi mag-”live” ang kabutihan na naibibigay niya ay hindi dahil ito ay mabuti, kundi ito ay bunga lang ng “necessity.”

ang kabutihang practical ay hindi out of necessity kundi out of the will that it is good. Dapat gumagawa tayo ng bagay na mabuti kasi ito ay mabuti. Utopic ba? hindi naman, alam naman natin paano gumawa ng mabuti na hindi forced though compelled (Di niyo masyado maintindihan?hm…basahin niyo na lang ang Nicomachean Ethics ni Aristotle pinaghalo ko yung dalawa.hehe’) kaya goodness as practical is it is in practice and never an idea only.

Ok ito naman ah (tinamad na ko dun sa unang proposition. hehe’)…

bakit ayaw ni Nietzsche ng equanimity? hindi ba babalik tayo sa herd, baka mawala ang ating Will. (Existentialist’s reading naman itong point of departure ko)

Equanimity is an economic term at existentialist term. Equanimity as an economic term muna ah, ibig sabihin nito lahat pantay-pantay walang mahirap, walang mayaman. Pwede kaya iyon? hindi, kasi utopic un. Nietzsche wanted to get rid of absolute kasi masyado tayong fixated dun. Goodness is in praxis. bakit utopic? kasi hindi mananatili sa equilibrium ang economy…may gagalaw at gagalaw sa balance na iyon. So, babalik din tayo sa set-up na may mayaman at mahirap.

Ok, Existentialist view naman… Nawawala ang ating subjectivity, our Will. hindi tama yun kasi every action is because of necessity at hindi natin ginagawa ang tama kasi pinaniniwalaan nating tama ito, kundi bunga ito ng walang pagsusuring pagtalima. Goodness willl not be in praxis, but merely dictate lang ng herd.

hm…do i make sense ba?o nalalabuan kayo sa mga pinagsasasabi ko?hehe’

*ah basta pag nainis kayo or sumasalungat kayo sa sinulat ko, resbakan ninyo ako. ok lang saken yon, kais trip ko un. Haha’ hinuha lang mga tsong…

pisawt! ^^

kalayaan…

Kelan ko kaya ma-mi-meet si Nietzsche? Matagal-tagal na akong agnostic…well, okay naman ang buhay ko. Mas okay na siguro ‘to kesa magdasal ako gabi-gabi upang humingi ng tawad para sa mga “kasalanang” ginawa ko, dahil natutuwa naman ako ‘pag ginagawa ko ang mga ito. (hm…kelangan ba talagang mag-apologize for being “human”?) hm…nalalabuan ba kayo saken? Wag niyo na lang akong intindihin.

————————————————————————————————

Well, kanina napag-isip-isip ko na may tatlong bagay na talagang bumabagabag sa isip ng tao sa bawat panahon at henerasyon: kalayaan, afterlife at “Diyos” .

Ang tatlong bagay na ito ay patuloy na nagniningas sa isip ng mga philosophers sa bawa’t henerasyon. Sabi ni Immanuel Kant, hindi daw talaga ito buong-buo na maieexplain o mabibigyan ng proof at hindi rin naman ito kayang tuluyan ng mapasinungalingan, kaya mauuwi na lamang ang mga tao sa desisyon na kung gusto ba nila itong paniwalaan o hindi, at ito ay depende sa praktikalidad at sa mabuti nitong maidudulot sa society. Maraming tutol sa ganitong pilosopiya ni Kant, isa na dito si pareng Richfried, ngunit hindi ko ito tatalakayin dito. Ang nais ko munang pagusapan ay ang essence ng freedom.

Kalayaan… Meron nga ba ako nito? Ikaw, meron ka ba nito? Totoo nga ba talagang may kalayaan tayo? Totoo ba na meron tayong free will? Marahil nasa isip mo ngayon, Syempre, meron… Pero ano nga ba ang free will? Ginagawa nga ba talaga natin ang mga bagay-bagay? pinipili ba natin ang ating mga desisyon depende sa gusto natin? o dahil ito ang gusto ng lipunan? Bibili ako ng sapatos, sigurado ba ako na ang bibilhin ko ay gusto ko, at hindi ang sinusubo sakin ng mga komersyal sa TV? Pag may syota ka kunwari, susubukan mo bang maging mapangahas dahil ito ang sabi ng media, o magiging isang true love waits advocate ka kasi ito ang sigaw ng iyong rehiliyon? Yung magandang babae na nakita mong dumaan kanina, maganda ba siya kasi maganda siya para sayo, o dahil ito ang “gandang” itinakda ng media? Isa lang bang produkto ng lipunan ang ating mga desisyon sa buhay? Wala ba talaga tayong kontrol dito? Marahil nalalabuan ka na saken,  natatawa o nagagago, (ako rin eh..haha’)

Siguro yun ang dahilan kung bakit tinatawag na baliw si Nietzsche at marami pang ibang mga philosophers. Siguro yun ang dahilan kung bakit may mga radical na femenist ang nalululon sa droga at mga punkista at emo na nagpapakamatay, masyado nilang hinahanap ang kalayaan. Sa tingin ko, ang kalayaan ay hindi talaga wagas, hindi ito pure kung baga, isa itong napakalabong salita. Isang salita na may essence na puno ng kahiwagaan, walang tiyak na katapusan. Siguro darating ang panahon na maiintindihan din natin ang mga bagay na ‘to, o baka hindi, ewan…

Pero siguro iniisip niyo, hindi naman importante na talagang maintindihan natin ang kalayaan. Siguro iniisip niyo, hindi naman ganun kaimportante na maging malaya tayo sa lahat ng bagay na may epekto sa buhay natin. Siguro sapat na sa inyong masaya kayo sa “kalayaang” natatamasa ninyo, maging ano mang klase ito, lubusan man o kahit konti konti lang. Siguro iniisip niyo, hindi naman ganun kasama maimpluwensyahan ng lipunan. Bulok man ito at puno ng kagaguhan, kabilang parin naman tayo sa lipunan eh.

Pero ako? Ayokong maging alipin ng society, ayokong magpadikta sa kung ano ang sinasabi nilang nakabubuti para sa akin o kung ano ang “tama” para sakanila. Pero naisip ko lang ah, (tinitignan ko rin ang mga posibilidad) na baka sa pilit na paghulagpos ko dito, imbes na makamit ko ang tunay na euphoria ng pagkakakalas, ang mauwian ko ay isa lamang hungkag na kaharian ng araw. (nalalabuan na ba kayo?ahe’ )

Hindi masama maging iba, sa totoo lang nga mahalaga ito pagka’t ito ang susi ng pagbabago…(hm…sinasabi ko ito dahil napakaraming mga tao ngayon ang sunod lang ng sunod sa dini-dictate ng lipunan sakanila. masyado ng nagiging conformist. )

hm…Mahirap talagang intindihin ang kalayaan. (hanggang ngayon, pinipilit ko pa rin itong intindihin..) Mahirap malaman kung meron ba tayo nito o wala.

May mga stoic, may mga tao na tingin ay ang will ang absolute, may mga tao na ang tingin ay ang tanging totoo sa buhay nila ay ang mga desisyong ginagawa niya, eh ikaw??anong pinaniniwalaan mo? =)

blah…blah…blah…

Random thoughts, Realizations, Learnings, Observations, etc.

* One never steps into the same river twice because when you do, both the river and you have changed. Corollary to this, you never meet the same person twice. Instead, it becomes a process of meeting a new person again and becoming more familiar to him/her, especially if you haven’t met for a long time.

* Kung gago ako sa paningin ninyo, well, mas gago ako sa inaakala ninyo.bwahahaha’

* Life ranges from mediocre to bad. I am really being forced to endure people I don’t like. 

*They say the average person is 60% water. That means, we’re more liquid than solid. Kaya tuloy natatakot akong maligo eh, I might wash part of me down the drain.hehe’  

* I really can’t keep myself in a state of peace. There’s always something that I find to trouble myself with, even if it is insignificant in nature. I enjoy living a hard life.

* I’d rather be singled out than to do something that I don’t like.

* Bad is sometimes good for me for it is the only thing different and independent in this society.

* If you accomplished something too easily, then you must have done it wrong.

* One thing why man continues to live is that the state of perfection can never truly come and that the state of imperfection can never truly pass away. Thus, perfection and reality is asymptotic. They come close to each other but never quite touch.

* Never let others become your priority while letting yourself be an option.

* Gusto kong bumili ng Polaroid camera…pero mukhang hanggang balak na lang sya..

* Gusto kong matuto ng card tricks…paturo po??

 * Hindi mo mapaplano ang lahat ng bagay, magkaron ka ng paniniwala sa kaguluhan, yung natural tendency for things to go wrong.

* Meron talagang mga bagay na hindi mo na dapat inaalam.

* If simplicity borders on stupidity then it’s not actually logical to use it as an argument and/or rationale for your actions. You are born with the most complex organic computer that is the product of a thousand years of evolution. Use your brain.

* Nothing can take form without borrowing the likeness of something already inside you.

* Bakit dumadame ang mga “EMO”??diba dapat nagpapakamatay sila?

* The movie version of Twilight SUCKS!.(sorry Twilight fans…LOL.)

* Understanding must move with the process, must join it and flow with it.

* After all is said and done, more is said than done.

* Recognize yourself and your identity in the midst of a society which tells you what you are and what you should do. It is then that you could be alienated from society and start your examination of yourself and your society. Do I make sense?

*Conscience is what hurts when everything else feels so good.

*It’s frustrating to know all the answers, but nobody bothers to ask you any questions.

*Ang sarap talaga ng Chocolate Calzone ng Sbarro. (^^,)

* Mas masarap talaga yung ginagamit na fishball nung mga nagtitinda sa daan kesa dun sa mga nabibili sa mga grocery stores.

* I brew my own coffee, and it’s much better than Starbucks!haha’ (hindi ko na kelangan lumabas para uminom ng kape…plus, hindi pa ako maiirita sa mga trying hard magpaka-conyo…LOL.)

* Nakakainis yung mga nagtitinda sa Frozen Yogurt sa may kanto (yung katawiran ng kanto ng Villa Angela), ang tagal mag-serve… Inuuna pa kasi ang pakikipaglandian. -_-

* Ayoko talaga ng bakasyon!!wala akong magawa…buti pa pag me pasok, gumagana ang utak ko kahit papano…di tulad ngayon, feeling ko hindi dumadaloy ang dugo sa utak ko..

kwentong jeep :D

Sa loob ng jeep parang pelikula yan, maraming klase ng tao at personalities ang mae-encounter mo. Iba-iba rin yung makikita mong ginagawa nila. Minsan nakakainis, pero madalas nakakatuwa. Tulad na lang ng mga ‘to:

Scene # 1. I’m the king of the World.
Sila yung mga pasahero na nakatodo open yung bintana, feel na feel niya habang hinahangin yung buhok niya. Hindi niya alam, lumipat na lahat ng kuto at lisa niya sa katabi niya. Kulang na lang ay mag slow-mo saglit ang mundo habang tumutugtog ang Skyline Pigeon Fly sa radyo ng jeep ni manong.

Scene # 2. Dalagang Pilipina.
Eto naman yung mga kung umupo ay naka-paside ng todo. Yung tipong parang sisilipan siya ng lahat ng pasahero ng jeep, habang yung katabi niya pala eh kalahati na lang ng pwet ang sumasayad sa upuan. Tipong pag nagpreno si Manong driver eh mapupunta na sa front seat.

Scene # 3. Sleeping Beauty.
Malas mo kung makatabi mo yung mga pasaherong katulad nito. Sila yung mga tipong naka-hawak yung isang kamay sa hawakan ng jeep, tapos maya-maya lang biglang malalaglag. Swerte mo pa kung magkaumpugan ang ulo nyo.

Scene # 5. Stop! In the name of Love.
Nakakainis yung mga ganitong scene. Eto yung tipong lumabas na vocal chords mo sa kakasabi ng “PARA PO!!” pero wa epek at parang walang narinig si manong driver. At sa sobrang pagka-bingi niya ay kakailanganin mo na ulit sumakay ng jeep papunta sa dapat mong binabaan. At kung mamalasin ka, magagalit pa sa’yo si manong at sasabihing “hindi ako bingi, tinatabi ko lang yung jeep”. Umabot na sa susunod na kanto, “TINABI LANG YUNG JEEP”?!? Kamusta naman yon?! hahaha’

Scene # 6. I Started a Joke.
Isa sa mga nakakatawang scene sa loob ng jeep. Nanggagalaiting sinasabi ng pasahero na “bayad ho, bayad ho, byad ho!, bayad hooooo!” with matching katok pa sa bubong ng jeep. Matataranta naman yung katabi niya dahil wala naman siyang inaabot na bayad. At si manong driver naman ay halos mag ala-lastikman narin na inaabot yung kamay niya sa nagbabayad “daw” na mama. Then marerealize na lang bigla nung mama na “Para po!” pala ang dapat sinabi niya, dahil bababa na siya. Ano yun? joke?

Scene # 7. Love Birds.
Eto yung mga nakakairita…Sila yung mga akala mo eh nakaupo sa luneta at sila lang dalawa ang nakasakay sa jeep. Eto yung mga kung todo akbay si lalaki at nagbubulungan pa sabay hagikgik nung babae…haha’ akala mo, walang ibang nakakakita sa kanila…minsan pa nga, may naghahalikan pa eh. (oi, may ganyan talaga ah..hehe’)

Scene # 8. Let’s get Loud.
Malas mo pag may nakasabay ka sa jeep na magbabarkada na akala mo lunch break sa canteen kung magkwentuhan with matching appear pa habang nagtatawanan sila. Sila yung mga akala mo nasa loob ng KTV booth na para bang walang nakakarinig sa ingay nila kundi sila. Pero minsan nakakatuwa rin sila kahit paano…pero minsan lang yon.hehehe’ kasi minsan, yung mga nakakasabay ko, mga trying hard magpaka-conyo. English ng english mali naman ang grammar…at eto pa lalakasan pa ang boses! LOL.

