Home » Archives » April 2009
Writing is easy. You just stare at a blank sheet of paper until drops of blood form on your forehead.

Sabi nila… Sabi Ko…

April 30, 2009

Sabi nila, bakit daw kokonti lang ang mga kaibigan ko…

Sabi ko naman, siguro nga konti lang…pero maipagsisigawan ko naman sa buong mundo na yung konting yun ay mga totoong tao sa buhay ko…eh kayo?

 

Sabi nila, bakit daw hindi ako nagseseryoso sa pag-aaral…may utak naman ako pero nag-graduate ako na parang walang napatunayan…

Sabi ko naman, may mga tao’t kaibigan ako na naniniwala sa aking kakayahan…alam ko ipinagmamalaki nila ko sa kabila ng aking kakulangan…hangga’t nandyan sila, WALA AKONG DAPAT PATUNAYAN… :)

 

Sabi nila,  bakit daw matipid akong ngumiti sa mga tao…

Sabi ko naman, masyadong sagrado ang ngiti…dapat galing sa puso’t kaluluwa…kung hindi lang din, wag mo ng ibigay…

 

Sabi nila, ba’t may pagka-weirdo daw ako…

Sabi ko naman, pano mo ba ilalarawan ang taong weirdo?

Sagot nila, yang ganyan…yang tulad mo…

Sagot ko, yung ganito? yung tulad ko?hehe’ :)

 

Sabi nila, bakit daw mahilig ako sa mga pelikula at istoryang malulungkot…

Sabi ko naman, sinusubukan ko lang kung talagang nauubos ang mga luha…

 

Sabi nila, bakit daw mahilig akong magsulat ng mga tulang malulungkot, madidilim…

Sabi ko naman, dun ako masaya, ipagkakait ko pa ba sa sarili ko yon?

 

Sabi nila, ba’t daw pag may problema ako, parang pasan ko ang mundo…

Sabi ko naman, OA lang ako at OA lang din kayo…waha’

 

Sabi nila, mahilig daw ako mang-asar…

Sabi ko naman, Lambing ko yun… pasensyahan tayo pag lagi kitang inaasar..hehe’

 

Sabi nila, magulo ang utak ko…

Sabi ko naman, totoo…pero dahil dun mas nalalaman ko kung sino ang mga taong totoo saken na magtitiyaga na sakyan ang mga trip ko… :)

 

Sabi nila, manhid daw ako…

Sabi ko naman, nakakaramdam ako…pero magulo na ang buhay ko, ayoko ng pagaksayahan ng panahon ang mga bagay na lalo pang makakapagpagulo sa buhay ko…

 

Sabi nila, ba’t ang hilig ko daw mapag-isa…

Sabi ko naman, I find peace of mind when I am alone..doing things on my own…in my own space and time… :)

 

Hirit pa nila, pano ko raw ilalarawan ang kaigayahan…

Sabi ko naman,  simple, kabaligtaran ng kalungkutan…

Masyado ng magulo ang mundo… wag na nating gawing komplikado… :)

Posted by crotchet at 7:44 pm | permalink | comments[1]

Grow Up!

Grow up! I say to myself.
Don’t be an idiot. And stop being an a-hole.
Grow up! And get better.
Find the best self you could ever be.
Grow up! And stop being such a kiddo.
Think of a better way. There is one out there.

And for crying out loud, GROW UP!

*Sigh* Geez, I swear this will be the last… I’ve been acting weird lately. I’m lettin’ this go now…

hm… Thanks for readin’ anyway…

Posted by crotchet at 7:42 pm | permalink | Add comment

tagalog dictionary :D

April 28, 2009

tagalog dictionary:

Abuloy — bayad sa nahigop na kape at nanguyang biskwit sa nilamayang sakla.
Akala —- alam na alam daw.
Aginaldo - inaasahan na makukuha sa araw ng Pasko na mas okay sana kung pera na lang.
Ama —— pamilyadong gustong maging binata

Bakasyon - sandaliang pahinga sa trabahong hingal lang ang pahinga.
Bakit —- tanong na laging mahirap masagot.
Bakya —- tsinelas na may takong.
Baga —– lutuan ng mga hindi makabili ng microwave.
Bagoong — masarap na ulam ng mga walang maiulam.
Baldado — hindi mamamatay-matay na mukhang hindi na mabubuhay.
Bale —– suweldong inutang.
Binata —— lalaking gustong maging ama
Biyenan —— anay ng tahanan
Kaaway — ikli ng ‘kaibigan na Inayawan.’
Kababata - dating gelpren na may ibang boypren.
Kabag —- dighay at utot na naghalo sa tiyan.
Kabayo — hayop na sinasakyan Ng kalesa.
Kabit —— asawang nakatira sa iba
Kalbo —- gupit ng buhok na korteng itlog.
Dalaga ——— babaeng gustong maging ina.
Dalaginding - dalagang hindi pa nagsusuot ng bra.
Dighay ——- Utot na lumabas sa bunganga.
Dilim —- liwanag na maitim.
E ——– ireng paseksi.
Gahasa — romansang walang ligawan.
Ginang — asawa ni ginoo na mukha nang tsimay.
Ginoo —- asawa ni ginang na may inaasawang iba.
Gipit —- kalagayan ng tao na suki na ng sanglaan.
Ha ——- sagot ng nagbibingi-bingihan.
Halakhak - tawang bukang-buka ang ngala-ngala.
Handaan — magdamagan na Palakihan ng tiyan.
Handog — bigay na laging may kapalit.
Hipo —– haplos na may malisya.
Hudas —- tapat na manloloko.
Ibon —– hayop na lumalangoy sa Hangin.
Imposible - pagtaas ng unano.
Ina ——– pamilyadang gustong maging dalaga.
Insulto — walang hiyang biro.
Isda —— hayop na hindi Nalulunod.
Itlog ——- pagkaing amoy utot
Ita ——- negrong Pinoy.
La ——– ikli ng ‘lalalalala’ sa kinakantang hindi maalala.
Lalawigan - syudad ng kahirapan.
Langaw —- kulisap na bangung-bango sa amoy ng basura.
Ma ——– tawag sa gelpren na mukhang nanay na.
Malusog — hitsura ng tumatabang balat.
Mama —— tawag sa sosyal na ina.
Mano —— kaugaliang Pinoy na nakapupudpod ng noo…. at bulsa.
Mantika — katas ng piniritong taba.
Mayabang ——– abusadong tanga.
Maybahay — dominanteng utusan sa bahay.
Nanay —- Ilaw ng tahanan
Nakaw —– hiram ng walang paalam
Naku —— ikli ng ‘nanay ko, nanay na ako.’
Nitso —– bahay ng mga patay.
Nobya —– gelpren na laking probinsya.
Ngalngal — iyak ng walang ipen.
Ngisi —– tawang tulo-laway.
Ngiti —– tawang labas ipen.
Paa ——- bahagi ng katawan na amoy tuta.
Paaralan — dito itinuturo kung ano, alin o sino ang mapipiling bobo.
Panata —- dasal na nakatataba ng tuhod.
Regla —– masungit na panahon ng pagkababae.
Sabon —– mabangong bagay na ipinapahid sa mabahong katawan.
Sakristan - utusan ng pari.
Sampal —- haplos na nakatitigas ng mukha.
Ta ——– ikli ng ‘tita’ o lalaking may bra.
Tamad —– taong hindi napapagod sa pahinga.
Tatay —– haligi ng tahanan
Utot——– Dighay na lumabas sa puwit
Ulol ——– sobrang matalino
Wala ——- salitang tagalog na minana ng mga ingles.
Yaya ——– alaga ng ama ng inaalagaang bata.

wehehe’ yan na muna… :D

Posted by crotchet at 1:01 pm | permalink | comments[2]

abot ko ang mundo… :D

April 26, 2009

 

Sino ba sa inyo ang mga Globe users?Taas ang kamay…isa, dalawa, tatlo, apat, lima, anim…aw, syet ang dami..haha’ ako rin eh, Globe user ako..marami kasi akong kamag-anak, kaklase, kaibigan, tsaka mga kalandian na Globe kya nakigaya na rin ako…hehe’ Saka ang mga Globe users, mga elite yan!.inuulit ko, ELITE . . .hm… oo ka na lang!haha’ (tandaan mo, blog ko ‘to…teritoryo ko ‘to..hehe’)

