5 Proofs of God’s Existence ni Aquinas

Matagal-tagal ko na ring nabasa yung 5 proofs of God’s existence ni pareng Thomas Aquinas, ewan ko ba bakit naalala ko nanaman ngayon ulet… siguro, kasi nababalik nanaman ang pagkahilig ko sa philosophy… ^^ ahe’

Bago ang lahat, importante na isipin natin na ang pilosopiyang ito ay malaki ang ginampanan sa paniniwala ng mga Kristiyano.

Baptized ako as a Catholic, and nung bata ako pag may mga tanong ako tungkol sa “Diyos” and all that stuff about religion and spirituality sinasagot nila ako na ayon sa teachings ng Catholic Church, nag-aral din ako sa isang Catholic university (kahit na isa akong Agnostic, iba ang paniniwala ko at hindi ako nagsisimba…hehe’ ) and based dun sa mga tinuturo ng mga Values Education teachers namen dun, masasabi ko na ang 5 proofs of God’s Existence ni pareng Thomas Aquinas ay ang maaaring naging foundation ng Catholic Philosophy.

Hm…para sa mga hindi pa nakabasa nun, ieexplain ko ngayon dito… :)

1.Uncaused cause

Ayon kay Aquinas, anuman ang masasabi nating “design” ay gawa ng isang matalinong nilalang. Kung titignan mong mabuti ang ang tao, ang kambing, ang kamatis, ang putik, ang puno, ang buong planetang ito…at iba pang “Beings”, masasabi mo na sila ay mga “disensyo”. At ang mga disenyong ito ay hindi nagagawa ng pangkaraniwang tao lamang ayon kay Aquinas.  Sino ngayon ang designer? Kung ibabase natin ang tanong na iyan, sa apat na naunang mga proofs…alam na natin ang sagot. Tanong din iyan ni Albert Einstein nung nabuo niya ang Law of Relativity. Nakabuo man siya ng Physics Law ng light, motion, place and time…meron siyang tanong na hindi niya kayang maipaliwanag…sino ang gumawa ng light?? Yun ang point ni Aquinas…dun nanaman pumapasok si “God” ng mga Kristiyano… ^^
*hm…naku..naipaliwanag ko ba ng ayos yung 5 proofs of God’s Existence ni pareng Aquinas??hehe’ bahala na lang kayong umintindi dyan…ahe’ pisawt mga tsong!
*next time iba nanamang philosophy ang ieexplain ko… cheers! ^^

Nietzsche ulet… ^^

Dahil unti-unti na akong naaadik sa pagbabasa ng kahit anong tungkol sa philosophy, nag-search ako kanina sa internet at may nabasa ako na sabi daw ni Nietzsche, goodness must be practical. At ikalawa, equanimity is not  good. Habang binabasa ko yun, naisip ko lang ah, hindi ba parang magkasalungat yata ang statements na iyon?

Hm…kasi ang equanimity is something good economically, kasi maiaangat ang kalagayan ng mahihirap at practical talagang may aasenso.

Habang pinag-iisipan ko yun, ang unang pumasok sa isip ko ay ang tanong na “What is to be practical?” oo nga, ano nga ba ang praktikal? ito ba ay isang kondisyong ekonomikal? inugat ko ang  salitang iyon…sa greek nagmula (as usual), praxis ang rootword, na ang ibig sabihin ay “which is practiced”. ang pagiging praktikal sa kontekstong ito ay hindi isa lamang kondisyong ekonomikal kundi isang gawain. practice ika nga. praktikal ay isang gawaing nagbibigay regulation sa bagay-bagay na ginagawa natin. Halimbawa na lang, kung paano tayo magisip, kung paano tayo  kumilos, at iba  pang mga gawain na kung saan tayo ay makakukuha ng pleasure. (medyo Aristotelian ang dating, kasi dun lang naman kinuha ni aristotle sa greek polis ang ideya na iyon) sa paglipas ng mga panahon ang word na practical ay medyo napapalitan na rin ng kahulugan, naging “which is used for beneficial results in an economic status” na siya.

Isang halimbawa niyan, bakit ka maglalakad kung sa Nepo Mall ka lang pupunta at galing ka sa HAU, at hindi sasakay ng jeep? kasi mas “praktikal”  na maglakad kaysa sa mag jeep. bakit naging ganun? kasi ung sa means of purchase ay hindi sulit, hindi “praktikal”.