Scene # 9. I can’t hear You.
Masarap sapakin yung mga ganitong pasahero lalo na’t katabi mo. Sila yung pagkatapos magbayad eh magtutulug-tulugan para hindi na maabutan ng bayad ng iba. Yung tipong kahit itapat mo sa tenga niya yung bibig mo habang sinasabing “bayad daw” ay wala siyang naririnig.

Sa sobrang pagka-enjoy mo sa mga scene na nakikita mo, nakalimutan mo na palang magbayad.Haha! quits na…LOL!

Angels and Demons (movie)

Sa wakas napanuod ko na rin yung movie version ng Angels and Demons…kasama ko si Edmar kanina (nag-date kame…hehehe’) kami lang dalawa, kasi naman noh…yung mga dapat kasama bigla na lang nag-back out… (uyyy…nagpaparinig..)

well…maganda naman yung movie…but still, hindi pa rin na-meet ang expectations ko.LOL. nabasa ko na yung book and napansin ko MADAMING binago sa movie. although expected ko na yun, sana nilagay pa rin nila sa movie yung head ng CERN na si Max Kohler at yung super astig nyang wheelchair…hehe’ hmm…pero sa kabuuan, maganda pa rin sya…isa pang nagustuhan ko dun, uhm…astig ang setting!! ^^

para sa mga nakabasa na nung book, i’m sure you’ve noticed a big difference…eto yung mga napuna ko (pasensya na kung may nakalimutan ako, 2 years ago ko pa kasi binasa ‘to eh..^^ ):

1. Sa book ang first scene, nagising si Robert Langdon sa isang phone call tapus pinagmamadali sya…pagkatapos sinakay sya sa isang super bilis na jumbo jet ba yun?pero sa movie, unang scene, yung kamatayan ng Pope, tapos pinakita yung experiment nina Vittoria Vetra sa Geneva, tapos saka lang pinakita si Robert Langdon.. na hindi natutulog.. kundi nagsswimming sa Harvard University.. haha.. tapos di siya tinawagan katulad nung sinabi sa book..personal siyang pinuntahan nung isang taga-Vatican..eh diba taga-CERN dapat yung nagpatawag sa kanya?tapos sa isang helicopter lang sya sinakay, hindi sa isang bonggang jet.

2. Sa book, ang pinatay ay si Leonardo Vetra na tatay ni Vittoria Vetra (Leonardo nga ba??basta!haha’)…pero sa movie, ang pinatay, si Sylvano na nagbabantay ng antimatter…

3. Sa book, si Max Kohler (na may astig na wheelchair…haha’) ang nakakita dun sa bangkay ni Leonardo Vetra tapus saka pa lang niya sinabi kay Vittoria…tapus, dun palang din sinabi ni Vittoria kay Kohler yung tungkol sa antimatter..pero sa movie ibang-iba…una,hindi nag-exist si Max Kohler…at pangalawa, si Vittoria mismo ang nakakita dun sa bangkay (pero dito sa movie, bangkay ni Sylvano…hindi yung sa tatay niya)…

4. Sa book, yung mag-amang Vittoria Vetra tsaka Leonardo Vetra ang gumawa at nakakaalam ng tungkol sa antimatter…pero sa movie, buong staff ng CERN ang involved sa antimatter creation.at nag-rejoice pa sila nung nagawa nila.

5.  Sa book, lahat ng Preferiti namatay..yung nangunguna sa Papal Election ang naging bagong pope…si Cardinal Morati ba yun?(aruh…pasensya na, di ako sure sa pangalan.^^) pero sa movie, 3 lang yung namatay…na-save si Cardinal Baggia ng Italy mula sa pagkalunod sa Fountain of Four Rivers sa tulong ni Langdon tsaka nung iba pang mga tao dun.

6. Sa book na-kidnap pa si Vittoria Vetra nung assasin.pero sa movie, naiwan sya sa Vatican para basahin yung journal ni Sylvano para malaman kung sino yung killer.

7. Sa book, na-save ni Langdon si Vittoria from the assasin tapus agad pinuntahan si Camerlengo kasi akala nila si Kohler yung mastermind at papatayin nya si Camerlengo…tapus non, nakita nila si Kohler sa aktong babarilin si Camerlengo kaya pinagbabaril sya ng mga swiss guard (alam ko, may isa pa syang kasama na binaril din eh..). Pero sa movie, hindi ganun…nakakita si Langdon tsaka Vittoria ng tunnel that leads to Vatican tapus nakita nila si Rocher na babarilin si Camerlengo kaya binaril sya ng Swiss guard (pati yung isang pari binaril din nila).

8. Sa libro, bago mamatay si Kohler may inabot syang videotape kay Langdon…Sa movie naman, bago mamatay si Rocher, may inabot syang golden key.

9. Sa book pinalipad ni Camerlengo yung helicopter para sa taas sumabog yung antimatter…kasama niya si Langdon, tapus tumalon sila and naka-survive naman sila (si Camerlengo, may parachute…si Langdon wala…pero buhay pa rin)…sa movie naman, si Camerlengo lang ang sumakay tapus nakatalon sya bago pa man mag-explode.

10. Sa book, pinanuod ni Langdon yung videotape na binigay ni Kohler tapus tsaka nya sinabi sa mga cardinals yung ginawa ni Camerlengo…sa movie naman, nangalkal si Vittoria tsaka Langdon dun sa office ni Rocher tapus nakita nya yung journals ni Sylvano tsaka yung monitor where all the security inside Vatican is being monitored.tapos pinapanuod din nila sa mga cardinals yung video ng confrontation ni Rocher kay Camerlengo

11. Sa book, ang pangalan ni Camerlengo ay Carlo Ventresca…siya yung anak ng Pope (yung namatay) through Artificial Insemination.Which I think, na-prove na yung Pope is also a believer of science. It gave him a chance na magkaroon ng anak dun sa madre na lab niya…of course, without breaking his vow of celibacy…Pero hindi alam ni Carlo Ventresca yun, ang alam lang niya, nagkaroon ng anak yung Pope kaya para sa kanya, sinner yung Pope. And he believes that God, and not science should dictate the moral creed of the people. Kaya yun din ang dahilan kung bakit nilason niya yung Pope (pero akala nung mga tao, kagagawan yun ng illuminati). Sa movie naman, ang pangalan ni Camerlengo ay Patrick (ay tama ba?yun ang pagkakarinig ko kanina eh…i-correct niyu nlng kung mali…^^). tapos sabi adopted son sya nung Pope.

12. i think, the 5th symbol should be a diamond with all the 4 elements written (yung ambigram din)..in the movie, yung 5th symbol ay yung keys na parang nag-form ng cross shape. (ay basta, kung di nyo ma-imagine panuorin niyu na lang…hehe’)

13. Sa movie, hindi nila na-mention yung attraction between Robert Langdon and Vittoria Vetra… Ang ending nung novel, nasa isang hotel sina Langdon tsaka Vittoria tapus mukhang sila ang nagkatuluyan…hehe’ ang ending naman nung movie, pinakita yung paglabas nung bagong Pope in public, tapus niregaluhan si Langdon ng isang artifact mula sa Vatican Archives (alam ko yun yung may part na pinunit nung babae eh…yung may tungkol kay Galileo.haha’ ewan ko kung nabanggit din yun sa book.di ko maalala. hehe’ memory gap…lol.).

*yan lang mga naalala ko…kung may mali sa mga pinagsasasabi ko, wag kayung mahiyang mag-correct saken. ^^

———————————————————

hmm…may trivia nga pala ako tungkol sa movie… ^^

uhm…hindi lahat ng “Rome scenes” ay shot in Rome. 3 weeks silang nag-shoot sa Rome ng exterior location scenes. tapos nagkaroon ng strike.ung ibang scenes, sa Sony Pictures Studios in Los Angeles kinuha. ayaw kasi ng Roman Catholic Church na magamit yung kanilang churches to some movie quite similar to the controversial na “The Da Vinci Code” so the movie crew decided to improvise. yung Caserta Palace ang ginamit for the scenes in Vatican.tapos yung Biblioteca Angelica naman as Vatican Library. then ‘yung sa St. Peter’s Basilica, movie set lang yun, created in Los Angeles. around 80 feet (24 m) ‘yung dimensions—almost half the size of the real one. masasabi pa nga na naging eco-friendly yung naging shooting nila kasi nagtipid sila ng fuel (pati sa time), then konti lang yung ginamit nilang props. nai-donate na lang nila sa charity yung ibang perang nakalaan for the props…oh dba?hehe’ ang source ku dyan, HBO movie one on one…aheh’

oo nga pla, bka akala niyo nagkaroon ng strike dahil dun sa movie…uhm…hindi po…yun yung “Writers’ Guild of America strike.” in short walang connection yun sa movie,kailangan lang um-attend ng ilang writers ng film doon kaya yun…hehe’

**************************************

Ang Alamat ni Grimace :D

Hindi ka ba naku-curious kung ano o sino si Grimace?? Sa mga hindi nakakaalam… si Grimace ay yung tabatchoy na kulay ube na mascot ng McDo. Ano ba siya? At ano ba ang papel nya sa buhay ni Ronald McDonald?

Sabi sa website ng McDo, eto daw si Grimace:

“Grimace is a big, loving, fuzzy purple fellow who is Ronald McDonald’s best friend. He’s sure Ronald is the world’s ultimate authority on everything. While Grimace loves all McDonald’s foods, he’s absolutely crazy about milkshakes. Grimace is very enthusiastic and eager to try new things. His joyous spirit helps everyone overlook the fact he’s a little slow and clumsy sometimes.”

Ows? Eh ano naman ngayon?!? Actually, si Grimace ay kontrabida na may anim na kamay na nagnenenok ng milkshakes. Ika nga sa isang website:

“Between Hamburglar (who stole burgers), the Fry kids (who stole fries), and Grimace, crime was running rampant in the ‘McHood.”

O di ba… napakagandang ehemplo sa mga kabataan??haha’ Pero ang pinakamagandang mga teorya ay galing (kanino pa?) kundi sa mga Pinoy!..iba ang mga Pinoy eh!..IDOL!.haha’

Unang teorya: Si Grimace ay isang ube mascot. Ung McDo marahil ay may ice cream o shakes na ube ang flavor.

Pangalawang teorya: Si Grimace ay bastardong anak ni Tinky Winky ng Teletubbies (na natsitsismis na baklush) at isang eggplant.

Pangatlong teorya: Siya ay violet na krayola na iniwan ng mga bata (sa playground ng McDo) sa araw para matunaw.

Pang-apat na teorya: Grape-flavored drink daw si Grimace… Kaya lang maasim ung drink kaya nagmukhang grimace sila…kaya siya tinawag na Grimace! hehe’

Panlimang teorya: Siya daw ang pinaka-suwangit na mascot ng McDo, kaya siya pinagsuot ng costume — purple na costume daw ito na napaka-bigat na hindi na matanggal! haha’

Pang-anim na teorya: Si Grimace ay lahat ng pagkain sa McDo na hinalo sa blender….wehehe’

Pampitong teorya: Siya ay isang milkshake. Period. haha’

Pangwalong teorya: In-introduce daw ng McDo ang kamote french fries sa Pinas ng pumunta daw sila dito. Kaya daw may mascot na Grimace. Isa siyang kamote.hihi’

Pangsiyam na teorya: Kakambal pala siya ni Ronald McDonald, kaya lang, retarded daw si Grimace kaya siya pinasusuot ng purple costume. (Pero ito ang pinakamatinong teorya so far…) hahaha’

Pang-sampung teorya: Si Grimace, kasama ng iba pang mascots ng McDo, ay pinakilala noong 70’s. Siya ang nagrepresent ng Blueberry milkshakes na ni-launch sa US. Ang tawag talaga sa kanya ay Evil Grimace, kasi nga nagnenenok siya ng milkshakes. Galing siya sa isla na puno ng sigla at puro milkshakes. (Ok, whatever…) haha’

Eh ano ba ang official word ng McDo??? Well, may tumawag sa McDo to ask nga kung sino o ano ba talaga si Grimace…Alam mo kung ano ang sinabi ng babaeng sumagot ng phone…..???

“He’s a potato.”

HUWAW, ANG LABO TSONG!!..hahaha’

—kayo?anong teorya nyo?email niyu saken para maidagdag ko dito… LOL!

alak o gatas? :D

sabi nila saken,, ang alak daw…

hindi naman nakaka-solb ng problema…

baket?! ang gatas rin naman ah?!

buti pa nga ang alak, minsan libre… haha’

eh ang milk??

may kabarkada ka na bang nanglibre ng gatas at sinabing…..

“Tara tsong, DEDE tayo!”  ?? nyahahaha’ 

wala pa diba??

kaya alak na rin kayo! LOL!

haha’ wala lang…

blah…blah…blah… :D

OBSERVATIONS, LEARNINGS AND REALIZATIONS…

1. High School Musical IS FULL OF STEREOTYPES. Don’t let your children watch it too many times for they might confine their views on what life is or how people think. For the record, I would also like to state that I was… uhm… being…. what’s that word? Oh yeah, diplomatic, when I watched this. BTW, bring coffee along if you are very… diplomatic in your movie preferences.

2. The noisiest and most crowded places are always the best places to talk in secret for everyone’s minding their own business of listening to what their companions are talking about. You are already having a hard time listening to that guy blabbering to you across the table that you will not be able to hear that guy in the black suit whispering to his friend on how to make a bomb from household materials.  