Ayus nmn ang Globe eh, actually malapit na nga akong ma-inLAB kay 2346 tsaka kay 2977 dahil oras-oras ata may mga paalala sila saken…hehe’ napaka-concern tlga nila…nahihipuan ako tuwing magttxt sila…(nata-touch…haha’) Pramis. Di nila ako nakakalimutan, minsan nga naisip ko buti pa sila naaalala ako. (Sabay hinga ng malalim) Iyon nga lang, minsan nabubuwisit na din ako kase ba naman, excited na ako kung sinu ang nagtext, tapos ang mababasa ko lang “Gusto mo bang manalo ng sangkaterbang pera at cellphone?, Maari kang manalo dahil sa load mo kahapon!” . . hay badtrip kinuha ko pa naman ang selepono ko sa pinaka hilalim hilaliman ng aking napakalalim na bulsa… :D

Tapos nakalagay dun sa huli…Reply stop kung ayaw mo na makatanggap ng adbertisment, 2.50 per text..eh dahil sa ayaw ko na talaga, nareplyan ko na yun one time…Pag text ko ng STOP meron ulit reply na “are you sure you want to stop?” Tapos text naman ako “sure” Engks. Invalid answer, dapat daw “Yes”. So another 2.50… LOL. haha’ :D Loko lang po.(gawa2 ko lang yon)Baka magalit ang globe sa akin at di na ako pagamitin ng UNLI…haha’

Diba noong unang panahon (wow!unang panahon…hehe’) wala pang mga unlimited text?Kaya kikiligin ka pag may nagtext sa iyo ng “good morning” , “ingat” o kaya naman “kumain ka na po?” Kase alam mong pinaglaanan ka talaga niya ng piso para lamang mapahatid ang mensaheng iyon… ( yihee!haha’ :D )

Pero ngayon, taena wala ng basa basa, pag gising sa umaga san tambak na messages!. So, mark all tayo tapos delete.wehehe’ (ganun din ba kyo?ako lng ata, hihi’) Pero syempre, pag galing sa mga mahahalagang tao,sine-save ko yan…hehe’

may mga hindi rin ako gusto sa Globe tulad ng… ah. . . eh . . . hmmm. . . wala ata ako maisip ah. . . teka. . . ahm. . . hmmmm. . . ah iyon . . . naalala ko na. . . KINAIN NILA YUNG 100+ KO NA LOAD! waah! wrong timing pa cla nun!nung mga panahon na yun kse, saktong tipid mode muna ko sa load kase war kme ng mommy ko nun, kaya di ako makakahirit ng load…hehe’ tapus, tae!kakainin pa nila natitira kong load!(parang nananadya nuh??hehe’ ) Di na nabalik! badtrip! hoy! naka ilang tawag ako sa customer service niyo puro i fofollow up! Taena! . . pero sige . . patatawarin ko na kyo, isang taon naman na ang nakakaraan eh…haha’ LOL. :D

Kaya kayo mag Globe na! Ma-aabot niyo rin ang mundo!

(oh ano, pwede na ba ako sa commercial ng Globe??)

hahaha’ actually, kaya ko sinulat ‘tong post na ‘to kasi nagbabakasakali ako na madiscover ako…wehehe’ charing! haha’ :D

~tadz…walang magawa… :D

 

Posted by crotchet at 3:59 pm | permalink | Add comment

just think… :)

“You ever look a picture of yourself, and see a stranger in the background?. It makes you wonder how many strangers have pictures of you. How many moments of other peoples life have we been in. Were we a part of someone’s life when their dream came true or were we there when their dream died. Did we keep trying to get in? As if we were somehow destined to be there or did the shot take us by surprise. Just think, you could be a big part of someone elses life, and not even know it.”                           

                                                                     –One Tree Hill

Posted by crotchet at 1:43 pm | permalink | Add comment

KABAYO tyo… :D

April 25, 2009

Mahilig ka ba sa kabayo?

mahilig ka bang sumakay sa kabayo?

tumataya ka ba sa karera ng kabayo?

uhm…Mukha ka bang kabayo?(hehe’ :D pis!)

sa tingin mo, ano ang dahilan ng kabayo para manalo sa karera?Hindi mo alam? Hindi ko din alam, hindi naman ako kabayo eh. Pero ang alam ko, tumatakbo sila dahil sa sakit na nararamdaman nila sa bawat pagpalo at hampas ng hinete o ‘yung taong nakasakay dun sa kabayo.

Gusto ng hinete na manalo sila ng kabayo niya. Sinasaktan niya ito para mas bumilis ang takbo. At dahil nga sa sakit na nararamdaman ng kabayo, mas napapabilis ang pagtakbo niya. Kahit hindi niya alam kung ano’ng mapapala niya kung marating niya ang dulo ng karera. Pero iisa lang ang kanilang layunin ng hinete at kabayo… Ang manalo sa karera.

Sa totoong buhay, nakikipagkarera din tayo. Mismo. Ang buhay natin ay isang karera. Tayo ang nagmimistulang kabayo…at sa bawat pinapataw na mabibigat na pagsubok sa atin..Sa bawat hagupit na pinaparamdam sa atin…iisa lang ang layunin nun..gusto tayong manalo sa nilalabanan nating karera.

Kaya kapag naramdaman mo ang mga problema mo, huwag kang manghihina. Huwag kang susuko. Dahil sa oras na makapunta ka sa finish line, may makukuha kang gantimpala. Hindi pa natin alam kung anong gantimpala ‘yun, pero huwag kayong masosorpresa, kung ang makuha ninyong premyo ay…. DAMO.

Tandaan mo, isa kang KABAYO.

~medyo may kwentang post ni tadz… haha’ apir! :D

Posted by crotchet at 6:42 pm | permalink | Add comment

…kapag ako natigok… :D

April 24, 2009

 

nagpunta kami ng mga pinsan ko kninang umaga sa sementeryo…dinalaw nmin yung puntod ng lolo ko..(wala lang, medyo matagal na rin kasi kming hindi nakakabisita dun eh) habang naglalakad kami papunta dun sa lugar niya, sabi ko sa mga pinsan ko na kasama ko…

“kapag ako natigok, gusto ko i-cremate niyo ko!. wag niyo akong ililibing sa sementeryo…totoo..di ako nagbibiro…final na yon…yun ang gusto ko…”

Ayaw ko tlaga nung idea na ililibing ako sa sementeryo tapos minsan lang sa isang taon ako dadalawin ng mga kakilala ko dahil sa layo ng sementeryo…tsaka ang lungkot kaya sa sementeryo noh!.basta, ayoko nun…

Mas astig yung susunugin na lang ang yummylicious and cheap body (murang katawan…haha’ trinanslate ku lng sa english…hehe’) hanggang sa maging crispy…ah, este…hanggang sa maging abo pala… :D tapos isasaboy yung abo ko sa anu mang body of water katulad nung sa mga palabas?hehe’ loko lang…gusto ko,, kahit ilagay lang sa garapon ng mayonnaise o kya bote ng peanut butter ang cremated body ko tutal madame nman kmeng ganun…haha’ pwede na saken yung ipatong na lang nila yung garapon sa ibabaw ng TV stand para buong taon andun lang ako sa bahay namen tsaka pag gusto akong dalawin ng mga kamaganak nmen, di na nila kelangan pumunta sa sementeryo…

sa tingin ko, mas praktikal yung ganun tsaka mas cool dba? :)

hmm…

wala lang…naisip ko lang…

haha’

~isa nanamang WALANG KAKWENTA-KWENTANG POST ni TADZ :D

apir!haha’

Posted by crotchet at 5:30 pm | permalink | Add comment

How to be LAZY (like me…) :D

April 22, 2009

Here are the rules of being lazy:

>Never do anything. If you wait around long enough, someone else will do it. :D

- Don’t move. Moving is overrated. :D

- Never run. Running is the worst thing you can do. I had to run once.. big mistake.

-If something is not in your reach, you don’t need it. Before you get up to get something across the room next time, think. Do you really want to get up and walk all the way there and all the way back to get it? Yeah, I know. I felt stupid for moving all those times. LOL! :D

- Don’t have an opinion. Opinions are thoughts, and thoughts are work.

-Don’t work. Working is for suckers. Be a CEO if you can, they never do anything.