Sabi ng pinsan ko minsan saken, ano daw ang mas mabuti sa dalawang ‘to: isang prostitute na nagbebenta ng sariling katawan para may maipakain sa pamilya o isang conservative, na puro dasal, puro “Praise the Lord, Halleluiah” na walang mapakain sa pamilya?

siyempre sa unang tingin medyo mas tama ung conservative kasi immoral ung  ginagawa nung prosti, pero sa kabilang banda, economic side, mas ayos yung prosti kasi may napapakain siya sa pamilya niya.

Hm…alin nga ba ang tama? usisain natin ah…

Sa side muna ng conservative…hindi “good” ung ginagawa niya kasi nakalimutan nya ang isang aspeto ng kanyang pagkatao: ang isabuhay ang tama. Ang kabutihan ay nasa isip lamang niya at hindi naisasabuhay. Si Nietzsche (sa pagkakaintindi ko ah…) hindi pabor sa ganitong sitwasyon. Bakit ko nasabi yon? kasi sabi niya, good is practical (ung first sense ha, ung “which is practiced”). Hindi naisasabuhay ng tama ang “tama” nung conservative kasi nakaligtaan niya yung pagaasikaso sa economic side ng buhay niya, ung mapakain niya ang kaniyang sariling pamilya which is beneficial sa pag-grow niya bilang tao at pagtustos sa kanilang pangangailangan. Ang “goodness” ay hindi dapat manatili sa utak, ito ay ginagawa, sa level ng diskurso, sa level ng gawa.

Hm… yung sa prosti naman tayo, tamang may maipapakain siya sa pamilya niya, nakakagawa siya ng isang bagay na makabubuti sa kanyang pamilya… Pero nag-grow ba siya bilang tao? sa economic side pwede ang ginagawa niya,pero bilang isang individual na nabubuhay, dapat mag-grow, at dapat maging fulfilled ang buhay, naibibigay din ba niya iyon? Hindi… Una, siya ay hindi na isang tao kundi isang bagay na lamang. Gamit para lamang mag-”survive” at hindi mag-”live” ang kabutihan na naibibigay niya ay hindi dahil ito ay mabuti, kundi ito ay bunga lang ng “necessity.”

ang kabutihang practical ay hindi out of necessity kundi out of the will that it is good. Dapat gumagawa tayo ng bagay na mabuti kasi ito ay mabuti. Utopic ba? hindi naman, alam naman natin paano gumawa ng mabuti na hindi forced though compelled (Di niyo masyado maintindihan?hm…basahin niyo na lang ang Nicomachean Ethics ni Aristotle pinaghalo ko yung dalawa.hehe’) kaya goodness as practical is it is in practice and never an idea only.

Ok ito naman ah (tinamad na ko dun sa unang proposition. hehe’)…

bakit ayaw ni Nietzsche ng equanimity? hindi ba babalik tayo sa herd, baka mawala ang ating Will. (Existentialist’s reading naman itong point of departure ko)

Equanimity is an economic term at existentialist term. Equanimity as an economic term muna ah, ibig sabihin nito lahat pantay-pantay walang mahirap, walang mayaman. Pwede kaya iyon? hindi, kasi utopic un. Nietzsche wanted to get rid of absolute kasi masyado tayong fixated dun. Goodness is in praxis. bakit utopic? kasi hindi mananatili sa equilibrium ang economy…may gagalaw at gagalaw sa balance na iyon. So, babalik din tayo sa set-up na may mayaman at mahirap.

Ok, Existentialist view naman… Nawawala ang ating subjectivity, our Will. hindi tama yun kasi every action is because of necessity at hindi natin ginagawa ang tama kasi pinaniniwalaan nating tama ito, kundi bunga ito ng walang pagsusuring pagtalima. Goodness willl not be in praxis, but merely dictate lang ng herd.

hm…do i make sense ba?o nalalabuan kayo sa mga pinagsasasabi ko?hehe’

*ah basta pag nainis kayo or sumasalungat kayo sa sinulat ko, resbakan ninyo ako. ok lang saken yon, kais trip ko un. Haha’ hinuha lang mga tsong…

pisawt! ^^

kalayaan…

Kelan ko kaya ma-mi-meet si Nietzsche? Matagal-tagal na akong agnostic…well, okay naman ang buhay ko. Mas okay na siguro ‘to kesa magdasal ako gabi-gabi upang humingi ng tawad para sa mga “kasalanang” ginawa ko, dahil natutuwa naman ako ‘pag ginagawa ko ang mga ito. (hm…kelangan ba talagang mag-apologize for being “human”?) hm…nalalabuan ba kayo saken? Wag niyo na lang akong intindihin.