3. Ordinary mortals always go to others in order to confirm to themselves their own status in the society. They perform feats of such grandeur and their pride has inflated their heads that they defy the laws of gravity and stand with their head high (unless it is filled with helium…haha’). Thankfully, there are those people without the need to confirm the fact of their superiority from others, they are content to know it themselves.

4. Farewell is relief. Separation is inevitable and a good relationship is a cycle of hellos and goodbyes, with each changing slightly in order not to stagnate.

5. Time is cruel. It won’t stop for anybody.

6. Don’t speak when you have nothing to say.

7. Learn to give up. Giving up is not cowardice. There is honor in defeat and walking away is a test of courage.

8. When you refuse to confront your emotions, you wouldn’t be able to recognize it.

9. Being too kind is cruel.

10. Why do people tend towards the mass, striving for commonality? Will they die if they become distinct from their herd? WHY? WHY?

11. I can’t believe there are people who actually form over substance and they apply this principle even in the judgment of other people. The only explanation I can think of is that they have watched too much television commercials…

12. Six years of elementary education, four years of high school, and another 4 years (variable) of college does not prepare you for the real world, even in the basics. What you need to do is to experience real life in advance so that you will not have a sudden realization that the world is flat and you will fall off the edge if you don’t conform,rather you will become accustomed to this fact slowly as you make your way through lower education. Believe me, I’m doing this right now.

13. The invisible hand principle, put forward by Adam Smith, can also be applied to matters outside economics. It’s especially fun seeing the invisible hand work it’s wonders on people. hihi’

14. Corollarily to the above statement, the laissez faire principle (means leave it alone) can also be applied to real life. right??

15. Time and, unfortunately as I have realized, money, flies when you’re having fun…Ugh, my wallet is on a diet.haha’

~tadz (^^,)

Say that again Nietzsche… :D

“For art to exist, for any sort of aesthetic activity to exist, a certain physiological precondition is indispensable—intoxication.”

—Friedrich Nietzsche

—And when he says intoxication, he means booze. Yeah!

*walang title* :D

An individual can only recognize oneself as an individual when a point of reference (another person) exists.

You cannot see yourself unless there are other people around.

– Do I make sense?? :D

La Religion, opium du people et protestation contre la misère réele…

Religion is the sigh of the oppressed creature, the heart of a heartless world, and the soul of soulless conditions. It is the opium of the people.
-Karl Marx

Religion is the opium of the people at ang mga saradong katoliko ay adik sa opium.
-Anonymous

–nice… ^^

COOL??

ano ang cool para sa’yo?..

siguro…

sa mga reggae lovers, cool ang dreads…

   pero sa mga jologs mas cool mag tirintas tuwing pupunta sa mall…

sa mga emo, cool ang bangs…

   pero sa mga nerd mas cool ang kachupoy…

sa mga genius sa math, cool ang x times y=xy…

   pero sa mga bobo sa math mas cool ang 1+1=11…

sa mga students, cool umabsent…

   pero sa mga professors mas cool mangbagsak ng students…

sa mga sosyal, cool ang levis…

   pero sa mga fashionista mas cool ang ukay-ukay…

sa mga masisipag, cool magpakamatay sa work…

   pero sa mga batugan, mas cool magpakamatay sa tulog…

sa mga getto, cool ang XXXL t-shirt…

   pero sa mga conyo mas cool ang fitted na pink na polo shirt…

kay bert and edmar (hm…o cge na nga, sama mo na rin ako dyan…hehe’), cool LUMAMON…

   pero kay hazel mas cool mag diet…

para kay kuya butchoy, cool tumae sa school…

   pero para sakin mas cool tumae sa starbucks…

hahaha’ joke!

so, anung point?…

magiging cool lang ang isang bagay kung para sa’yo cool yun…

kung para sa iba hindi, well, problema na nila yun…

do I make sense?

hahaha’

anti-religious??hmm…

Many people assume I must be an atheist who hates religion.This is not the case.

But i admit, i did go through an anti-religion phase.

I hated the way people who claimed to be religious behaved, I find the arguments against religion very compelling, and I thought that being an atheist is a sign of being intellectually “tough” (of course I enjoyed the smug feeling that I was better than the fools who believed.)

But as I grew older (and wiser I hope), I stopped being an anti-religious. One reason is that I achieved a better understanding of the arguments for and against religion. I tried to be rational and after reading and grasping arguments put forth by thinkers such as Aquinas, Descartes, Leibniz, Locke and others, I find it difficult to dismiss the idea that God (or a Supreme Being, as I prefer to call Him) exists. It might be the case that there is no Supreme Being, but the case against the Supreme Being is far from being a certain one and there are powerful arguments for His existence.  Another reason is that I achieved a greater degree of personal maturity (and also intellectual maturity, I hope). Believing something to seem “tough” or because it made me feel superior now strikes me as “foolishness”. I am still angry at the way some allegedly religious people behave. But I can now distinguish between a belief and those who claim to hold that belief. I do oppose those who use religion to justify their evil, their hatred and their prejudices. But I oppose them because they are evil–not because they claim to be religious.

In all honesty my religious beliefs are not settled yet. I have never had a definitive religious experience that convinced me of the truths of faith. I cannot believe just because some person in a fancy costume waves a book around and tells me it is true. I cannot believe just because most people do.

Naturally, I do want to believe. I would prefer a meaningful reality in which the wicked are brought to task, the good are duly rewarded and an afterlife awaits us all. I want that very much. But, I know that what I want (to believe as “TRUE”) and what is true are two distinct matters.

At this point, I reject the hateful dogmatism of the extreme atheist and the fanatic theist. But, I do not really know what I believe. Of course, neither do most people. When I talk to people about their faith and their God, I observed that they tend to speak empty words and have no real understanding of what they claim to believe. Worse is, they often seem completely uninterested in learning anything about their alleged faith. It does strike me as ironic when they smugly judge me for my lack of faith when I am far more interested in what they believe than they are.

******************************

some things take time… :)

a little book which tells big things about life =)

but some things take a little time,
and though it’s hard to wait,
if everything did happen fast,
we might miss something great.

Free will??hmm…

Free will, in morality, is seen as the expression of the freedom of man. This was always the case for me but on that dark dreary afternoon while I was reading Nietzsche I was hit by an idea. Free will gives not freedom but bonds man to a different purpose and ironically gives man responsibility.

First let me explain a related concept: option paralysis. This is the case in which an individual, given a wide range of choices becomes paralyzed and becomes unable to act. The individual then cannot make a choice until a “rallying point” becomes apparent and the individual goes with that said rallying point. The problem in this system has surfaced hasn’t it? The rallying point… Therefore, to become an autonomous individual, one has got to have a perfect, if not, functioning moral mechanism.

That aside, we go back to free will and ask why it gives responsibility. Free will gives the individual a free rein on whatever actions he wants to make. But there is still the issue of right and wrong, of good and bad which is inherent in every human being because he/she is a rational being. The ideas of good and bad, right and wrong can be collectively known as a person’s moral mechanisms. Thus, free will dictates that man must act according to his moral mechanisms.

Free will, in instilling a sense of right and wrong in the individual, helps keep the society running properly as each person has responsibility in his own actions and can be punished because he himself made that wrong act without putting the blame on things other than his own will. This then gives the society, the government, the establishment or whatever name you want to call it, the right to hand out punishments which restrict the expression of the individual.

From the previous statements, it can be said that free will was invented because it’s inventors wanted the right to punish and by doing so, they created the social device called guilt.

Men were considered free so that they can be judged and punished – so they might become guilty. Consequently, every act must be considered willed so that every act lies within the consciousness of man.

Man has no one to blame but himself.

gloomy sunday…

This is the so called Hungarian suicide anthem. Many people quoted the passages of this song in their suicide letters so it came to be called as such. Used to be a favorite of mine but sometimes, I still feel the urge to listen to it…

This is the lyrics of the song (English Version):

Sunday is gloomy,
My hours are slumberless
Dearest the shadows
I live with are numberless
Little white flowers
Will never awaken you
Not where the black coaches
Sorrow has taken you
Angels have no thoughts
Of ever returning you
Wouldnt they be angry
If I thought of joining you?

Gloomy is sunday,
With shadows I spend it all
My heart and i
Have decided to end it all
Soon therell be candles
And prayers that are said I know
But let them not weep
Let them know that Im glad to go
Death is no dream
For in death Im caressin you
With the last breath of my soul
Ill be blessin you

Dreaming, I was only dreaming
I wake and I find you asleep
In the deep of my heart here
Darling I hope
That my dream never haunted you
My heart is tellin you
How much I wanted you
Gloomy sunday

******************************

ahai… -_-

di ko alam kung bakit…

pero tuwing makakakita ako ng alternating caps sa paragraph

TuLaD nItO oH…

pArAnG aAtAkIhIn AkO nG ePiLePsY..

waaaaa!

gusto kong magwala…kakairita nakakakita ng ganun noh??

pwede nmng small letters lahat o kaya malaki lahat…

ba’t kelangan pang alternate na ganun?!

sus ginuu…

haha!

wala lang…

ang OA kasi eh…LOL. 

the ten "CONYO"-MANDMENTS

THE TEN CONYO-MANDMENTS

“I’m like, making aral at the Arrhneow!”
“Me naman, I’m from Lazzahl!”

Angels and Demons!!! :D

Being born as a Catholic like majority of the Filipino population, I know it’s a taboo to question Christianity but since I can’t even write about all the things that’s going through my head right now, I guess discussing such a complex issue would somehow make me more relaxed.

We all know the story, from the Immaculate Conception up until that day of His fated crucifixion. We all know of his miracles, He can heal all kinds of sickness and he even brought a person back to life. Jesus and his divinity—the very foundation of our faith and the religion we all grew up with.

But, What if??

The greatest story ever told was a lie?

The Da Vinci Code and Angels and Demons made a controversy on a global scale. This is no surprise considering that 33% of the estimated 6 billion people on the planet are Roman Catholics. The perfect example of this statistics is of course—the Philippines being considered as the only predominantly Catholic nation in Asia. Our religion pretty much defines us in many ways. It influences our values and traditions in more ways than we can imagine. Many historians actually consider Catholicism as the greatest influence of the Spanish colonization in the country and perhaps that is why the outbursts against the Da Vinci Code were understandable.

Angels and Demons just like The Da Vinci Code focuses on Vatican’s attempt to suppress the truth behind Jesus Christ’s divinity and Christianity as a religion based on a Supreme Being. However, unlike The Da Vinci Code that used historical facts, Angels and Demons approaches the topic using science as a basis to disprove the teachings of the Church. Unlike most Hollywood movies where stories are exaggerated, I guess Tom Hanks’ character Robert Langdon is actually softer compared to the Langdon on Dan Brown’s books. Like what they did in the movie “Da Vinci Code”, Langdon actually debated and argued against the idea that Jesus may actually have a descendant through Mary Magdalene’s child. If you read the book, Langdon’s character was more aggressive and that it actually appeared he was supporting the idea. I guess they intentionally soften his character for the movie to pass many countries film review board just like our MTRCB.

The battle between History and Science against Religion is a matter of perspective–therefore there could be no end to this struggle unless one side is willing to think about the other perspective too. Also, religion is not limited to Christianity and what is told in the Bible. Though I personally believe in the existence of God/Yahweh/Allah/or whatever you wish to call Him, I do not limit myself with just the teachings of the Bible. I am in fact a non-practicing Christian–I do not attend the mass every Sunday and in fact I would probably avoid attending one whenever possible because I believe in the existence of a Supreme Being that much that I don’t think attending a Christian Mass (or any religious ritual) is even a necessity for anything when it comes to worshiping “The Guy Up There”. I think, believing that a Supreme Being exists is well enough. On the same ground, I don’t limit myself to ideas and concepts that history and Science has to offer because gaining a bit of knowledge of His greatness is by no means against him. It’s human nature to contradict each other but I personally think these things, despite of the competition that the differences implies…can actually be put together to make much more sense.

There is a clear distinction between God and religion. Unfortunately for Filipinos, we are often limited to just the teachings of the Roman Catholic Church which gives us a very narrow stand on religious differences. Just consider how we treat our Muslim brothers in Mindanao and how we stare at them on the streets whenever we see them practicing what they believe in.

Religion is a double-bladed sword. It can do both harm and good but on some occasions it can actually do more harm. History tells us of those incidents in the past and even in the news today…we still see conflicts due to religious differences.These issues are way too complicated to touch since each perspective has great ideas and means to prove them. In addition, no particular side can be considered as perfect and in fact, gray areas always outweighs those already proven facts. It’s more than just a debate, like how Dan Brown put it…it’s more like a war in search of knowledge and truth. It’s like a battle between what is true and what we would like to believe as true. A battle between faith and man’s never ending curiosity…

To those who have read Dan Brown’s bestseller, Angels and Demons, a movie version is certainly something to look forward to. After all, Angels and Demons has all the makings of a great movie. The plot, the action, and tour to the Vatican City makes you think you’re watching a movie by just reading it. His other books, Digital Fortress and Deception Point  which were not as popular were also my favorites.

Angels and Demons features Robert Langdon, long before he was searching for clues in the Da Vinci Code. If you have not read it, I suggest you grab a copy and follow Robert Langdon’s adventures as he discovered a “cult” within the Vatican, followed trails of “sacred” murders and discovered secrets of the group, Illuminati or “freethinkers”.

Meanwhile, enjoy the Angels and Demons movie trailer…  

******************************

bookstore :)

mahilig ako sa mga libro kaya hangga’t maaari, tuwing pupunta kami sa mga mall o kaya gumagala, palagi akong nagyayaya sa mga bookstore para makatingin ng mga libro na magandang bilhin.

nung minsan, kasama ko yung mga pinsan kong naghanap ng mga libro ni Ayn Rand tsaka yung book ni Robert Fulghum na “All I Really Need to Know I Learned in Kindergarten.” Habang tumitingin tingin kami, may 2 estudyante na nakatambay doon. eto ang narinig kong usapan nila, (syempre, hindi mo naman maiiwasan na hindi marinig yon..hehe’)

“Halika basahin mo ito.”

mga katanungan :)

Saan ka pupunta kung wala kang mapupuntahan? Ano ang kakainin mo kung wala kang makakain? Paano mo ipapaliwanag ang isang bagay na di maipaliwanag? At bakit kaya ang chicken breast ay walang “utong”?