- If you have to move, fuss about it. Make it well known that you’re pissed off because you have to move. Sigh a lot. Drag your feet and arch your back at 60 degrees (bad posture helps you to conform to the shapes of couches when you sit down, and it makes you look tired). :D

-Sleep as much as you can. Contrary to common sense and popular belief, sleeping is very productive. :D

- Don’t talk. Talking requires the movement of your jaw.. way too much work. :D

 

–hm…ayus ba??apir! :D

 

~tadz -_-

Posted by crotchet at 10:22 am | permalink | Add comment

Anong klaseng SINGLE ka?? :D

April 21, 2009


Destiny Addict 
Ito ‘yung mga taong hinihintay na gumawa ang tadhana ng paraan para pagtagpuin sila ng kanilang mga “soulmates” and whatever. Ayaw kumilos o kung ano pa dahil naniniwala siya na kung sino man ‘yung talagang meant for him/her ay darating na lang bigla sa paraang maaaring hindi niya inaasahan–wow, parang Serendipity. :D

Laging maririnig na nagsasabing: “Dadating din ‘yan. ‘Wag kasing hanapin!”


Perfectionist 
Simula nung magkamalay ang taong ito, nakalista na ang mga bagay na gusto niya sa kanyang magiging boyfriend/girlfriend. Kapag may nakilala siya at nakitang madumi ang kuko, magkadikit ang kilay, may butas sa ngipin, o parang penguin maglakad, wala na. Turn off na ‘yun para sa kanya.

Laging maririnig na nagsasabing: Ok na sana siya e. Kaya lang gusto ko ‘yung ganito…”


Busy Bee 
Pasensya na sila pero masyado kang maraming inaasikaso tulad ng libro, bolpen, papel at calculator. Umaalis ka ng 6 am sa bahay at umuuwi ng 7 ng gabi ‘pag weekdays. Pagdating mo sa bahay, gagawa lang ng homework at matutulog na. Masaya ka nang makanood ng TV ‘pag Sabado (at gumawa ulit ng homework). Sapat na sa’yo ang kumain sa labas kasama ang pamilya ‘pag lingo (at gumawa pa rin ng homework).

Laging maririnig na nagsasabing: “Sorry. Wala akong time sa ganyan e.”  


Friends Forever version 1 
Kunwari ka pa dyan. Alam mo namang gusto mo talaga ‘yang best friend o special friend mo pero hindi mo lang sinasabi at pinapadama dahil ayaw mong masira ang pagkakaibigan niyong dalawa. ‘Yung tipong ‘pag may kasamang iba ‘yung gusto mo, kunwari ka pang masaya ka para sa kanya pero sa totoo lang, gusto mo na malusaw na parang ice caps dahil sa Global Warming.

Laging maririnig na nagsasabing: I’m so happy for you!” o “Sayang naman ‘yung pinagsamahan namin e.”


Friends Forever version 2 
Wala tayong magagawa pero talagang malapit ka lang sa kabilang kasarian–pero bilang kaibigan lang. One-of-the-boys, ladies’ man. Hindi ka naman homo o bi pero sadyang kaibigan lang ang tingin mo sa mga taong hindi mo kapareho ng chromosomes. Masaya ka nang nakaka-hang-out lang sila, nakakakwentuhan, niyayakap nang walang halong malisya.

Laging maririnig na nagsasabing: May inuman ba mamaya?” (kung babae) o “Hatid ko ba kayo mamaya?” (kung lalaki)


Born to be One 
Single-blessed ka at wala ka nang magagawa kung ganun. :) Nilikha ka siguro para maging mag-isa (pero syempre may pamilya at kaibigan ka naman, duh) hanggang tumanda ka na at ipadala sa Home for the Aged. Marami akong kakilalang mukhang ganito ang patutunguhan at hindi naman sila mga pangit o abnoy talaga. Minsan lang, masyado silang masungit.


Laging maririnig na nagsasabing: “Mag-isa ako.”


Happy-go-lucky 
‘Eto ‘yung taong masaya na sa trip-trip lang at kung anu-anong mga happenings. Kahit sino na lang basta no strings attached. For fun lang at walang seryosohan please. Personally, ayoko nung mga ganito. Umaapaw lang siguro ‘yung mga taong ganito sa L. Magbuhos ka nalang ng malamig na tubig sa iyong buong katawan at solb na ‘yan.

Laging maririnig na nagsasabing: “I’m not ready to commit e, but I really like you.”


Wrong Time 
‘Eto naman ‘yung mga laging idinadahilan na masyado pa silang bata o kaya masyado na silang matanda. May mga tao raw na ganyan, ‘yung pakiramdam nila laging may tamang panahon para sa pag-ibig. Pero ang labo lang kasi tuwing may pagkakataon naman, lagi nilang naiisip na maling panahon pa iyon. Oo, wrong timing lagi ang pag-ibig para sa kanila kasi madalas sumasakto kung kelan meron silang board exams, problema sa pamilya, o long test kinabukasan. :) )

Laging maririnig na nagsasabing: “We had the right love at the wrong time...”


Parent Trap 
Ayaw ni mama o ni papa na magkaboyfriend/girlfriend ang kanilang unica hija/hijo kahit na 22 years old na ito at kumikita na ng sarili niyang pera. Kailangan daw magkaron ka muna ng isang strand ng puting buhok bago may makadalaw sa’yo sa bahay. O kaya, baka ikaw ‘yung may problema dahil natatakot ka sa iisipin ng mga magulang mo tungkol sa taong iyong gusto. Baka kasi sabihin nila na masyado siyang bansot/ matangkad/ baboy/ payatot para sa’yo.

Laging maririnig na nagsasabing: “Baka kasi magalit si Papa.” 


Trauma 
Dahil sa dami ng mga heartbreak na iyong nadama at emo songs na napakinggan mo na noon, sinumpa mo nang hindi ka magmamahal. Ayaw mo na. Sawa ka na sa paglalaslas ng pulso, este, sa paglalagay ng mga madramang stat message sa YM at pag-iyak ng balde-baldeng luha. Awwwww. Pwede rin namang masyado kang insecure sa sarili mo kaya hindi ka makapagmatapang na magventure into some love quest. 

Laging maririnig na nagsasabing: “Pagod na pagod na akong masaktan!” *hikbi*


Your Ex-Lover Is (NOT) Dead 
Yikeeeeee. Mahal pa rin niya ang kanyang ex at hindi siya makaget-over the person. Boo. Pilit pa ring inaalala ang mga tawanan, iyakan at PDA moments nilang dalawa kahit yung ex niya ay nakikipag-(insert verb here) na sa isang babae/lalaki. Sasabihin mong nakapag-move on ka na pero kapag nagkwentuhan tungkol sa pag-ibig, tandadadaaaaaan. SIya na naman ang naiisip mo.

Laging maririnig na nagsasabing: “I’m over him/her….” *tapos iiyak bigla. :) )


Ayaw 

Dalawa na namang kaso ito. Una, ayaw mo lang talaga magka-”someone”. Hindi ko na pipilitin ungkatin ‘yung dahilan pero may mga pagkakataon lang talaga na ayaw mo. Ikalawa naman, baka…ayaw kasi sa’yo nung gusto mo. And that’s the shizzest thing ever! Pwedeng ayaw niya sa’yo dahil may girlfriend/boyfriend siya, busy siya or whatever, o kaya ayaw ka lang niya talaga at wala ka nang magagawa kung ganun. :(


Laging maririnig na nagsasabing: “
Ayoko pa magkaboyfriend/girlfriend e.” o “Hindi naman niya ako gusto.”