Minsan marami tayong mga katanungan na mahirap hanapan ng kasagutan. At kung minsan may mga katanungan tayong tinatanong kahit alam na natin ang sagot. Parang minsan natutukso akong huwag munang gamitin ang utak ko.

Kung pwede lang sanang i-turn off ang switch ng utak ko, ginawa ko na. Kung pwede lang bang mag-log off sa mga walang katuturang bagay na bigla na lang pumapasok sa guni-guni ko, ginawa ko na. Kung puede nga lang kayang i-out-of-service muna ang utak ko dahil minsan napapagod na rin akong kakaisip, matagal ko na ring ginawa yon.

Kaso hindi nga eh…

hm…Bakit nga ba? [Panibagong nanamang tanong].

Hay, walang katapusang mga tanong.

*************************

kahon :)

medyo nag-ayos ako ng kwarto ko kanina…sobrang gulo na kasi, tapos binilinan pa ng erpats ko tsaka ni mother earth ko yung kasambahay namin na wag lilinisin yung kwarto ko, para daw matuto akong kumilos…hehe’

kaya wala ulet choice, nilinis ko mag-isa. habang nililinis ko yung kwarto ko, nakita ko dun sa ibabang parte ng cabinet ko yung sandamakmak na kahon…

Di ko alam kung bakit, pero di ko maitapon ang mga kahon. Alam mo yon? Yung pag bumili ka ng isang bagay na nakalagay sa kahon, o kaya ay may nagregalo sa iyo na naka-kahon, basta kahit anong may kahon, di ko agad ito maitapon. Itatago at itatago ko ito kasi ang nasa isip ko, magagamit ko ito balang-araw. At habang ang araw na yon ay di pa dumarating, patuloy ang pag-iipon ko ng kahon. Patuloy ang pagdami ng naipong kahon hanggang sa di ko na ito mabilang. Katapus-tapusan, dahil sa wala na akong mapaglagyan at dumadami ang kalat, itatapon ko rin pala ito.

Ganon nga lang yata ang buhay… hangga’t maitatago ang isang bagay itatago at itatago natin ito kahit walang mahalagang dahilan. Ganon nga talaga yata ang tao, binibigyan ng “sentimental value” kahit ang pinaka-walang kwentang bagay. At ganon ng yata talaga ang isang bagay, bibigyan at bibigyan ng halaga ng tao bagama’t alam na ito ay isang materyal lamang.

At pagkatapos noon… pagkatapos ng lahat… at sa katapus-tapusan… sa basurahan din ang tuloy.

hm…yun lang…hehe’

:D

tutong :)

*Ang buhay ay para ding sinaing. sa pagsasaing, kelangan tama lang ang tubig dahil kung mapadami, magiging lugaw ito. Kung kokonti, magiging “popped rice” ito. Sa buhay kelangang tama lang ang tubig para di maging lugaw or “popped rice”. Sa buhay kelangang tama ang diskarte para tama ang takbo.

*Ang buhay ay parang sinaing. Kelangan ingatan na di ito masunog dahil kung magkakataon, tutong ang kakainin mo. Sa buhay kelangang ingatan ang mga desisyon dahil pag nagkataong mali ito di mo na mababago. Sa buhay pag mali ang desisyon mo maaaring magbago ang takbo ng buhay mo.

yun lang po…

BOW…

hehe’

:D

blender within

When words come out bland, I let my mind wander in some hard to reach corners of my being, hoping that it would find some gleaming phrases there. All it finds, however, are pieces of scrap metal strewn on the musty floor, rusting away but refusing to be thrown into the garbage bin. Some memories can be adamant like leeches. Or are they indeed memories? Or mere wads of thoughts that got stuck there after I have put off a major cleanup again for the umpteenth time? Cleaning up is a nasty business. How can I defragment a soul that frowns upon categorization? Everything is so mixed up in there I’m starting to think it has some sort of blender that eternally grinds down everything—memories, thoughts, ideas, emotions—to a mush, unrecognizable in its gooey viscosity. Now if you could find some words in that mess, lucky you. I can’t. My mind should wander elsewhere.

pinakasikat na caption sa pics: "wala lang"

pansinin niyu man, sa friendster o kung anu-ano pang social networks, ang laging caption nila sa mga photos nila, “Wala lang”

o diba? ano kayang ibig sabihin nila dun? nakatunganga sa pic, wala lang! nakasmile sila, wala lang. nakapose sila sa cam, wala lang, may nakasimangot, wala lang. may kasama sa pic, wala lang. kasama ang girlfriend, wala lang. kasama ang boyfriend, wala lang, kasama ang lola, wala lang, kasama ang alaga, wala lang. nasa tabi ng park, wala lang, nasa gilid ng kalsada, wala lang. eh kung patayin ko kaya kayong lahat na nagpopost ng ganun, masasagot niyo pa ba ako ng

“Wala lang!”


puwede niyo namang ilagay na, im with my bf, im with my gf, im with my mom, im in the park,o kaya huwag niyo ng lagyan ng caption kasi ako sawang-sawa na nagbabasa ng salitang yan, ayaw ko na ngang sabihin or marinig eh. ilang milyong beses ko ng nababasa ang imortal na salitang yan lalo nasa friendster. ang masasabi ko lang sa inyo kung bakit ko naoobserve yon kasi,

“WALA LANG!”

wehehe’

pisawt

Realidad… :)

Para sakin hatihati ang isipan ng bawat tao sa bawat siswasyon at takb0 ng buhay..
merong tumatakbo ang isipan sa realidad o naayon sa sariling diskarte o di kaya naman eh dumidepende sa mga tao as paligid nya..
Pero sa kung san man o alin man ang pinipili natin sa araw araw hindi pa rin natin maiiwasan ang ika nga eh “realidad ng buhay”..

Katulad na lng nitong mga napagisip isip ko na nakakatawa at NAKAKAINIS pero totoo pala..haha!

Sabi nila sa na dapat pagbigyan ang mga matatanda,babae at me dalang bata sa mga sakayan.(yun ang dapat!! at tinuro satin!)
Pero sa nakikita natin sa araw araw hindi totoo yun..kasi ang totoo..kung ikaw ang nagbayad ng pamasahe mo..
gusto mo na masulit yung bayad mo.(makarating agad sa pupuntahan komportable ang byahe at kung anu-ano pang dahilan)

Sabi nila masama angkinin ang hindi sayo..(yun ang dapat!! at tinuro satin!)
Pero sa nakikita natin sa araw araw hindi totoo yun..kasi ang totoo..kapag ikaw ay nakakita ng isang bagay na naiwan at ikaw lang
ang nakaka-kita at mas lalo na kapag walang paraaan na matukoy ng may ari ang bagay na ito..(halimbawa nakakita ka ng ipod sa bus sa mismong upuan mo..digital camera.shades.
kahit wallet pa..basta.at kung anu ano pa..malamang hindi na ito isosoli..(kasi ang katuwiran wala namang nakakita…ang burara nung may ari buti nga sa kanya..finders keepers.
at madami pang kadahilanan ..)

Sabi nila “no one is above the law”…(yan ang alam at akala natin!!)
Pero sa nakikita natin sa araw araw hindi totoo yun..kasi ang totoo..kapag ikaw ay may ginagawang labag sa batas (pananakit..pagnanakaw…at kung ano pa man na labag sa batas..)
at ikaw ay anak ng opisyal..me kakilala kang mabigat na tao..o meron kang koneksyon..malamang maglaho ang batas..kasi ang totoo hindi ka pababayaan ng mga taong nabanggit..
(kasi ang katuwiran pano pat meron akong ganitong prebiliheyo kung hindi ko din lng gagamitin..o ayaw masira ang pangalan..o first offense lng naman at kung anu ano pa.)

Sabi nila bawal at masama maglagay o magpadulas..(yun ang dapat!! at tinuro satin!)
Pero sa nakikita natin sa araw araw hindi totoo yun..kasi ang totoo..kapag nahuli tayo o nasita tayo sa kalye sa paglabag sa batas trapiko…(traffic light..number coding..one way..
..parking at kung anu-ano pa..) mas gust0 nating areglo na lng..sa pamamagitan ng paglalagay o padulas..
(kasi ang katuwiran natin..mas hassle kung tutubusin pa natin ang lisensya sa opisina..kaya sige na lng..lagay na lng..)

Sabi nila bawal at masama maglagay o magpadulas..(yun ang dapat!! at tinuro satin!)
Pero sa nakikita natin sa araw araw hindi totoo yun..kasi ang totoo..kapag ikaw ay may inaasikasong papeles o dokumento..(sa buwis..sa pagkatao..sa negosyo..at kung ano ano pa)
at malamang gusto nating mapadali..syempre walang ibang paraan kundi magpadulas o maglagay..eh di dun na tayo..mas mabilis..(kasi ang katuwiran eh meron palang mas mabilis na paraan eh..
di dun tayo..)

Ilan lamang ito sa napakaraming katotohanan na mahirap pagtaguan..
Pero kung mas pipiliin natin ang ipinamulat na interpretasyon ng realidad sa atin..(syempre yun yung mga tinuro satin nung bata pa tayo)..hhhmmmm….astig!!!
Pero kung ako man..malamang……..(depende pa din dapat..)

Simpleng analisasyon…
Simpleng realidad..

hahaha..araw araw na buhay buhay lang po..:)

Kung sakaling may Diyos…

Sabi nila… Sabi Ko…

Sabi nila, bakit daw kokonti lang ang mga kaibigan ko…

Sabi ko naman, siguro nga konti lang…pero maipagsisigawan ko naman sa buong mundo na yung konting yun ay mga totoong tao sa buhay ko…eh kayo?

Sabi nila, bakit daw hindi ako nagseseryoso sa pag-aaral…may utak naman ako pero nag-graduate ako na parang walang napatunayan…

Sabi ko naman, may mga tao’t kaibigan ako na naniniwala sa aking kakayahan…alam ko ipinagmamalaki nila ko sa kabila ng aking kakulangan…hangga’t nandyan sila, WALA AKONG DAPAT PATUNAYAN…

Sabi nila,  bakit daw matipid akong ngumiti sa mga tao…

Sabi ko naman, masyadong sagrado ang ngiti…dapat galing sa puso’t kaluluwa…kung hindi lang din, wag mo ng ibigay…

Sabi nila, ba’t may pagka-weirdo daw ako…

Sabi ko naman, pano mo ba ilalarawan ang taong weirdo?

Sagot nila, yang ganyan…yang tulad mo…

Sagot ko, yung ganito? yung tulad ko?hehe’

Sabi nila, bakit daw mahilig ako sa mga pelikula at istoryang malulungkot…

Sabi ko naman, sinusubukan ko lang kung talagang nauubos ang mga luha…

Sabi nila, bakit daw mahilig akong magsulat ng mga tulang malulungkot, madidilim…

Sabi ko naman, dun ako masaya, ipagkakait ko pa ba sa sarili ko yon?

Sabi nila, ba’t daw pag may problema ako, parang pasan ko ang mundo…

Sabi ko naman, OA lang ako at OA lang din kayo…waha’

Sabi nila, mahilig daw ako mang-asar…

Sabi ko naman, Lambing ko yun… pasensyahan tayo pag lagi kitang inaasar..hehe’

Sabi nila, magulo ang utak ko…

Sabi ko naman, totoo…pero dahil dun mas nalalaman ko kung sino ang mga taong totoo saken na magtitiyaga na sakyan ang mga trip ko…

Sabi nila, manhid daw ako…

Sabi ko naman, nakakaramdam ako…pero magulo na ang buhay ko, ayoko ng pagaksayahan ng panahon ang mga bagay na lalo pang makakapagpagulo sa buhay ko…

Sabi nila, ba’t ang hilig ko daw mapag-isa…

Sabi ko naman, I find peace of mind when I am alone..doing things on my own…in my own space and time…

Hirit pa nila, pano ko raw ilalarawan ang kaigayahan…

Sabi ko naman,  simple, kabaligtaran ng kalungkutan…

Masyado ng magulo ang mundo… wag na nating gawing komplikado…

Grow Up!

Grow up! I say to myself.
Don’t be an idiot. And stop being an a-hole.
Grow up! And get better.
Find the best self you could ever be.
Grow up! And stop being such a kiddo.
Think of a better way. There is one out there.

And for crying out loud, GROW UP!

*Sigh* Geez, I swear this will be the last… I’ve been acting weird lately. I’m lettin’ this go now…

hm… Thanks for readin’ anyway…

tagalog dictionary :D

tagalog dictionary:

wehehe’ yan na muna…

abot ko ang mundo… :D

Sino ba sa inyo ang mga Globe users?Taas ang kamay…isa, dalawa, tatlo, apat, lima, anim…aw, syet ang dami..haha’ ako rin eh, Globe user ako..marami kasi akong kamag-anak, kaklase, kaibigan, tsaka mga kalandian na Globe kya nakigaya na rin ako…hehe’ Saka ang mga Globe users, mga elite yan!.inuulit ko, ELITE . . .hm… oo ka na lang!haha’ (tandaan mo, blog ko ‘to…teritoryo ko ‘to..hehe’)

Ayus nmn ang Globe eh, actually malapit na nga akong ma-inLAB kay 2346 tsaka kay 2977 dahil oras-oras ata may mga paalala sila saken…hehe’ napaka-concern tlga nila…nahihipuan ako tuwing magttxt sila…(nata-touch…haha’) Pramis. Di nila ako nakakalimutan, minsan nga naisip ko buti pa sila naaalala ako. (Sabay hinga ng malalim) Iyon nga lang, minsan nabubuwisit na din ako kase ba naman, excited na ako kung sinu ang nagtext, tapos ang mababasa ko lang “Gusto mo bang manalo ng sangkaterbang pera at cellphone?, Maari kang manalo dahil sa load mo kahapon!” . . hay badtrip kinuha ko pa naman ang selepono ko sa pinaka hilalim hilaliman ng aking napakalalim na bulsa…

Tapos nakalagay dun sa huli…Reply stop kung ayaw mo na makatanggap ng adbertisment, 2.50 per text..eh dahil sa ayaw ko na talaga, nareplyan ko na yun one time…Pag text ko ng STOP meron ulit reply na “are you sure you want to stop?” Tapos text naman ako “sure” Engks. Invalid answer, dapat daw “Yes”. So another 2.50… LOL. haha’ Loko lang po.(gawa2 ko lang yon)Baka magalit ang globe sa akin at di na ako pagamitin ng UNLI…haha’

Diba noong unang panahon (wow!unang panahon…hehe’) wala pang mga unlimited text?Kaya kikiligin ka pag may nagtext sa iyo ng “good morning” , “ingat” o kaya naman “kumain ka na po?” Kase alam mong pinaglaanan ka talaga niya ng piso para lamang mapahatid ang mensaheng iyon… ( yihee!haha’ )

Pero ngayon, taena wala ng basa basa, pag gising sa umaga san tambak na messages!. So, mark all tayo tapos delete.wehehe’ (ganun din ba kyo?ako lng ata, hihi’) Pero syempre, pag galing sa mga mahahalagang tao,sine-save ko yan…hehe’

may mga hindi rin ako gusto sa Globe tulad ng… ah. . . eh . . . hmmm. . . wala ata ako maisip ah. . . teka. . . ahm. . . hmmmm. . . ah iyon . . . naalala ko na. . . KINAIN NILA YUNG 100+ KO NA LOAD! waah! wrong timing pa cla nun!nung mga panahon na yun kse, saktong tipid mode muna ko sa load kase war kme ng mommy ko nun, kaya di ako makakahirit ng load…hehe’ tapus, tae!kakainin pa nila natitira kong load!(parang nananadya nuh??hehe’ ) Di na nabalik! badtrip! hoy! naka ilang tawag ako sa customer service niyo puro i fofollow up! Taena! . . pero sige . . patatawarin ko na kyo, isang taon naman na ang nakakaraan eh…haha’ LOL.

Kaya kayo mag Globe na! Ma-aabot niyo rin ang mundo!

(oh ano, pwede na ba ako sa commercial ng Globe??)

hahaha’ actually, kaya ko sinulat ‘tong post na ‘to kasi nagbabakasakali ako na madiscover ako…wehehe’ charing! haha’

~tadz…walang magawa…

just think… :)

“You ever look a picture of yourself, and see a stranger in the background?. It makes you wonder how many strangers have pictures of you. How many moments of other peoples life have we been in. Were we a part of someone’s life when their dream came true or were we there when their dream died. Did we keep trying to get in? As if we were somehow destined to be there or did the shot take us by surprise. Just think, you could be a big part of someone elses life, and not even know it.”                           

                                                                     –One Tree Hill

KABAYO tyo… :D

Mahilig ka ba sa kabayo?

mahilig ka bang sumakay sa kabayo?

tumataya ka ba sa karera ng kabayo?

uhm…Mukha ka bang kabayo?(hehe’ pis!)

sa tingin mo, ano ang dahilan ng kabayo para manalo sa karera?Hindi mo alam? Hindi ko din alam, hindi naman ako kabayo eh. Pero ang alam ko, tumatakbo sila dahil sa sakit na nararamdaman nila sa bawat pagpalo at hampas ng hinete o ‘yung taong nakasakay dun sa kabayo.

Gusto ng hinete na manalo sila ng kabayo niya. Sinasaktan niya ito para mas bumilis ang takbo. At dahil nga sa sakit na nararamdaman ng kabayo, mas napapabilis ang pagtakbo niya. Kahit hindi niya alam kung ano’ng mapapala niya kung marating niya ang dulo ng karera. Pero iisa lang ang kanilang layunin ng hinete at kabayo… Ang manalo sa karera.

Sa totoong buhay, nakikipagkarera din tayo. Mismo. Ang buhay natin ay isang karera. Tayo ang nagmimistulang kabayo…at sa bawat pinapataw na mabibigat na pagsubok sa atin..Sa bawat hagupit na pinaparamdam sa atin…iisa lang ang layunin nun..gusto tayong manalo sa nilalabanan nating karera.

Kaya kapag naramdaman mo ang mga problema mo, huwag kang manghihina. Huwag kang susuko. Dahil sa oras na makapunta ka sa finish line, may makukuha kang gantimpala. Hindi pa natin alam kung anong gantimpala ‘yun, pero huwag kayong masosorpresa, kung ang makuha ninyong premyo ay…. DAMO.

Tandaan mo, isa kang KABAYO.

~medyo may kwentang post ni tadz… haha’ apir!

…kapag ako natigok… :D

nagpunta kami ng mga pinsan ko kninang umaga sa sementeryo…dinalaw nmin yung puntod ng lolo ko..(wala lang, medyo matagal na rin kasi kming hindi nakakabisita dun eh) habang naglalakad kami papunta dun sa lugar niya, sabi ko sa mga pinsan ko na kasama ko…

“kapag ako natigok, gusto ko i-cremate niyo ko!. wag niyo akong ililibing sa sementeryo…totoo..di ako nagbibiro…final na yon…yun ang gusto ko…”

Ayaw ko tlaga nung idea na ililibing ako sa sementeryo tapos minsan lang sa isang taon ako dadalawin ng mga kakilala ko dahil sa layo ng sementeryo…tsaka ang lungkot kaya sa sementeryo noh!.basta, ayoko nun…

Mas astig yung susunugin na lang ang yummylicious and cheap body (murang katawan…haha’ trinanslate ku lng sa english…hehe’) hanggang sa maging crispy…ah, este…hanggang sa maging abo pala… tapos isasaboy yung abo ko sa anu mang body of water katulad nung sa mga palabas?hehe’ loko lang…gusto ko,, kahit ilagay lang sa garapon ng mayonnaise o kya bote ng peanut butter ang cremated body ko tutal madame nman kmeng ganun…haha’ pwede na saken yung ipatong na lang nila yung garapon sa ibabaw ng TV stand para buong taon andun lang ako sa bahay namen tsaka pag gusto akong dalawin ng mga kamaganak nmen, di na nila kelangan pumunta sa sementeryo…

sa tingin ko, mas praktikal yung ganun tsaka mas cool dba?

hmm…

wala lang…naisip ko lang…

haha’

~isa nanamang WALANG KAKWENTA-KWENTANG POST ni TADZ

apir!haha’

How to be LAZY (like me…) :D

Here are the rules of being lazy:

>Never do anything. If you wait around long enough, someone else will do it. :D

- Don’t move. Moving is overrated.

- Never run. Running is the worst thing you can do. I had to run once.. big mistake.

-If something is not in your reach, you don’t need it. Before you get up to get something across the room next time, think. Do you really want to get up and walk all the way there and all the way back to get it? Yeah, I know. I felt stupid for moving all those times. LOL!

- Don’t have an opinion. Opinions are thoughts, and thoughts are work.

-Don’t work. Working is for suckers. Be a CEO if you can, they never do anything.

- If you have to move, fuss about it. Make it well known that you’re pissed off because you have to move. Sigh a lot. Drag your feet and arch your back at 60 degrees (bad posture helps you to conform to the shapes of couches when you sit down, and it makes you look tired). :D

-Sleep as much as you can. Contrary to common sense and popular belief, sleeping is very productive.

- Don’t talk. Talking requires the movement of your jaw.. way too much work.

–hm…ayus ba??apir!

~tadz -_-

Anong klaseng SINGLE ka?? :D

Destiny Addict 
Ito ‘yung mga taong hinihintay na gumawa ang tadhana ng paraan para pagtagpuin sila ng kanilang mga “soulmates” and whatever. Ayaw kumilos o kung ano pa dahil naniniwala siya na kung sino man ‘yung talagang meant for him/her ay darating na lang bigla sa paraang maaaring hindi niya inaasahan–wow, parang Serendipity.

Laging maririnig na nagsasabing: “Dadating din ‘yan. ‘Wag kasing hanapin!”

Perfectionist 
Simula nung magkamalay ang taong ito, nakalista na ang mga bagay na gusto niya sa kanyang magiging boyfriend/girlfriend. Kapag may nakilala siya at nakitang madumi ang kuko, magkadikit ang kilay, may butas sa ngipin, o parang penguin maglakad, wala na. Turn off na ‘yun para sa kanya.

Laging maririnig na nagsasabing: “Ok na sana siya e. Kaya lang gusto ko ‘yung ganito…”

Busy Bee 
Pasensya na sila pero masyado kang maraming inaasikaso tulad ng libro, bolpen, papel at calculator. Umaalis ka ng 6 am sa bahay at umuuwi ng 7 ng gabi ‘pag weekdays. Pagdating mo sa bahay, gagawa lang ng homework at matutulog na. Masaya ka nang makanood ng TV ‘pag Sabado (at gumawa ulit ng homework). Sapat na sa’yo ang kumain sa labas kasama ang pamilya ‘pag lingo (at gumawa pa rin ng homework).

Laging maririnig na nagsasabing: “Sorry. Wala akong time sa ganyan e.”  

Friends Forever version 1 
Kunwari ka pa dyan. Alam mo namang gusto mo talaga ‘yang best friend o special friend mo pero hindi mo lang sinasabi at pinapadama dahil ayaw mong masira ang pagkakaibigan niyong dalawa. ‘Yung tipong ‘pag may kasamang iba ‘yung gusto mo, kunwari ka pang masaya ka para sa kanya pero sa totoo lang, gusto mo na malusaw na parang ice caps dahil sa Global Warming.

Laging maririnig na nagsasabing: “I’m so happy for you!” o “Sayang naman ‘yung pinagsamahan namin e.”

Friends Forever version 2 
Wala tayong magagawa pero talagang malapit ka lang sa kabilang kasarian–pero bilang kaibigan lang. One-of-the-boys, ladies’ man. Hindi ka naman homo o bi pero sadyang kaibigan lang ang tingin mo sa mga taong hindi mo kapareho ng chromosomes. Masaya ka nang nakaka-hang-out lang sila, nakakakwentuhan, niyayakap nang walang halong malisya.

Laging maririnig na nagsasabing: “May inuman ba mamaya?” (kung babae) o “Hatid ko ba kayo mamaya?” (kung lalaki)

Born to be One 
Single-blessed ka at wala ka nang magagawa kung ganun. Nilikha ka siguro para maging mag-isa (pero syempre may pamilya at kaibigan ka naman, duh) hanggang tumanda ka na at ipadala sa Home for the Aged. Marami akong kakilalang mukhang ganito ang patutunguhan at hindi naman sila mga pangit o abnoy talaga. Minsan lang, masyado silang masungit.

Laging maririnig na nagsasabing: “Mag-isa ako.”

Happy-go-lucky 
‘Eto ‘yung taong masaya na sa trip-trip lang at kung anu-anong mga happenings. Kahit sino na lang basta no strings attached. For fun lang at walang seryosohan please. Personally, ayoko nung mga ganito. Umaapaw lang siguro ‘yung mga taong ganito sa L. Magbuhos ka nalang ng malamig na tubig sa iyong buong katawan at solb na ‘yan.

Laging maririnig na nagsasabing: “I’m not ready to commit e, but I really like you.”

Wrong Time 
‘Eto naman ‘yung mga laging idinadahilan na masyado pa silang bata o kaya masyado na silang matanda. May mga tao raw na ganyan, ‘yung pakiramdam nila laging may tamang panahon para sa pag-ibig. Pero ang labo lang kasi tuwing may pagkakataon naman, lagi nilang naiisip na maling panahon pa iyon. Oo, wrong timing lagi ang pag-ibig para sa kanila kasi madalas sumasakto kung kelan meron silang board exams, problema sa pamilya, o long test kinabukasan. )

Laging maririnig na nagsasabing: “We had the right love at the wrong time...”

Parent Trap 
Ayaw ni mama o ni papa na magkaboyfriend/girlfriend ang kanilang unica hija/hijo kahit na 22 years old na ito at kumikita na ng sarili niyang pera. Kailangan daw magkaron ka muna ng isang strand ng puting buhok bago may makadalaw sa’yo sa bahay. O kaya, baka ikaw ‘yung may problema dahil natatakot ka sa iisipin ng mga magulang mo tungkol sa taong iyong gusto. Baka kasi sabihin nila na masyado siyang bansot/ matangkad/ baboy/ payatot para sa’yo.

Laging maririnig na nagsasabing: “Baka kasi magalit si Papa.” 

Trauma 
Dahil sa dami ng mga heartbreak na iyong nadama at emo songs na napakinggan mo na noon, sinumpa mo nang hindi ka magmamahal. Ayaw mo na. Sawa ka na sa paglalaslas ng pulso, este, sa paglalagay ng mga madramang stat message sa YM at pag-iyak ng balde-baldeng luha. Awwwww. Pwede rin namang masyado kang insecure sa sarili mo kaya hindi ka makapagmatapang na magventure into some love quest. 