Posted by crotchet at 5:19 pm | permalink | comments[1]

ang tanong na nakakasira ng ulo… :D (ang misteryo ng "kisses")

April 18, 2009

 

uy, natatandaan niyo pa ba nung elem., nung sikat pa yung “kisses”?? hindi yung kisses na kinakaen ah…yung kisses na bilog,yung maliliit na may pagka-transparent na mabango…yung iba-iba ang kulay pero kadalasan, color pink…

oh,naalala niyo na?usong-uso yon dati diba?kasi sabi nila, nanganganak daw…

hmm…nanganganak nga ba talaga yon???hahahaha’

dahil na-curious ako noon, sinubukan ko din mag-alaga ng kisses…haha’ (oi!wag niyo kong tawanan, kayo din niyan eh! :D )

alam ko, dalawang pack pa ang binili ko nun eh…isang pack ng color pink tsaka isang pack ng color green… kasi iniisip ko dati, panu manganganak yon kung walang asawa…bale yung pink yung babae yun namang green, yung lalaki…haha’ oh diba?.nag-iisip ako nun… haha’

dahil nakikita kong binabalot nila ng bulak tsaka nilalagyan ng pulbos,, ako naman si engot, nakigaya-gaya din…umaasang manganganak din sila…

pero napansin ko, kahit araw-araw kong nilalagyan ng pulbos at kung anu-ano pa (nilalagyan ko din ng alcohol yon, sabi kasi nila mas mabilis manganak pag may alcohol.. :D ),pag binilang ko, 50 parin…(malaking effort sakin yung pagbibilang nun araw-araw ah!hehe’)

kaya ayun!nagsawa akong kakaalaga sa mga kisses ko kaya tinapon ko na lang sa kanal…

pag tinatanong ko dati yung mga kaklase ko kung yung sakanila nanganganak, sinasabi nila, oo daw…ipapakita pa nila saken yung mga kisses nila tapos ituturo yung mga medyo malalaki na ayon sa kanila, “buntis” daw…tapos yung mga maliliit naman daw, yun yung mga bagong panganak…hahaha’

hanggang ngayon, bumabagabag pa rin sa isip ko ang isang malaking tanong….

NANGANGANAK NGA BA ANG KISSES???

*pumasok din kasi sa isip ko ang posibilidad na kaya siguro yung akin hindi nanganganak kasi BAOG yung mga nabili ko…hehe’

 

               –isa nanamang walang kakwenta-kwentang post ni tadz… :D  

Posted by crotchet at 7:07 pm | permalink | Add comment

Starbucks :D

April 17, 2009

 

Chocolate Cream Chip, Mocha Frappe at kung anu-ano pang flavors ng kape. Yan ang makikita mo sa Starbucks. Itinuturing ng marami na pambansang kapihan ng bayan. Parang kabuteng nagsulputan sa iba’t ibang parte ng bansa. Tinalo pa nito ang ilang mga malls at fast food chains. Para bang naging adik sa kape ang buong sambayanan. Mabilis pa sa ihip ng hangin na gumastos ng mahigit 100 pesos para sa isang Grande iced coffee. Sa halip na gastusin ang nasabing halaga sa ibang mas importanteng bagay ay nagpapakalunod ang karamihan, not to mention call center peeps, sa isang baso ng kape.

At hindi yan kape ha! Yan ay ayon sa mga social climber na estudyante. “Starbucks is not coffee. They are ground beans with processed chocolate and skimmed milk” Pero kung susuriin mo naman, ano nga ba ang laman ng iniinom nila? Hindi ba’t kape! Starbucks is coffee. Period. No erase.haha’

Matalino ang sinumang nagdala ng Starbucks dito sa ating bansa. Pumatok talaga ang marketing strategy. Isipin mo naman, ang isang tipikal na pinoy na gustong magpakasosyal, pupunta doon at oorder ng kape. Uupo sa gilid na kung saan ay makikita siya ng maraming tao na walang pangkape. Aantayin tawagin ng barista ang pangalan nya. Kukuha ng napakaraming tissue paper bilang souvenir. At siyempre, matagal nyang sisipsipin ang kape para mafeel ang ambiance ng sikat na coffee shop. Pathetic!

Wala akong galit sa Starbucks. Sinasabi ko lang ang aking point of view tungkol sa paanong ang isang kapehan ay nagawang baguhin ang isang tipikal na pinoy.


Nagstastarbucks din ako. Period.

Posted by crotchet at 7:18 pm | permalink | comments[2]

Havaianas vs. Spartan :D

Pangalan: Havaianas

Lugar na pinanggalingan: São Paulo , Brazil

Pagbigkas:
ah-vai-YAH-nas (Brazilian Portuguese)

hah-vee-ah-naz (American English)

OMG! hah-va-yaH-naZz! (Filipino)

Materyal na ginamit: Malupit na goma (high-quality rubber).


Presyo: Depende. Ganito na lang, 1 pares ng Havaianas = 100 pares ng Spartan. :D

Mga nagsusuot: Mga konyotik at mga mayayaman (na noong una ay nababaduyan sa mga naka-de sipit na tsinelas at sasabihing, “Yuck! So baduy naman nila, naka-slippers lang.”)


Malulupit na katangian at kakayahan:
- Masarap isuot.
- Shock-absorbent
- Malambot ngunit matibay
- Makukuha sa sandamakmak na kulay, disenyo at burloloy
- Maaaring isuot sa loob ng Starbucks
- Mainam na pang-japorms
- Mainam i-terno sa I-Pod at Caramel Macchiato
- Mapipilitan kang maglinis ng mga kuko mo sa paa
- Maaari ka nang mag-dikwatro sa loob ng mga pampublikong lugar at sasakyan
- Magiging ‘fashionable’ ka kapag ikaw ay nagkukuyakoy

Olats na mga katangian:
Mahal!

Mahal!

Mahal!

 

Pangalan: Spartan

Lugar na Pinanggalingan: Metro Manila , Philippines

Pagbigkas:
spar-tan (American English), is-par-tan (Filipino).

Materyal na ginamit: Pipitsuging goma (Low-quality rubber).

Presyo: Wala pang 50 pesos. Isang pares ng Spartan = 20 piraso ng pan de coco.


Mga nagsusuot: ang masa (gaya-gaya lang ang mga sosyal at pasyonista)


Malulupit na katangian at kakayahan:
- Maaring ipampatay sa ipis

- Maaring ipampalo sa mga batang suwail at damuho
- Pwedeng ipanglusong sa baha at putikan

- Pwedeng ipamalengke
- Mainam gamitin sa tumbang-preso

- Mainam gawing ’shield’ kapag naglalaro ng espa-espadahan
- Mainam isuot sa siko bilang proteksyon habang naglalaro ng piko
- Mainam na pambato sa picha o shuttlecock na sumabit sa puno

- Mainam na pangkulob sa pumuputok na watusi

- Kapag ginupit-gupit nang pahugis ‘cube,’ e maaari mo nang gawing pamato sa larong Bingo na
kadalasang makikita sa mga lamay ng patay.

Olats na mga katangian:

- Madaling magkawalaan kapag hinubad dahil halos pare-pareho lang ang itsura

- Masakit isuot kapag may mga balahibo ang mga daliri mo sa paa
- Minsan kapag ipinambato mo ito sa picha o shuttlecock na nakasabit sa puno, e nadadamay pati yung tsinelas.

 

               –hahaha’ halata bang walang magawa?? LOL! :D

Posted by crotchet at 7:05 pm | permalink | Add comment

Canon lyrics… :D

verse1:

ten—-ten–ten–ten — ten–ten–ten–tenn– ten—-ten–ten–ten — ten–ten–ten–tenn–ten—-ten–ten–ten — ten–ten–ten–tenn–ten—-ten–ten–ten — ten–ten–ten–tenn– ten-ten -tenenen -tenen.. ten.. tenn ten ten tentenentenen tententenen tentenenenenten..

chorus:

ten tenenen tenenen –tenenttenenenenen tenenen- teneneteneneten tenenen tenenenenenene nen ..ten ten tene nenenenene….. ten tenenen tenenen –tenenttenenenenen tenenen- teneneteneneten tenenen tenenenenenene nen ..ten ten tene nenenenene..ten tenenen tenenen –tenenttenenenenen tenenen- teneneteneneten tenenen tenenenenenene nen ..ten ten tene nenenenene ten..

hanggang dito na lang muna..hindi ko lang bsta pinag lalalagay yan ah.. sakto yan!hahah! yan ang piano version ng canon.. mrami pang versions yan,, iba rin ang lyrics.sige, next time ipopost ko rin…wahaha’ :D

oh dba ang saya-saya…dali, imemorize niyu na…haha’ apir! :D  

Posted by crotchet at 6:58 pm | permalink | Add comment

tips sa mga magsu-suicide :D

oh ayan ah, perst time kong maglagay ng tips dito sa blog ko…haha’

oh eto na…

MGA TIPS SA TAMANG PAGPAPAKAMATAY :D :