Laging maririnig na nagsasabing: “Pagod na pagod na akong masaktan!” *hikbi*

Your Ex-Lover Is (NOT) Dead 
Yikeeeeee. Mahal pa rin niya ang kanyang ex at hindi siya makaget-over the person. Boo. Pilit pa ring inaalala ang mga tawanan, iyakan at PDA moments nilang dalawa kahit yung ex niya ay nakikipag-(insert verb here) na sa isang babae/lalaki. Sasabihin mong nakapag-move on ka na pero kapag nagkwentuhan tungkol sa pag-ibig, tandadadaaaaaan. SIya na naman ang naiisip mo.

Laging maririnig na nagsasabing: “I’m over him/her….” *tapos iiyak bigla. )

Ayaw 
Dalawa na namang kaso ito. Una, ayaw mo lang talaga magka-”someone”. Hindi ko na pipilitin ungkatin ‘yung dahilan pero may mga pagkakataon lang talaga na ayaw mo. Ikalawa naman, baka…ayaw kasi sa’yo nung gusto mo. And that’s the shizzest thing ever! Pwedeng ayaw niya sa’yo dahil may girlfriend/boyfriend siya, busy siya or whatever, o kaya ayaw ka lang niya talaga at wala ka nang magagawa kung ganun.

Laging maririnig na nagsasabing: “Ayoko pa magkaboyfriend/girlfriend e.” o “Hindi naman niya ako gusto.”

ang tanong na nakakasira ng ulo… :D (ang misteryo ng "kisses")

uy, natatandaan niyo pa ba nung elem., nung sikat pa yung “kisses”?? hindi yung kisses na kinakaen ah…yung kisses na bilog,yung maliliit na may pagka-transparent na mabango…yung iba-iba ang kulay pero kadalasan, color pink…

oh,naalala niyo na?usong-uso yon dati diba?kasi sabi nila, nanganganak daw…

hmm…nanganganak nga ba talaga yon???hahahaha’

dahil na-curious ako noon, sinubukan ko din mag-alaga ng kisses…haha’ (oi!wag niyo kong tawanan, kayo din niyan eh! )

alam ko, dalawang pack pa ang binili ko nun eh…isang pack ng color pink tsaka isang pack ng color green… kasi iniisip ko dati, panu manganganak yon kung walang asawa…bale yung pink yung babae yun namang green, yung lalaki…haha’ oh diba?.nag-iisip ako nun… haha’

dahil nakikita kong binabalot nila ng bulak tsaka nilalagyan ng pulbos,, ako naman si engot, nakigaya-gaya din…umaasang manganganak din sila…

pero napansin ko, kahit araw-araw kong nilalagyan ng pulbos at kung anu-ano pa (nilalagyan ko din ng alcohol yon, sabi kasi nila mas mabilis manganak pag may alcohol.. ),pag binilang ko, 50 parin…(malaking effort sakin yung pagbibilang nun araw-araw ah!hehe’)

kaya ayun!nagsawa akong kakaalaga sa mga kisses ko kaya tinapon ko na lang sa kanal…

pag tinatanong ko dati yung mga kaklase ko kung yung sakanila nanganganak, sinasabi nila, oo daw…ipapakita pa nila saken yung mga kisses nila tapos ituturo yung mga medyo malalaki na ayon sa kanila, “buntis” daw…tapos yung mga maliliit naman daw, yun yung mga bagong panganak…hahaha’

hanggang ngayon, bumabagabag pa rin sa isip ko ang isang malaking tanong….

NANGANGANAK NGA BA ANG KISSES???

*pumasok din kasi sa isip ko ang posibilidad na kaya siguro yung akin hindi nanganganak kasi BAOG yung mga nabili ko…hehe’

               –isa nanamang walang kakwenta-kwentang post ni tadz…  

Starbucks :D

Chocolate Cream Chip, Mocha Frappe at kung anu-ano pang flavors ng kape. Yan ang makikita mo sa Starbucks. Itinuturing ng marami na pambansang kapihan ng bayan. Parang kabuteng nagsulputan sa iba’t ibang parte ng bansa. Tinalo pa nito ang ilang mga malls at fast food chains. Para bang naging adik sa kape ang buong sambayanan. Mabilis pa sa ihip ng hangin na gumastos ng mahigit 100 pesos para sa isang Grande iced coffee. Sa halip na gastusin ang nasabing halaga sa ibang mas importanteng bagay ay nagpapakalunod ang karamihan, not to mention call center peeps, sa isang baso ng kape.

At hindi yan kape ha! Yan ay ayon sa mga social climber na estudyante. “Starbucks is not coffee. They are ground beans with processed chocolate and skimmed milk” Pero kung susuriin mo naman, ano nga ba ang laman ng iniinom nila? Hindi ba’t kape! Starbucks is coffee. Period. No erase.haha’

Matalino ang sinumang nagdala ng Starbucks dito sa ating bansa. Pumatok talaga ang marketing strategy. Isipin mo naman, ang isang tipikal na pinoy na gustong magpakasosyal, pupunta doon at oorder ng kape. Uupo sa gilid na kung saan ay makikita siya ng maraming tao na walang pangkape. Aantayin tawagin ng barista ang pangalan nya. Kukuha ng napakaraming tissue paper bilang souvenir. At siyempre, matagal nyang sisipsipin ang kape para mafeel ang ambiance ng sikat na coffee shop. Pathetic!

Wala akong galit sa Starbucks. Sinasabi ko lang ang aking point of view tungkol sa paanong ang isang kapehan ay nagawang baguhin ang isang tipikal na pinoy.


Nagstastarbucks din ako. Period.

Havaianas vs. Spartan :D

Pangalan: Havaianas

Lugar na pinanggalingan: São Paulo , Brazil

Pagbigkas:
ah-vai-YAH-nas (Brazilian Portuguese)
hah-vee-ah-naz (American English)
OMG! hah-va-yaH-naZz! (Filipino)

Materyal na ginamit: Malupit na goma (high-quality rubber).

Presyo: Depende. Ganito na lang, 1 pares ng Havaianas = 100 pares ng Spartan.

Mga nagsusuot: Mga konyotik at mga mayayaman (na noong una ay nababaduyan sa mga naka-de sipit na tsinelas at sasabihing, “Yuck! So baduy naman nila, naka-slippers lang.”)

Malulupit na katangian at kakayahan:
- Masarap isuot.
- Shock-absorbent
- Malambot ngunit matibay
- Makukuha sa sandamakmak na kulay, disenyo at burloloy
- Maaaring isuot sa loob ng Starbucks
- Mainam na pang-japorms
- Mainam i-terno sa I-Pod at Caramel Macchiato
- Mapipilitan kang maglinis ng mga kuko mo sa paa
- Maaari ka nang mag-dikwatro sa loob ng mga pampublikong lugar at sasakyan
- Magiging ‘fashionable’ ka kapag ikaw ay nagkukuyakoy

Olats na mga katangian:
Mahal!
Mahal!
Mahal!

Pangalan: Spartan

Lugar na Pinanggalingan: Metro Manila , Philippines

Pagbigkas: spar-tan (American English), is-par-tan (Filipino).

Materyal na ginamit: Pipitsuging goma (Low-quality rubber).

Presyo: Wala pang 50 pesos. Isang pares ng Spartan = 20 piraso ng pan de coco.

Mga nagsusuot: ang masa (gaya-gaya lang ang mga sosyal at pasyonista)

Malulupit na katangian at kakayahan:
- Maaring ipampatay sa ipis
- Maaring ipampalo sa mga batang suwail at damuho
- Pwedeng ipanglusong sa baha at putikan
- Pwedeng ipamalengke
- Mainam gamitin sa tumbang-preso
- Mainam gawing ’shield’ kapag naglalaro ng espa-espadahan
- Mainam isuot sa siko bilang proteksyon habang naglalaro ng piko
- Mainam na pambato sa picha o shuttlecock na sumabit sa puno
- Mainam na pangkulob sa pumuputok na watusi
- Kapag ginupit-gupit nang pahugis ‘cube,’ e maaari mo nang gawing pamato sa larong Bingo na kadalasang makikita sa mga lamay ng patay.

Olats na mga katangian:
- Madaling magkawalaan kapag hinubad dahil halos pare-pareho lang ang itsura
- Masakit isuot kapag may mga balahibo ang mga daliri mo sa paa
- Minsan kapag ipinambato mo ito sa picha o shuttlecock na nakasabit sa puno, e nadadamay pati yung tsinelas.

               –hahaha’ halata bang walang magawa?? LOL!

Canon lyrics… :D

verse1:

ten—-ten–ten–ten — ten–ten–ten–tenn– ten—-ten–ten–ten — ten–ten–ten–tenn–ten—-ten–ten–ten — ten–ten–ten–tenn–ten—-ten–ten–ten — ten–ten–ten–tenn– ten-ten -tenenen -tenen.. ten.. tenn ten ten tentenentenen tententenen tentenenenenten..

chorus:

ten tenenen tenenen –tenenttenenenenen tenenen- teneneteneneten tenenen tenenenenenene nen ..ten ten tene nenenenene….. ten tenenen tenenen –tenenttenenenenen tenenen- teneneteneneten tenenen tenenenenenene nen ..ten ten tene nenenenene..ten tenenen tenenen –tenenttenenenenen tenenen- teneneteneneten tenenen tenenenenenene nen ..ten ten tene nenenenene ten..

hanggang dito na lang muna..hindi ko lang bsta pinag lalalagay yan ah.. sakto yan!hahah! yan ang piano version ng canon.. mrami pang versions yan,, iba rin ang lyrics.sige, next time ipopost ko rin…wahaha’

oh dba ang saya-saya…dali, imemorize niyu na…haha’ apir!

tips sa mga magsu-suicide :D

oh ayan ah, perst time kong maglagay ng tips dito sa blog ko…haha’

oh eto na…

MGA TIPS SA TAMANG PAGPAPAKAMATAY :

1. Sa pag-inom ng lason, huwag gumamit ng asido. Sa halip, gumamit ng toilet cleaner. Mas masakit sa mata ang asido pag ito’y inyong binuksan. Ang toilet cleaner naman ay mayroong bango na makakapagpaganda sa ambiance ng inyong pagpapakamatay. ( hahaha’ )

2. Kung pag-bibigti ang naisipang gawin, gumamit ng manipis na alambre sa halip na lubid. Makakatulong ito para di masyadong magkaroon ng marka ang iyong leeg. Mas madali rin ang pagpanaw mo dahil mas madali kang masasakal nito.(tama naman diba?? )

3. Kung magsusulat ng suicide note, makabubuting gumamit ng computer para madaling mabasa ng mauulila. Kadalasang nakakapagpalito lamang ang handwriting ng magpapakatiwakal. Pero para maging lehitimo ang sulat, pirmahan ito. Gumamit comic sans na font para medyo may comic appeal.wehehe’

4. Kung maglalaslas ng pulso, hiwain ito ng patayo sa halip na pahalang para siguradong tigok. Ilubog ang nilaslas na pulso sa tubig. Makakatulong ito para magpatuloy ang pagdaloy ng dugo at maisakatuparan ang iyong balak.

5. Pumili ng theme song. Mas makakadagdag sa emosyon pag mayroong background music habang ikaw ay magpapakamatay. Iwasan ang mga kantang masasaya tulad ng spaghetti ng sexbomb at kiliti ng baywalk bodies. Kailangang mellow ang music gaya na lang halimbawa ng inuman na ng parokya ni edgar. ahaha’

6. Siguraduhing malinis ang katawan. Maligo muna bago isagawa ang pagkitil sa iyong buhay. Dyahe naman kung makikita ka ng mga tao na patay na, mabaho pa… diba??

7. Ihanda muna ang iyong kasuotan bago isagawa ang pagkitil sa iyong buhay. Makakabuting magsuot ng formal na damit para medyo elegante ang dating. Iwasan ang pagpapakamatay ng suot lamang ang boxer shorts, brief o pantulog.

8. Pumili ng uri ng libing. Mas makakatipid kung cremation ang gagamitin dahil isang gastusan na lang. Maari pang mapakinabangan ang iyong abo bilang pataba sa lupa. oh diba! haha’

          –oh, ayan na po… ayos diba?? sana makatulong ang mga tips ko para sa mga gustong magpatiwakal.. haha’

PAALALA: Ang mga naisulat ay ginagawa lamang ng mga taong wala sa tamang pag-iisip… hahaha’ apir!

mga uri ng nililigawang PINAY… :D

yung nakaraang post ko, nilista ko yung iba’t-ibang klase ng mga manliligaw na pinoy…so ngayon naman, isusulat ko yung iba’t-ibang klase ng nililigawan na pinay…

oh,heto na ang ilan sa kanila :

1. Ms. Suplada

                  –babaeng masanggi mo lang ng konti ang buhok ay iirapan ka na at sasabihang bastos. Ang ilan rin sa kanila ay pa-sosyal at parang nasapian ng kaluluwa ni Kris Aquino sa galing mag-TAGLISH..haha’ Ang mga ganitong uri ay di nadadaan sa pagpapacute at pagpapapresko. Ok lang sana kung maganda, kaso karamihan sa kanila, walang hitsura.hahaha’ (pis! )

2. Ms. Maria Clara

                 –mga sinaunang babae na medyo may pagka “man-hater.” Kalimitang may mga kamaganak o tiyahin na sa edad na singkwenta ay dalaga pa rin.hehehe’

3. Ms. Pakipot
                

                 –gusto rin naman, ayaw lang ipahalata. Aayaw-ayaw pero sa bandang huli bibigay din.nyahaha’

4.  Ms. Bili mo ko nyan
                

                 –sila ang walang pakialam kung wala ka nang perang natitira o kung meron man ay pamasahe mo na lang. Madalas makita sa mga mall at lahat ng magustuhan ay ipinabibili sa nanliligaw.

5. Ms. Dabyana

                 –matakaw, malakas kumain at walang pakialam kung puno na ng mantika ang buong pagmumukha. Di alintana ang mga taong nakitingin. Basta ang mahalaga, makakain! wahaha’

6. Ms. Diyeta

                –kabaligtaran ng Dabyana. Conscious na conscious sa kanyang diet. Ayaw ng rice or carbs. Umiiwas sa mga chocolates at cakes dahil nakakataba. Sang ihip lang ng hangin, matatangay na sila dahil sa nipis ng kanilang mga katawan. 

7. Ms. Kikay

                –mga babaeng laging may dalang pampaganda. Ok lang sana kaya lang pati sa dyip, naglalagay ng harina sa mukha para daw di oily ang skin nila. wehehe’

8. Ms. Anabel Rama

                –bungangera. walang sinasanto. Ma-late ka lang ng isang minuto, sermon na ang aabutin po. Pinalalaki kahit maliit na issue.haha’

9. Ms. Jealousy

                –kahit wala kang ginagawang masama, magseselos. Madaming insecurities sa buhay ang taong ito na kahit aso, pinagseselosan..

10. Ms. Career

                –ang taong inuuna ang karera sa buhay instead of love. Love can wait ang motto nito. Ayaw sa mga lalaking simple lang ang pangarap sa buhay.

–oh ayan…sinu ka dyan?? kung wala ka sa mga nabanggit, mapalad ka…hahah’ apir!

mga uri ng manliligaw… (PINOY STYLE) :D

eto ang iba’t-ibang uri ng manliligaw na pinoy:

1. Mr. Gwapings
             

                  –mayaman, gwapo, kilala..mataas ang confidence nya na hindi sya mababasted, kaya pag nabasted..maapektuhan ng husto ang kanyang EGO. at take note, malas mo kung may sour grape attitude pa yan. pwede nyang sabihing “sus kala mo kung sinong maganda e pinagtyatyagaan ko lang naman sya!”

2.  Mr. Quickie

                  –ang uri ng manliligaw na kada magkikita kayo e wala nang alam na sabihin kundi “kelan mo ba ako sasagutin?” o
kaya “i love you na, ako ba hindi mo pa lab?” kahit na isang linggo pa lang naman syang pumoporma. kung baga dinadaan nya sa pangungulit para mabilis ang pagsagot mo.

3.Mr. Everything

                  –linya nya ang “sagutin mo lang ako, ibibigay ko sayo lahat, lahat ng magustuhan mo. kahit ang pa buwan o kaya mundo.” ! @#$ ka na pag nagpauto ka. dahil pag sinagot mo na yan, makakalimutan na nya ang linyang yan.
 
4.Mr. Stalker

                  –eto yung klase ng manliligaw na pag nagkahiwalay kayo e sisimulan ka sa tanong na “kumain ka na ba?” pagkasagot mo susundan pa nya ulit ng tanong “nsan ka ngayon?” “sinong kasama mo?” “anong ginagawa mo?” at kung anu-ano pa. basta tungkol sa daily activities mo kelangan malaman nya.

5. Mr. Salesman

                  –dadaanin ka sa matatamis na salita. parang si Mr. Everything din kaya lang sya mas matindi mang-uto. yun bang
tipong..”ang ganda ganda talaga ng mga mata mo..” o kaya “ang kinis kinis mo” o kaya “ang lambot ng mga kamay mo” at iba pang pang-uuto mapasagot ka lang.

6. Mr. Good Dog

                 –eto ang nakakatuwang manliligaw. kase payag syang magpaalipin. taga bitbit ng bag mo o kahit ng mga kaibigan mo. kahit magmuka syang buntot sa tuwing may gala kayo ng mga barkada mo. nagpapakitang gilas kung baga. pero pag sinagot mo na, for sure gaganti yan.

7. Mr. Anonymous

                 –motto nya ang “action speaks louder than words”. wala kang kaalam-alam, nanliligaw na pala. kaya pala ang bait-bait sayo. e akala mo mabait lang talaga. hehe!


8. Mr. Take it or leave it

                 –pag binasted mo ang ganitong type ng manliligaw, asahan mo bukas may nililigawan na sya ulit. at heto pa, hinding hindi ka na nya papansinin. period.

9. Mr. Romantiko

                –jologs ang mga paraan nya sa panliligaw. manghaharana, pakikisamahan mga barkada mo, liligawan parents mo at laging may dalang flowers and chocolates tuwing dadalaw. pero madalas nakakapagpakilig sya ng nililigawan nya dahil sa kanyang “malinis na hangarin” awww!

10. Mr. Second chance

                –sya ang pinakamasugid mong manliligaw. kahit 100 tayms mong sabihing ayaw mo sa kanya at wala na syang pag-asa ang sasabihin nya parin “Please give me a second chance”

>>hehehe’ iilan lang yan sa mga uri ng manliligaw…hm..ikaw?saan ka nabibilang??

…iba’t-ibang uri ng mga manginginom… :D

oo, umiinom ako dati…pero ngayon hindi na masyado… ( uyy…nagmamalinis!.haha’)

sa dami ng mga nakainuman ko, iba-iba na rin ang mga ugaling nakita ko lalo na kapag may tama na…

eto ang iian sa mga uri ng tomador na pinoy :

1. Da Manager-

                     eto yung palaging taya sa inuman.siya yung palaging nagyayaya, siya rin ang may sagot sa halos lahat ng gastusin mapa-pulutan man yan o yung pambili ng yelo na gagamitin… kapag hiningian mo, siguradong bubunot ng pera lalo na kapag wala ng nakahapag na alak.

2. KUNG FU MASTER-

                     KUNG FUmulutan, malupet!. eto yung ginagawang kanin ang pulutan…hahaha’  yung tipong, kulang na lang makipagpatayan para sa pulutan…(parang nakipaginuman lang para makakain)

3. Sleeping Beauty-

                     eto yung bigla na lang susobsob sa lamesa…magugulat na lang kayo, hindi na kumikibo. yun pala, na-Knock Out na…aha’

4. The Flash-

                      ang ganitong uri naman ng manginginom ay yung bigla-bigla na lang nawawala na parang bula. eto yung mga tumatakas sa inuman lalo na kapag may tama na. kasing bilis din nila si Flash lalo na sa oras ng bayaran.

5. ACTIVE at PASSIVE HIKERS-

                       may dalawang klase ng HIKERS… ang unang klase ay yung ACTIVE, sila yung palipat-lipat ng upuan para sakanila lahat ng tagay… yun namang PASSIVE, palipat-lipat ng upuan para makaiwas sa tagay…(mahilig mag-pass) haha’

6. TANGGERO o GUNNER-

                       eto naman yung may hawak ng baso at pitchel…ang mga madadaya sa inuman..kasi doble yung tagay mo kesa sakanila, kaya hindi sila agad nalalasing.

7. HOMEBOY o YAYA-

                        isa sa pinakaimportanteng klase ng manginginom…eto yung uto-utong, sunod lang ng sunod sa utos ng grupo..siya yung tagabili ng alak, taga-chop ng yelo, at higit sa lahat, taga-ligpit ng pinaginuman at tagalinis ng suka…

8. ANABEL RAMA-

                         eto yung kapag nalasing, sobrang daldal at sobrang dami ng kwento…yung tipong magsasawa ka na lang sa pakikinig… (kadalasan, tahimik sila kapag wala ng tama…kapag normal na ulet…haha’ )

9. Da Incredible Hulk-

                          katulad ni Incredible Hulk, eto yung mga nagtatransform. mga manginginom na kapag normal ay napakabait at tahimik lang.pero kapag nalasing, nagiging Incredible Hulk na… laging naghahamon ng away at nasasangkot sa gulo…

10. Da Originals-

                           eto yung lagi mong kasamang umiinom… tuwing may inuman, laging present…

          –ilan lang yan sa mga klase ng manginginom…sa tingin mo, sino ka dyan??

…doraemon quotes… :D

matagal ko ring sinubaybayan ang palabas na ‘to…bukod sa nakakatawa na, inaabangan ko din ang mga “words of wisdom” ni Doraemon…eto ang ilan sa mga nailista ko:

“Huwag mong ipakitang malungkot ka sa ibang tao kung wala kang balak mag-share ng problema. Para kang nag-alok ng hopia pero hindi mo naman ibibigay.”

Nobita: bakit maski isipin ko na kaya kong gawin ito, hindi ko pa rin makaya?

Doraemon: Simple lang yan!Kasi iniisip mo lang, hindi ka naniniwala..

“Mali ang ginawa mo. Kahit na kaya mong gawin ang isang bagay, hindi nangangahulugan na dapat mo itong gawin.”

“Hindi mo dapat iyakan ang nakaraan. Isipin mo, bakit nasa harap ang mata? Ito ay para lagi mong nakikita ang hinaharap.”

“Wag ka ng mag-isip at bigyan ng dahilan ang isip mo para isipin sya. Masaya ang buhay kaya mabuhay ka ng masaya!”

Nobita: Doraemon, meron ka ba diyang gamit yung mapapasagot ko agad si Shizuka?
Doraemon: Meron.
Nobita: Ah pahiram ako!
Doraemon: Ayoko nga!
Nobita: Ang damot mo! Bakit naman?!
Doraemon: kung tunay kang nagmamahal, hihintayin mo siya kahit gaano pa katagal.

“Mahirap maging matanda. Wala nang mas matanda na titingin sa’yo.”

        —iilan lang yan sa mga “words of wisdom” ni Doraemon… parang Bob Ong lang ah… hehe’

…difference between mayaman at mahirap… :)

Nabasa ko ‘to sa kung saan kaya naisipan kong i-post…

Kung mayaman ka, meron kang “allergy“
kung mahirap ka,ang tawag dyan ay “galis” o kaya minsan “bakokang“.

Sa mahirap, “sira ang ulo”
sa mayaman, “nervous breakdown “dahil sa “tension and stress“

Sa mayamang “malikot ang kamay“ ang tawag ay “kleptomaniac“
sa mahirap, ang tawag ay “magnanakaw“.

Pag mayaman ka, you’re “eccentric“;
kung mahirap ka, “may toyo ka sa ulo“.

Kung mahirap ka at sumakit ang ulo mo, ikaw ay “nalipasan ng gutom”;
kung mayaman ka naman at sumakit ang ulo mo, ikaw ay may “migraine“

Kung mahirap ka, ikaw ay “kuba“;
pero kung mayaman ka,you are referred to as someone who is “scoliotic“.

Kung isa kang domestic na maitim, ikaw ay “ita” o “negrita” o “baluga“;
pero ang senorita mo kahit kasingkulay mo, ang tawag ay “morena” o “kayumanggi“.

Kung nasa high society ka, you are called “slender” o “balingkinitan“;
kung mahirap ka lang, you are plainly called “payatot“ o “patpatin” o “ting-ting“.

Kung nasa high society ka pa rin at ikaw ay maliit, ang tawag sa iyo ay “petite“;
kung mahirap ka lang, ikaw ay “pandak” o “bansot” o “unano“.

Kung socialite ka, ikaw ay “pleasingly plump“
Kapag mahirap ka, ika’y “mataba“, “tabatsoy” o “lumba-lumba“

Kung mahirap ka at date ka rito, date ka roon, ang tawag sa iyo ay “pakawala“;
kung well-off ka, ikaw ay “game“.

“Malandi” ka kung isa kang dukhang alembong;
pero kung mayaman ka, ikaw ay “liberated“.

Kakaawa ang mahirap na puro gulay ang kinakain
Habang health conscious ang tawag sa mayayamang ganito

“Walang hiya” ang mga mahihirap na batang sumasagot sa mga guro
Pero pag sumagot ang mga nasa exclusive school,sila’y assertive

Ang mga mahihirap ay “gumugurang“;
Ang mayamang tumatanda, “are graduating gracefully into senior citizenhood”.

Ang anak ng mayaman ay “slow learner“;
ang anak ng mahirap ay “bobo” o “gunggong“.

Kung mayaman ka at marami kang kumain, “you flatter your host who says masarap kang kumain, and I like you, you do justice to my cooking“;
kung ghastly peasant ka eating the same amount in the same house, your host will say to himself na ikaw ay “patay-gutom“ o “hampaslupa” o “masiba“.

–hm…pis! wala pong pikon! aha’

…Religion…

I’ve been thinking a lot today about religion and all things related to religion. I haven’t made any conclusions on anything, really. I guess I’ve been trying to figure out exactly what I believe in when it comes to the God thing, and I still haven’t come to a conclusion yet.

As of right now, I don’t feel that I have a title for what I believe. I guess it could be something along the lines of “God may or may not exist, and no one knows for sure, so I’m going to live my life not worrying either way.” It’s not like I’m going to regret the way I live my life even if I find out God does/doesn’t exist. I’m not a bad person, I don’t really do bad things, and I don’t have the desire to, so why would I be afraid if he is real?

If God does exist, I would think that He would be forgiving. You can’t tell me that anyone is perfect. We’ve all made mistakes, and I’m sure God would have recognized that at some point in time, after keeping tabs on the bazillions of people that have come and gone. I don’t think I’ve done anything (or will do anything) in my life that I would be scared of getting in big trouble for with God. I don’t live my life to please God, I live my life the way I want to, and I’m not a horrible person because of it. I think He would understand where I’m coming from.

If God doesn’t exist and there’s no afterlife and such, then I had a good run.LOL!. :D

 I could probably use a really nice, long nap when it’s all said and done- I’ll be exhausted.

I don’t believe either one. My idea is to just wait and see what happens when I die (or not see, depending on which outcome). That’s not to say I won’t change my mind as I’m going along, who knows, but at this point, I am undecided.

I kind of went on a weird rumbly tangent, but what I really wanted to say is that I wish there was not so much anger between religion-esque groups. Why can’t we just agree to disagree? We will find out or not find out someday, so why do we have to fight and hate each other for our beliefs? Life is too short for that.

People should be able to believe what they want without getting a smack for it, especially on a topic such as this where no one knows for sure the absolute truth.