1. Sa pag-inom ng lason, huwag gumamit ng asido. Sa halip, gumamit ng toilet cleaner. Mas masakit sa mata ang asido pag ito’y inyong binuksan. Ang toilet cleaner naman ay mayroong bango na makakapagpaganda sa ambiance ng inyong pagpapakamatay. ( hahaha’ :D )

2. Kung pag-bibigti ang naisipang gawin, gumamit ng manipis na alambre sa halip na lubid. Makakatulong ito para di masyadong magkaroon ng marka ang iyong leeg. Mas madali rin ang pagpanaw mo dahil mas madali kang masasakal nito.(tama naman diba?? :D )

3. Kung magsusulat ng suicide note, makabubuting gumamit ng computer para madaling mabasa ng mauulila. Kadalasang nakakapagpalito lamang ang handwriting ng magpapakatiwakal. Pero para maging lehitimo ang sulat, pirmahan ito. Gumamit comic sans na font para medyo may comic appeal.wehehe’ :D

4. Kung maglalaslas ng pulso, hiwain ito ng patayo sa halip na pahalang para siguradong tigok. Ilubog ang nilaslas na pulso sa tubig. Makakatulong ito para magpatuloy ang pagdaloy ng dugo at maisakatuparan ang iyong balak. :D

5. Pumili ng theme song. Mas makakadagdag sa emosyon pag mayroong background music habang ikaw ay magpapakamatay. Iwasan ang mga kantang masasaya tulad ng spaghetti ng sexbomb at kiliti ng baywalk bodies. Kailangang mellow ang music gaya na lang halimbawa ng inuman na ng parokya ni edgar. ahaha’ :D

6. Siguraduhing malinis ang katawan. Maligo muna bago isagawa ang pagkitil sa iyong buhay. Dyahe naman kung makikita ka ng mga tao na patay na, mabaho pa… diba?? :D

7. Ihanda muna ang iyong kasuotan bago isagawa ang pagkitil sa iyong buhay. Makakabuting magsuot ng formal na damit para medyo elegante ang dating. Iwasan ang pagpapakamatay ng suot lamang ang boxer shorts, brief o pantulog. :D

8. Pumili ng uri ng libing. Mas makakatipid kung cremation ang gagamitin dahil isang gastusan na lang. Maari pang mapakinabangan ang iyong abo bilang pataba sa lupa. :D oh diba! haha’

 

          –oh, ayan na po… :) ayos diba?? :D sana makatulong ang mga tips ko para sa mga gustong magpatiwakal.. haha’ :D

PAALALA: Ang mga naisulat ay ginagawa lamang ng mga taong wala sa tamang pag-iisip… hahaha’ apir! :D

Posted by crotchet at 6:43 pm | permalink | Add comment

mga uri ng nililigawang PINAY… :D

yung nakaraang post ko, nilista ko yung iba’t-ibang klase ng mga manliligaw na pinoy…so ngayon naman, isusulat ko yung iba’t-ibang klase ng nililigawan na pinay…

oh,heto na ang ilan sa kanila :D :

1. Ms. Suplada

                  –babaeng masanggi mo lang ng konti ang buhok ay iirapan ka na at sasabihang bastos. Ang ilan rin sa kanila ay pa-sosyal at parang nasapian ng kaluluwa ni Kris Aquino sa galing mag-TAGLISH..haha’ Ang mga ganitong uri ay di nadadaan sa pagpapacute at pagpapapresko. Ok lang sana kung maganda, kaso karamihan sa kanila, walang hitsura.hahaha’ (pis! :D )

2. Ms. Maria Clara

                 –mga sinaunang babae na medyo may pagka “man-hater.” Kalimitang may mga kamaganak o tiyahin na sa edad na singkwenta ay dalaga pa rin.hehehe’

3. Ms. Pakipot
                

                 –gusto rin naman, ayaw lang ipahalata. Aayaw-ayaw pero sa bandang huli bibigay din.nyahaha’ :D

4.  Ms. Bili mo ko nyan
                

                 –sila ang walang pakialam kung wala ka nang perang natitira o kung meron man ay pamasahe mo na lang. Madalas makita sa mga mall at lahat ng magustuhan ay ipinabibili sa nanliligaw.

5. Ms. Dabyana

                 –matakaw, malakas kumain at walang pakialam kung puno na ng mantika ang buong pagmumukha. Di alintana ang mga taong nakitingin. Basta ang mahalaga, makakain! wahaha’ :D

6. Ms. Diyeta

                –kabaligtaran ng Dabyana. Conscious na conscious sa kanyang diet. Ayaw ng rice or carbs. Umiiwas sa mga chocolates at cakes dahil nakakataba. Sang ihip lang ng hangin, matatangay na sila dahil sa nipis ng kanilang mga katawan.  :D

7. Ms. Kikay

                –mga babaeng laging may dalang pampaganda. Ok lang sana kaya lang pati sa dyip, naglalagay ng harina sa mukha para daw di oily ang skin nila. wehehe’ :D

8. Ms. Anabel Rama

                –bungangera. walang sinasanto. Ma-late ka lang ng isang minuto, sermon na ang aabutin po. Pinalalaki kahit maliit na issue.haha’ :D

9. Ms. Jealousy

                –kahit wala kang ginagawang masama, magseselos. Madaming insecurities sa buhay ang taong ito na kahit aso, pinagseselosan.. :D

10. Ms. Career

                –ang taong inuuna ang karera sa buhay instead of love. Love can wait ang motto nito. Ayaw sa mga lalaking simple lang ang pangarap sa buhay.

–oh ayan…sinu ka dyan?? :D kung wala ka sa mga nabanggit, mapalad ka…hahah’ apir! :D

Posted by crotchet at 5:53 pm | permalink | Add comment

mga uri ng manliligaw… (PINOY STYLE) :D

eto ang iba’t-ibang uri ng manliligaw na pinoy:

1. Mr. Gwapings
             

                  –mayaman, gwapo, kilala..mataas ang confidence nya na hindi sya mababasted, kaya pag nabasted..maapektuhan ng husto ang kanyang EGO. at take note, malas mo kung may sour grape attitude pa yan. pwede nyang sabihing “sus kala mo kung sinong maganda e pinagtyatyagaan ko lang naman sya!”

2.  Mr. Quickie

                  –ang uri ng manliligaw na kada magkikita kayo e wala nang alam na sabihin kundi “kelan mo ba ako sasagutin?” o
kaya “i love you na, ako ba hindi mo pa lab?” kahit na isang linggo pa lang naman syang pumoporma. kung baga dinadaan nya sa pangungulit para mabilis ang pagsagot mo.

3.Mr. Everything

                  –linya nya ang “sagutin mo lang ako, ibibigay ko sayo lahat, lahat ng magustuhan mo. kahit ang pa buwan o kaya mundo.” ! @#$ ka na pag nagpauto ka. dahil pag sinagot mo na yan, makakalimutan na nya ang linyang yan. :D
 
4.Mr. Stalker

                  –eto yung klase ng manliligaw na pag nagkahiwalay kayo e sisimulan ka sa tanong na “kumain ka na ba?” pagkasagot mo susundan pa nya ulit ng tanong “nsan ka ngayon?” “sinong kasama mo?” “anong ginagawa mo?” at kung anu-ano pa. basta tungkol sa daily activities mo kelangan malaman nya.

5. Mr. Salesman

                  –dadaanin ka sa matatamis na salita. parang si Mr. Everything din kaya lang sya mas matindi mang-uto. yun bang
tipong..”ang ganda ganda talaga ng mga mata mo..” o kaya “ang kinis kinis mo” o kaya “ang lambot ng mga kamay mo” at iba pang pang-uuto mapasagot ka lang.

6. Mr. Good Dog

                 –eto ang nakakatuwang manliligaw. kase payag syang magpaalipin. taga bitbit ng bag mo o kahit ng mga kaibigan mo. kahit magmuka syang buntot sa tuwing may gala kayo ng mga barkada mo. nagpapakitang gilas kung baga. pero pag sinagot mo na, for sure gaganti yan.

7. Mr. Anonymous

                 –motto nya ang “action speaks louder than words”. wala kang kaalam-alam, nanliligaw na pala. kaya pala ang bait-bait sayo. e akala mo mabait lang talaga. hehe!


8. Mr. Take it or leave it

                 –pag binasted mo ang ganitong type ng manliligaw, asahan mo bukas may nililigawan na sya ulit. at heto pa, hinding hindi ka na nya papansinin. period.

9. Mr. Romantiko

                –jologs ang mga paraan nya sa panliligaw. manghaharana, pakikisamahan mga barkada mo, liligawan parents mo at laging may dalang flowers and chocolates tuwing dadalaw. pero madalas nakakapagpakilig sya ng nililigawan nya dahil sa kanyang “malinis na hangarin” awww! :D

10. Mr. Second chance

                –sya ang pinakamasugid mong manliligaw. kahit 100 tayms mong sabihing ayaw mo sa kanya at wala na syang pag-asa ang sasabihin nya parin “Please give me a second chance”

>>hehehe’ iilan lang yan sa mga uri ng manliligaw…hm..ikaw?saan ka nabibilang?? :)

Posted by crotchet at 5:10 pm | permalink | comments[1]

…iba’t-ibang uri ng mga manginginom… :D

April 16, 2009

 

oo, umiinom ako dati…pero ngayon hindi na masyado… ( uyy…nagmamalinis!.haha’)

sa dami ng mga nakainuman ko, iba-iba na rin ang mga ugaling nakita ko lalo na kapag may tama na…

eto ang iian sa mga uri ng tomador na pinoy :D :

 

1. Da Manager-

                     eto yung palaging taya sa inuman.siya yung palaging nagyayaya, siya rin ang may sagot sa halos lahat ng gastusin mapa-pulutan man yan o yung pambili ng yelo na gagamitin… kapag hiningian mo, siguradong bubunot ng pera lalo na kapag wala ng nakahapag na alak.

2. KUNG FU MASTER-

                     KUNG FUmulutan, malupet!. eto yung ginagawang kanin ang pulutan…hahaha’  yung tipong, kulang na lang makipagpatayan para sa pulutan…(parang nakipaginuman lang para makakain) :D

3. Sleeping Beauty-

                     eto yung bigla na lang susobsob sa lamesa…magugulat na lang kayo, hindi na kumikibo. yun pala, na-Knock Out na…aha’ :D

4. The Flash-

                      ang ganitong uri naman ng manginginom ay yung bigla-bigla na lang nawawala na parang bula. eto yung mga tumatakas sa inuman lalo na kapag may tama na. kasing bilis din nila si Flash lalo na sa oras ng bayaran. :D

5. ACTIVE at PASSIVE HIKERS-

                       may dalawang klase ng HIKERS… ang unang klase ay yung ACTIVE, sila yung palipat-lipat ng upuan para sakanila lahat ng tagay… :D yun namang PASSIVE, palipat-lipat ng upuan para makaiwas sa tagay…(mahilig mag-pass) haha’ :D

6. TANGGERO o GUNNER-

                       eto naman yung may hawak ng baso at pitchel…ang mga madadaya sa inuman..kasi doble yung tagay mo kesa sakanila, kaya hindi sila agad nalalasing. :D

7. HOMEBOY o YAYA-

                        isa sa pinakaimportanteng klase ng manginginom…eto yung uto-utong, sunod lang ng sunod sa utos ng grupo..siya yung tagabili ng alak, taga-chop ng yelo, at higit sa lahat, taga-ligpit ng pinaginuman at tagalinis ng suka… :D

8. ANABEL RAMA-

                         eto yung kapag nalasing, sobrang daldal at sobrang dami ng kwento…yung tipong magsasawa ka na lang sa pakikinig… (kadalasan, tahimik sila kapag wala ng tama…kapag normal na ulet…haha’ ) :D

9. Da Incredible Hulk-

                          katulad ni Incredible Hulk, eto yung mga nagtatransform. mga manginginom na kapag normal ay napakabait at tahimik lang.pero kapag nalasing, nagiging Incredible Hulk na… laging naghahamon ng away at nasasangkot sa gulo… :D

10. Da Originals-

                           eto yung lagi mong kasamang umiinom… tuwing may inuman, laging present… :D

        

          –ilan lang yan sa mga klase ng manginginom…sa tingin mo, sino ka dyan?? :D

Posted by crotchet at 8:42 pm | permalink | comments[2]

…doraemon quotes… :D

matagal ko ring sinubaybayan ang palabas na ‘to…bukod sa nakakatawa na, inaabangan ko din ang mga “words of wisdom” ni Doraemon…eto ang ilan sa mga nailista ko:

 

“Huwag mong ipakitang malungkot ka sa ibang tao kung wala kang balak mag-share ng problema. Para kang nag-alok ng hopia pero hindi mo naman ibibigay.”


Nobita: bakit maski isipin ko na kaya kong gawin ito, hindi ko pa rin makaya?

Doraemon: Simple lang yan!Kasi iniisip mo lang, hindi ka naniniwala..

 

“Mali ang ginawa mo. Kahit na kaya mong gawin ang isang bagay, hindi nangangahulugan na dapat mo itong gawin.”

 

“Hindi mo dapat iyakan ang nakaraan. Isipin mo, bakit nasa harap ang mata? Ito ay para lagi mong nakikita ang hinaharap.”

“Wag ka ng mag-isip at bigyan ng dahilan ang isip mo para isipin sya. Masaya ang buhay kaya mabuhay ka ng masaya!”

 

Nobita: Doraemon, meron ka ba diyang gamit yung mapapasagot ko agad si Shizuka?
Doraemon: Meron.
Nobita: Ah pahiram ako!
Doraemon: Ayoko nga!
Nobita: Ang damot mo! Bakit naman?!
Doraemon: kung tunay kang nagmamahal, hihintayin mo siya kahit gaano pa katagal.

 

“Mahirap maging matanda. Wala nang mas matanda na titingin sa’yo.”

    

        —iilan lang yan sa mga “words of wisdom” ni Doraemon… parang Bob Ong lang ah… hehe’ :)

Posted by crotchet at 8:15 pm | permalink | comments[21]

…difference between mayaman at mahirap… :)

Nabasa ko ‘to sa kung saan kaya naisipan kong i-post… :)

Kung mayaman ka, meron kang allergy
kung mahirap ka,ang tawag dyan ay galis” o kaya minsan bakokang“.

Sa mahirap, sira ang ulo”
sa mayaman, nervous breakdown “dahil sa “tension and stress

Sa mayamang “malikot ang kamay ang tawag ay kleptomaniac
sa mahirap, ang tawag ay magnanakaw“.

Pag mayaman ka, you’re eccentric“;
kung mahirap ka, “may toyo ka sa ulo“.

Kung mahirap ka at sumakit ang ulo mo, ikaw ay nalipasan ng gutom”;
kung mayaman ka naman at sumakit ang ulo mo, ikaw ay may migraine

Kung mahirap ka, ikaw ay kuba“;
pero kung mayaman ka,you are referred to as someone who is scoliotic“.

Kung isa kang domestic na maitim, ikaw ay “ita” o negrita” o “baluga“;
pero ang senorita mo kahit kasingkulay mo, ang tawag ay “morena” o “kayumanggi“.

Kung nasa high society ka, you are called “slender” o “balingkinitan“;
kung mahirap ka lang, you are plainly called payatot o “patpatin” o ting-ting“.

Kung nasa high society ka pa rin at ikaw ay maliit, ang tawag sa iyo ay petite“;
kung mahirap ka lang, ikaw ay pandak” o bansot” o “unano“.

Kung socialite ka, ikaw ay pleasingly plump
Kapag mahirap ka, ika’y mataba“, tabatsoy” o lumba-lumba

Kung mahirap ka at date ka rito, date ka roon, ang tawag sa iyo ay pakawala;
kung well-off ka, ikaw ay game“.

Malandi” ka kung isa kang dukhang alembong;
pero kung mayaman ka, ikaw ay liberated“.

Kakaawa ang mahirap na puro gulay ang kinakain
Habang health conscious ang tawag sa mayayamang ganito

Walang hiya” ang mga mahihirap na batang sumasagot sa mga guro
Pero pag sumagot ang mga nasa exclusive school,sila’y assertive

Ang mga mahihirap ay gumugurang“;
Ang mayamang tumatanda, “are graduating gracefully into senior citizenhood”.

Ang anak ng mayaman ay slow learner“;
ang anak ng mahirap ay “bobo” o “gunggong“.