Everyone should just needs to love one another! dang it! It doesn’t matter what someone believes: let them believe what they want, you believe what you want, and everyone’s happy.

I don’t know if any of these makes sense to anyone but me. I’ve been thinking a lot about it lately, and this is a very watered down version of the thoughts that have been running through my mind.

Let’s just love each other even if we believe differently, okay? It really doesn’t matter, in the end. It just doesn’t… ö

…overprotective parents… (-_-)

I do not understand why some parents imprison their own children from the outside world.
I understand those who have daughters are overprotective.
I understand those who may have the only child.
I understand those who are afraid of the corrupted nature of this society nowadays.
I also completely understand that they love their children so much.

But really? Can they protect their kids forever?

They’re just showing nothing more than a narrow road to their children. Being shown many opportunities is an effort to learn, feel, grow, and think. To be human, you also have to experience rocky roads and shallow pits. So then next time, you can jump and dodge your way to the finish line.

My parents used to be afraid of me associating myself with other kids….making the wrong crowd of friends……messing up in school……and losing my status as the goody straight “A” kid that I once was. But with their desperate attempt to protect me from all that, they went overboard and kept me in a jail cell.
I’m talking about, “James Bond high-security shit.”

It’s very frustrating for me to go by what my parents say. What music taste I should like, how I should wear my clothes, what friends I should choose, what career path I should take, blah blah blah.

Being unable to choose as an individual, it’d be totally hard when children are set out in the outside world. For that, they become dependent on what others’ want them to do and they are bound to do whatever they want to do because of their fears.

Now for those who got real real strict parents.
Just know that they love you. It’s not because they wanted to make your life miserable. They just don’t know how to talk to their kids. I think communication is very important. I believe affection is too.

So please, do not shut your children out of the outside world. It doesn’t necessarily mean that they should expose themselves out there to get a taste of what it’s like…but inform them. Inform them about the precautions because you love them.

The Paradox of our Age by Dr. Bob Moorehead

I would just like to share this wonderful essay written by Dr. Bob Moorehead, a former pastor in Washington.

The Paradox of our Age 

The paradox of our time in history is that we have taller buildings but shorter tempers; wider freeways, but narrower viewpoints. We spend more, but have less; we buy more, but enjoy less. We have bigger houses and smaller families; more conveniences, but less time. We have more degrees but less sense; more knowledge, but less judgment; more experts, yet more problems; more medicine, but less wellness.

We drink too much, smoke too much, spend too recklessly, laugh too little, drive too fast, get too angry, stay up too late, get up too tired, read too little, watch TV too much, and pray too seldom. We have multiplied our possessions, but reduced our values. We talk too much, love too seldom, and hate too often.

We’ve learned how to make a living, but not a life. We’ve added years to life not life to years. We’ve been all the way to the moon and back, but have trouble crossing the street to meet a new neighbor. We conquered outer space but not inner space. We’ve done larger things, but not better things.

We’ve cleaned up the air, but polluted the soul. We’ve conquered the atom, but not our prejudice. We write more, but learn less. We plan more, but accomplish less. We’ve learned to rush, but not to wait. We build more computers to hold more information, to produce more copies than ever, but we communicate less and less.

These are the times of fast foods and slow digestion; big men and small character; steep profits and shallow relationships. These are the days of two incomes but more divorce; fancier houses but broken homes. These are days of quick trips, disposable diapers, throwaway morality, one night stands, overweight bodies, and pills that do everything from cheer, to quiet, to kill. It is a time when there is much in the showroom window and nothing in the stockroom. A time when technology can bring this letter to you, and a time when you can choose either to share this insight, or to just hit delete.

Remember, spend some time with your loved ones, because they are not going to be around forever.

Remember to say a kind word to someone who looks up to you in awe, because that little person soon will grow up and leave your side.

Remember to give a warm hug to the one next to you, because that is the only treasure you can give with your heart and it doesn’t cost a cent.

Remember to say “I love you” to your partner and your loved ones, but most of all mean it. A kiss and an embrace will mend hurt when it comes from deep inside of you.

Remember to hold hands and cherish the moment for someday that person will not be there again.

Give time to love, give time to speak, and give time to share the precious thoughts in your mind.

AND ALWAYS REMEMBER:
Life is not measured by the number of breaths we take, but by the moments that take our breath away.

–Indeed it’s all true…Think about it…

…Inspiration…

Because I am a wreck, sometimes I need to just write…

But when I sit down and stare at the blank piece of paper [or keyboard, of course]…. nothing.

Sometimes, I’ll just talk about my day, but to be honest, nothing interesting is going on in my life right now. Talking about school is a big NO because I’d rather not have to think about anything school related more than I already have to. [And even if I did write about school, it would mostly be complaints, and who wants to listen to anyone whine?]

So what can I say? I read all these other people’s blogs and they are all so inspired. I wish I could be as inspired as they are. Where does their inspiration come from?
I can attempt to write about classic things. Love and life and time and beauty and death and pain. But what can I say that hasn’t already been said by thousands of people before me? Even opinions are supposed to be unique, but more than one person can have the same opninion! In the thousands of years mankind has existed, is there anything at all that hasn’t already been done or thought or said or felt?

Am I just boxing myself in by trying to be inspired by groundbreaking, deeply profound things?

Maybe inspiration comes naturally and simply, and precisely when you’re not looking for it at all…. ö

Life or death…Sink or swim…

To anyone who’s ever felt alone. To anyone who has ever chanted 666 in hopes to make a deal with the devil to turn back time. To anyone who hurts themselves on the outside to try to kill the thing on the inside. To anyone who hate himself, anyone in pain, anyone silent when all they want to do is scream. To anyone with regrets, anyone with bloodied knuckles. To anyone who doesn’t leave their bedroom for days because they can’t muster the energy.

To anyone whose regrets haunt them every day, anyone who daydreams of the past and loses their present, anyone whose every joint snaps when they get up. To anyone who always fake a smile. To anyone who looks in the mirror and watches silently as a stranger cries back… This is for you.

The last straw has broken my back. I live every day with the pain of my mistakes, with a lump in my throat remembering the years I wasted. But I’m not afraid anymore. I’m not the person I once was, but I can be a better person than I ever was. I can be thankful for the past, because it has made me stronger. I know what I don’t want. I know what I want to do.

I want to be a lawyer, a writer, an astronaut, a pilot, a friend…

I want to eat exotic foods, I want to sky dive, I want to write my own book, I want to have my private airplane and a really nice car..

I want to ride on my plane and see Greece, Spain, Mexico, see the Stonehenge, the Easter Island, the Galapagos Island, see the world… I want to walk on the moon… I want to experience life. I want to be loved… I want to fulfill my constant yearning for acceptance. I want to be happy. I will be happy… I choose today..

I’m writing down a list of my goals. I will do anything to reach them. They are written on a piece of paper, signed with my initials and stamped on my heart. I will not fail. I may trip up. But I will get up stronger for it. I will let each day be done with the setting of the sun, and learn from the blunders and love the good memories. I will live well, I will have my revenge.

The choices that we make today define who we are tomorrow.

If you have come this far, then there must be something in you that brought you this far. Get up, dust yourself off and come right back, not only with a vengeance but also with a plan to win!Someone asked me if I believe in magic, and I said yes, and that’s how. You just step out, start pulling your life out of the air. You make friends, you find work you really like doing, you find places. You find diners and beaches. You find a junk car and drive it for a month, then leave it beside the road. You find someone to fall in love with you. You make it all up as you go.

For what it’s worth, it’s never too late…to be whoever you want to be. There’s no time limit…start whenever you want…you can change or stay the same. There are no rules to this thing. We can make the best or the worst of it. I hope you make the best of it. I hope you meet people with a different point of view, I hope you live a life that you’re proud of, and if you find that you’re not, I hope you have the strength to start all over again..

"Impyerno" ang High School! Astig! :D

Sabi ni Grant Gilmore, ” The better the society, the less law there will be. In heaven, there will be no law…IN HELL THERE WILL BE NOTHING BUT LAW, and due process will be meticulously observed.”

Sa ubod ng dami ng rules and regulations nung high school, matatawag mo ngang “impiyerno.” Bawal ang cellphones (may kapkapan factor pa sa gate), bawal ang may kulay na bra, at may *zoning pa silang nalalaman na hindi naman nasunod. (*may mga buildings DAW na para lang sa college, bawal DAW pumunta ang high school don)

Pero kahit ganun, enjoy naman high school ko.

Noong high school, medyo nanibago ako…Para kasing wala ng pakialam ang mga teachers (di katulad nung elem, binebeybi ka), kung noong elem padamihan ng dalang gamit, nung high school pakontihan, tapos halos matatanda ang mga teachers (pis!), di katulad nung elem mga bata at may itsura kaya gaganahan kang mag-aral, may mga alyas o bansag sa mga teachers (kahit yung mga mababait),  parang legal ang pangongopya, ang P.E puro sayaw-sayaw (yuck!), at higit sa lahat, bagong classmates, iba-iba ang nagiging kaklase ko taun-taon… Unang pasok mo palang, kita mo na yung mga “geeks” na libro-teacher-blackboard lang ang laman ng utak, meron din namang first day of school, first period palang, isang dosena na ang kaibigan, meron ding patapos na ang klase, tatatlo lang ang kaibigan, may mga babaeng mukhang model ng AVON make-up sa kapal ng dekorasyon sa mukha, meron din namang mga lalaking pwede na ring maging model ng Gatsby wax at Johnson’s baby powder, may mga kengkoy sa klase, mga matatalino at matalinaw (mahilig mangopya). Iba-ibang tao, iba-ibang personalidad. Every year, siguradong madaming kalokohan , may konting tampuhan, may mga lab team din na nabubuo… Ibang-iba ang atmosphere kumpara mo sa elem. Ibang-iba ang high school.

Tutal gagraduate na ako, mangungumpisal na ko sa mga ginawa kong kagaguhan nung high school..

>madalas akong mag-cutting classes lalo na kapag ayoko ng lesson tsaka pag MAPEH na tsaka CAT, kakapagod kasi eh ang init pa sa labas! (pero hindi naman ako naglalakwatsa, sa library lang ako tumatambay nagbabasa-basa tsaka doon malamig eh!)

>lagi akong nagpapakopya (…at nangongopya rin) sa test

> nagsusulat kami ng kung anu-ano sa mga desks

>ginaya ko ang pirma ng nanay ko sa isang excuse letter

>kalahati sa mga dahilan ko sa excuse letter ay pawang mga kathang isip lang

> madalas akong late (minsan sinasadya ko)

>minsan nagpapagawa lang ako ng projects lalo na kung kailangan ng artistic talent (mga drawing2 mga kulay2)

>madami akong rules na nilabag hindi lang halata na may pagkasiraulo ako kaya hindi ako nahuhuli ( kung tutuusin, dapat matagal na akong na-kick out kung nahuhuli lang nila ko)

hm… oo, madami akong ginawang kalokohan (I’m sure kayo din, baka nga mas madami pa yung inyo! haha’ )

Apat na taon sa high school… 1/4 ng buhay ko (kung titigil na ko sa sixtyn)… pero , may natutunan ba ko?

-Natutunan ko ang iba’t ibang parts of speech, figures of speech at kung paano gumawa ng thesis/research paper.

-Nakilala ko si Florante, Ibarra, Simoun at Sisa.

-Natutunan kong mag-factor ng quadratic trinomial, nalaman ko ang ibig sabihin ng “sin” , “cos” at “tan” sa scientific calculator, ang obtuse, acute at right angles natutunan ko din. (isama mo na din ang Logarithm)

-Nalaman ko ang iba’t ibang species at kingdom, nakabisado ko ang symbol ng mga elements, natuto rin ako g Laws of Motion.

-Nakilala ko sina Hitler, Nero, Zeus, Newton, Lam-ang, si Little Prince (pati pala si Velveteen Rabbit)

-Natuto akong mangopya at magpakopya tuwing exam, dito ko nalaman na pwede palang matalbugan sa score ng nangopya ang nagpakopya.

-Nalaman kong mahirap palang gawin sa loob ng isang araw ang project na dapat ay dalawang buwan ginagawa.

-Nalaman ko din na kapag naglalakad minsan dapat ka ding tumingin sa sahig lalo na sa may finance, dahil pwede kang makapulot ng pera. Dba jizelle?? haha’

-Nalaman ko din na ang ibang teachers, biglang nagchecheck ng notes kaya mas maganda ng magsulat ka.

- Nalaman ko na kahit pala ko ang pinakabobo sa Filipino ( oo ayoko ng Filipino mula pa nung elem ), pwede rin pala akong makakuha ng mataas sa periodical test.

-Nalaman ko rin na habang tumatanda ka, dumadami ang problema at ilang beses ka ding madadapa. Bumangon ka man o hindi, iikot pa rin ang mundo, at mauubos ang oras.

-aksidente, hindi ko inaasahan, nalaman ko na….. minsan….masarap din palang mag-review…

Nalaman ko na ang  buhay ay para ring exam. Pero hindi lang ito isang multiple choice na test na pwede mong hulaan, essay ito na isinusulat mo araw-araw. pero ang maganda dyan, dito allowed ang erasures. At tulad ng isang test kapag oras na, kailangan mo ng ipass,tapos ka man o hindi. Oras na para husgahan ang ginawa mo. Hindi ka huhusgahan base sa dami ng pera sa wallet mo o kung gaano kalaki ang laman ng bank account mo, hindi rin base sa kung gaano ka kasikat at kung gaano kadaming tao ang nakakakilala sayo. Huhusgahan ka base sa nagawa mo para sa iba, at kung paano ka nakaapekto sa buhay nila. Huhusgahan ka kung may kabuluhan ba o wala ang naisulat mo sa libro ng buhay mo….