Kung mayaman ka at marami kang kumain, “you flatter your host who says masarap kang kumain, and I like you, you do justice to my cooking“;
kung ghastly peasant ka eating the same amount in the same house, your host will say to himself na ikaw ay “patay-gutom o hampaslupa” o “masiba“.

–hm…pis! :D wala pong pikon! aha’

Posted by crotchet at 7:50 pm | permalink | comments[1]

…Religion…

April 15, 2009

 

I’ve been thinking a lot today about religion and all things related to religion. I haven’t made any conclusions on anything, really. I guess I’ve been trying to figure out exactly what I believe in when it comes to the God thing, and I still haven’t come to a conclusion yet.

As of right now, I don’t feel that I have a title for what I believe. I guess it could be something along the lines of “God may or may not exist, and no one knows for sure, so I’m going to live my life not worrying either way.” It’s not like I’m going to regret the way I live my life even if I find out God does/doesn’t exist. I’m not a bad person, I don’t really do bad things, and I don’t have the desire to, so why would I be afraid if he is real?

If God does exist, I would think that He would be forgiving. You can’t tell me that anyone is perfect. We’ve all made mistakes, and I’m sure God would have recognized that at some point in time, after keeping tabs on the bazillions of people that have come and gone. I don’t think I’ve done anything (or will do anything) in my life that I would be scared of getting in big trouble for with God. I don’t live my life to please God, I live my life the way I want to, and I’m not a horrible person because of it. I think He would understand where I’m coming from.

If God doesn’t exist and there’s no afterlife and such, then I had a good run.LOL!. :D

 I could probably use a really nice, long nap when it’s all said and done- I’ll be exhausted.

I don’t believe either one. My idea is to just wait and see what happens when I die (or not see, depending on which outcome). That’s not to say I won’t change my mind as I’m going along, who knows, but at this point, I am undecided.

I kind of went on a weird rumbly tangent, but what I really wanted to say is that I wish there was not so much anger between religion-esque groups. Why can’t we just agree to disagree? We will find out or not find out someday, so why do we have to fight and hate each other for our beliefs? Life is too short for that.

People should be able to believe what they want without getting a smack for it, especially on a topic such as this where no one knows for sure the absolute truth.

Everyone should just needs to love one another! dang it! It doesn’t matter what someone believes: let them believe what they want, you believe what you want, and everyone’s happy.

I don’t know if any of these makes sense to anyone but me. I’ve been thinking a lot about it lately, and this is a very watered down version of the thoughts that have been running through my mind.

Let’s just love each other even if we believe differently, okay? It really doesn’t matter, in the end. It just doesn’t… ö

Posted by crotchet at 6:07 pm | permalink | Add comment

…overprotective parents… (-_-)

 

I do not understand why some parents imprison their own children from the outside world.
I understand those who have daughters are overprotective.
I understand those who may have the only child.
I understand those who are afraid of the corrupted nature of this society nowadays.
I also completely understand that they love their children so much.

But really? Can they protect their kids forever?

They’re just showing nothing more than a narrow road to their children. Being shown many opportunities is an effort to learn, feel, grow, and think. To be human, you also have to experience rocky roads and shallow pits. So then next time, you can jump and dodge your way to the finish line.

My parents used to be afraid of me associating myself with other kids….making the wrong crowd of friends……messing up in school……and losing my status as the goody straight “A” kid that I once was. But with their desperate attempt to protect me from all that, they went overboard and kept me in a jail cell.
I’m talking about, “James Bond high-security shit.”

It’s very frustrating for me to go by what my parents say. What music taste I should like, how I should wear my clothes, what friends I should choose, what career path I should take, blah blah blah.

Being unable to choose as an individual, it’d be totally hard when children are set out in the outside world. For that, they become dependent on what others’ want them to do and they are bound to do whatever they want to do because of their fears.

Now for those who got real real strict parents.
Just know that they love you. It’s not because they wanted to make your life miserable. They just don’t know how to talk to their kids. I think communication is very important. I believe affection is too.

So please, do not shut your children out of the outside world. It doesn’t necessarily mean that they should expose themselves out there to get a taste of what it’s like…but inform them. Inform them about the precautions because you love them.

Posted by crotchet at 6:00 pm | permalink | Add comment

The Paradox of our Age by Dr. Bob Moorehead

April 13, 2009

I would just like to share this wonderful essay written by Dr. Bob Moorehead, a former pastor in Washington.

The Paradox of our Age 

The paradox of our time in history is that we have taller buildings but shorter tempers; wider freeways, but narrower viewpoints. We spend more, but have less; we buy more, but enjoy less. We have bigger houses and smaller families; more conveniences, but less time. We have more degrees but less sense; more knowledge, but less judgment; more experts, yet more problems; more medicine, but less wellness.

We drink too much, smoke too much, spend too recklessly, laugh too little, drive too fast, get too angry, stay up too late, get up too tired, read too little, watch TV too much, and pray too seldom. We have multiplied our possessions, but reduced our values. We talk too much, love too seldom, and hate too often.

We’ve learned how to make a living, but not a life. We’ve added years to life not life to years. We’ve been all the way to the moon and back, but have trouble crossing the street to meet a new neighbor. We conquered outer space but not inner space. We’ve done larger things, but not better things.

We’ve cleaned up the air, but polluted the soul. We’ve conquered the atom, but not our prejudice. We write more, but learn less. We plan more, but accomplish less. We’ve learned to rush, but not to wait. We build more computers to hold more information, to produce more copies than ever, but we communicate less and less.

These are the times of fast foods and slow digestion; big men and small character; steep profits and shallow relationships. These are the days of two incomes but more divorce; fancier houses but broken homes. These are days of quick trips, disposable diapers, throwaway morality, one night stands, overweight bodies, and pills that do everything from cheer, to quiet, to kill. It is a time when there is much in the showroom window and nothing in the stockroom. A time when technology can bring this letter to you, and a time when you can choose either to share this insight, or to just hit delete.

Remember, spend some time with your loved ones, because they are not going to be around forever.

Remember to say a kind word to someone who looks up to you in awe, because that little person soon will grow up and leave your side.

Remember to give a warm hug to the one next to you, because that is the only treasure you can give with your heart and it doesn’t cost a cent.

Remember to say “I love you” to your partner and your loved ones, but most of all mean it. A kiss and an embrace will mend hurt when it comes from deep inside of you.

Remember to hold hands and cherish the moment for someday that person will not be there again.

Give time to love, give time to speak, and give time to share the precious thoughts in your mind.

AND ALWAYS REMEMBER:
Life is not measured by the number of breaths we take, but by the moments that take our breath away.

 

–Indeed it’s all true…Think about it… :)

Posted by crotchet at 4:02 pm | permalink | Add comment

…Inspiration…

April 12, 2009

Because I am a wreck, sometimes I need to just write…

But when I sit down and stare at the blank piece of paper [or keyboard, of course]…. nothing.

Sometimes, I’ll just talk about my day, but to be honest, nothing interesting is going on in my life right now. Talking about school is a big NO because I’d rather not have to think about anything school related more than I already have to. [And even if I did write about school, it would mostly be complaints, and who wants to listen to anyone whine?]

So what can I say? I read all these other people’s blogs and they are all so inspired. I wish I could be as inspired as they are. Where does their inspiration come from?
I can attempt to write about classic things. Love and life and time and beauty and death and pain. But what can I say that hasn’t already been said by thousands of people before me? Even opinions are supposed to be unique, but more than one person can have the same opninion! In the thousands of years mankind has existed, is there anything at all that hasn’t already been done or thought or said or felt?


Am I just boxing myself in by trying to be inspired by groundbreaking, deeply profound things?

Maybe inspiration comes naturally and simply, and precisely when you’re not looking for it at all…. ö

Posted by crotchet at 11:28 am | permalink | Add comment

Life or death…Sink or swim…

April 10, 2009

 

To anyone who’s ever felt alone. To anyone who has ever chanted 666 in hopes to make a deal with the devil to turn back time. To anyone who hurts themselves on the outside to try to kill the thing on the inside. To anyone who hate himself, anyone in pain, anyone silent when all they want to do is scream. To anyone with regrets, anyone with bloodied knuckles. To anyone who doesn’t leave their bedroom for days because they can’t muster the energy.

To anyone whose regrets haunt them every day, anyone who daydreams of the past and loses their present, anyone whose every joint snaps when they get up. To anyone who always fake a smile. To anyone who looks in the mirror and watches silently as a stranger cries back… This is for you.

The last straw has broken my back. I live every day with the pain of my mistakes, with a lump in my throat remembering the years I wasted. But I’m not afraid anymore. I’m not the person I once was, but I can be a better person than I ever was. I can be thankful for the past, because it has made me stronger. I know what I don’t want. I know what I want to do.

I want to be a lawyer, a writer, an astronaut, a pilot, a friend…

I want to eat exotic foods, I want to sky dive, I want to write my own book, I want to have my private airplane and a really nice car..

I want to ride on my plane and see Greece, Spain, Mexico, see the Stonehenge, the Easter Island, the Galapagos Island, see the world… I want to walk on the moon… I want to experience life. I want to be loved… I want to fulfill my constant yearning for acceptance. I want to be happy. I will be happy… I choose today..

I’m writing down a list of my goals. I will do anything to reach them. They are written on a piece of paper, signed with my initials and stamped on my heart. I will not fail. I may trip up. But I will get up stronger for it. I will let each day be done with the setting of the sun, and learn from the blunders and love the good memories. I will live well, I will have my revenge.

The choices that we make today define who we are tomorrow.

If you have come this far, then there must be something in you that brought you this far. Get up, dust yourself off and come right back, not only with a vengeance but also with a plan to win!Someone asked me if I believe in magic, and I said yes, and that’s how. You just step out, start pulling your life out of the air. You make friends, you find work you really like doing, you find places. You find diners and beaches. You find a junk car and drive it for a month, then leave it beside the road. You find someone to fall in love with you. You make it all up as you go.

For what it’s worth, it’s never too late…to be whoever you want to be. There’s no time limit…start whenever you want…you can change or stay the same. There are no rules to this thing. We can make the best or the worst of it. I hope you make the best of it. I hope you meet people with a different point of view, I hope you live a life that you’re proud of, and if you find that you’re not, I hope you have the strength to start all over again..

Posted by crotchet at 10:02 am | permalink | Add comment

"Impyerno" ang High School! Astig! :D

April 9, 2009

 

Sabi ni Grant Gilmore, ” The better the society, the less law there will be. In heaven, there will be no law…IN HELL THERE WILL BE NOTHING BUT LAW, and due process will be meticulously observed.”

Sa ubod ng dami ng rules and regulations nung high school, matatawag mo ngang “impiyerno.” Bawal ang cellphones (may kapkapan factor pa sa gate), bawal ang may kulay na bra, at may *zoning pa silang nalalaman na hindi naman nasunod. (*may mga buildings DAW na para lang sa college, bawal DAW pumunta ang high school don)

Pero kahit ganun, enjoy naman high school ko.

Noong high school, medyo nanibago ako…Para kasing wala ng pakialam ang mga teachers (di katulad nung elem, binebeybi ka), kung noong elem padamihan ng dalang gamit, nung high school pakontihan, tapos halos matatanda ang mga teachers (pis!), di katulad nung elem mga bata at may itsura kaya gaganahan kang mag-aral, may mga alyas o bansag sa mga teachers (kahit yung mga mababait),  parang legal ang pangongopya, ang P.E puro sayaw-sayaw (yuck!), at higit sa lahat, bagong classmates, iba-iba ang nagiging kaklase ko taun-taon… Unang pasok mo palang, kita mo na yung mga “geeks” na libro-teacher-blackboard lang ang laman ng utak, meron din namang first day of school, first period palang, isang dosena na ang kaibigan, meron ding patapos na ang klase, tatatlo lang ang kaibigan, may mga babaeng mukhang model ng AVON make-up sa kapal ng dekorasyon sa mukha, meron din namang mga lalaking pwede na ring maging model ng Gatsby wax at Johnson’s baby powder, may mga kengkoy sa klase, mga matatalino at matalinaw (mahilig mangopya). Iba-ibang tao, iba-ibang personalidad. Every year, siguradong madaming kalokohan , may konting tampuhan, may mga lab team din na nabubuo… Ibang-iba ang atmosphere kumpara mo sa elem. Ibang-iba ang high school.

Tutal gagraduate na ako, mangungumpisal na ko sa mga ginawa kong kagaguhan nung high school..

>madalas akong mag-cutting classes lalo na kapag ayoko ng lesson tsaka pag MAPEH na tsaka CAT, kakapagod kasi eh ang init pa sa labas! (pero hindi naman ako naglalakwatsa, sa library lang ako tumatambay nagbabasa-basa tsaka doon malamig eh!)

>lagi akong nagpapakopya (…at nangongopya rin) sa test

> nagsusulat kami ng kung anu-ano sa mga desks

>ginaya ko ang pirma ng nanay ko sa isang excuse letter

>kalahati sa mga dahilan ko sa excuse letter ay pawang mga kathang isip lang

> madalas akong late (minsan sinasadya ko)

>minsan nagpapagawa lang ako ng projects lalo na kung kailangan ng artistic talent (mga drawing2 mga kulay2)

>madami akong rules na nilabag hindi lang halata na may pagkasiraulo ako kaya hindi ako nahuhuli ( kung tutuusin, dapat matagal na akong na-kick out kung nahuhuli lang nila ko)

hm… oo, madami akong ginawang kalokohan (I’m sure kayo din, baka nga mas madami pa yung inyo! haha’ :D )

Apat na taon sa high school… 1/4 ng buhay ko (kung titigil na ko sa sixtyn)… pero , may natutunan ba ko?

-Natutunan ko ang iba’t ibang parts of speech, figures of speech at kung paano gumawa ng thesis/research paper.

-Nakilala ko si Florante, Ibarra, Simoun at Sisa.

-Natutunan kong mag-factor ng quadratic trinomial, nalaman ko ang ibig sabihin ng “sin” , “cos” at “tan” sa scientific calculator, ang obtuse, acute at right angles natutunan ko din. (isama mo na din ang Logarithm)

-Nalaman ko ang iba’t ibang species at kingdom, nakabisado ko ang symbol ng mga elements, natuto rin ako g Laws of Motion.

-Nakilala ko sina Hitler, Nero, Zeus, Newton, Lam-ang, si Little Prince (pati pala si Velveteen Rabbit)

-Natuto akong mangopya at magpakopya tuwing exam, dito ko nalaman na pwede palang matalbugan sa score ng nangopya ang nagpakopya. :D

-Nalaman kong mahirap palang gawin sa loob ng isang araw ang project na dapat ay dalawang buwan ginagawa. :D

-Nalaman ko din na kapag naglalakad minsan dapat ka ding tumingin sa sahig lalo na sa may finance, dahil pwede kang makapulot ng pera. Dba jizelle?? haha’ :D

-Nalaman ko din na ang ibang teachers, biglang nagchecheck ng notes kaya mas maganda ng magsulat ka.

- Nalaman ko na kahit pala ko ang pinakabobo sa Filipino ( oo ayoko ng Filipino mula pa nung elem ), pwede rin pala akong makakuha ng mataas sa periodical test. :D

-Nalaman ko rin na habang tumatanda ka, dumadami ang problema at ilang beses ka ding madadapa. Bumangon ka man o hindi, iikot pa rin ang mundo, at mauubos ang oras.

-aksidente, hindi ko inaasahan, nalaman ko na….. minsan….masarap din palang mag-review… :D

 

Nalaman ko na ang  buhay ay para ring exam. Pero hindi lang ito isang multiple choice na test na pwede mong hulaan, essay ito na isinusulat mo araw-araw. pero ang maganda dyan, dito allowed ang erasures. At tulad ng isang test kapag oras na, kailangan mo ng ipass,tapos ka man o hindi. Oras na para husgahan ang ginawa mo. Hindi ka huhusgahan base sa dami ng pera sa wallet mo o kung gaano kalaki ang laman ng bank account mo, hindi rin base sa kung gaano ka kasikat at kung gaano kadaming tao ang nakakakilala sayo. Huhusgahan ka base sa nagawa mo para sa iba, at kung paano ka nakaapekto sa buhay nila. Huhusgahan ka kung may kabuluhan ba o wala ang naisulat mo sa libro ng buhay mo…. :)

Posted by crotchet at 6:40 pm | permalink | comments[1]