————————————————————————————————

Well, kanina napag-isip-isip ko na may tatlong bagay na talagang bumabagabag sa isip ng tao sa bawat panahon at henerasyon: kalayaan, afterlife at “Diyos” .

Ang tatlong bagay na ito ay patuloy na nagniningas sa isip ng mga philosophers sa bawa’t henerasyon. Sabi ni Immanuel Kant, hindi daw talaga ito buong-buo na maieexplain o mabibigyan ng proof at hindi rin naman ito kayang tuluyan ng mapasinungalingan, kaya mauuwi na lamang ang mga tao sa desisyon na kung gusto ba nila itong paniwalaan o hindi, at ito ay depende sa praktikalidad at sa mabuti nitong maidudulot sa society. Maraming tutol sa ganitong pilosopiya ni Kant, isa na dito si pareng Richfried, ngunit hindi ko ito tatalakayin dito. Ang nais ko munang pagusapan ay ang essence ng freedom.

Kalayaan… Meron nga ba ako nito? Ikaw, meron ka ba nito? Totoo nga ba talagang may kalayaan tayo? Totoo ba na meron tayong free will? Marahil nasa isip mo ngayon, Syempre, meron… Pero ano nga ba ang free will? Ginagawa nga ba talaga natin ang mga bagay-bagay? pinipili ba natin ang ating mga desisyon depende sa gusto natin? o dahil ito ang gusto ng lipunan? Bibili ako ng sapatos, sigurado ba ako na ang bibilhin ko ay gusto ko, at hindi ang sinusubo sakin ng mga komersyal sa TV? Pag may syota ka kunwari, susubukan mo bang maging mapangahas dahil ito ang sabi ng media, o magiging isang true love waits advocate ka kasi ito ang sigaw ng iyong rehiliyon? Yung magandang babae na nakita mong dumaan kanina, maganda ba siya kasi maganda siya para sayo, o dahil ito ang “gandang” itinakda ng media? Isa lang bang produkto ng lipunan ang ating mga desisyon sa buhay? Wala ba talaga tayong kontrol dito? Marahil nalalabuan ka na saken,  natatawa o nagagago, (ako rin eh..haha’)

Siguro yun ang dahilan kung bakit tinatawag na baliw si Nietzsche at marami pang ibang mga philosophers. Siguro yun ang dahilan kung bakit may mga radical na femenist ang nalululon sa droga at mga punkista at emo na nagpapakamatay, masyado nilang hinahanap ang kalayaan. Sa tingin ko, ang kalayaan ay hindi talaga wagas, hindi ito pure kung baga, isa itong napakalabong salita. Isang salita na may essence na puno ng kahiwagaan, walang tiyak na katapusan. Siguro darating ang panahon na maiintindihan din natin ang mga bagay na ‘to, o baka hindi, ewan…

Pero siguro iniisip niyo, hindi naman importante na talagang maintindihan natin ang kalayaan. Siguro iniisip niyo, hindi naman ganun kaimportante na maging malaya tayo sa lahat ng bagay na may epekto sa buhay natin. Siguro sapat na sa inyong masaya kayo sa “kalayaang” natatamasa ninyo, maging ano mang klase ito, lubusan man o kahit konti konti lang. Siguro iniisip niyo, hindi naman ganun kasama maimpluwensyahan ng lipunan. Bulok man ito at puno ng kagaguhan, kabilang parin naman tayo sa lipunan eh.

Pero ako? Ayokong maging alipin ng society, ayokong magpadikta sa kung ano ang sinasabi nilang nakabubuti para sa akin o kung ano ang “tama” para sakanila. Pero naisip ko lang ah, (tinitignan ko rin ang mga posibilidad) na baka sa pilit na paghulagpos ko dito, imbes na makamit ko ang tunay na euphoria ng pagkakakalas, ang mauwian ko ay isa lamang hungkag na kaharian ng araw. (nalalabuan na ba kayo?ahe’ )

Hindi masama maging iba, sa totoo lang nga mahalaga ito pagka’t ito ang susi ng pagbabago…(hm…sinasabi ko ito dahil napakaraming mga tao ngayon ang sunod lang ng sunod sa dini-dictate ng lipunan sakanila. masyado ng nagiging conformist. )

hm…Mahirap talagang intindihin ang kalayaan. (hanggang ngayon, pinipilit ko pa rin itong intindihin..) Mahirap malaman kung meron ba tayo nito o wala.

May mga stoic, may mga tao na tingin ay ang will ang absolute, may mga tao na ang tingin ay ang tanging totoo sa buhay nila ay ang mga desisyong ginagawa niya, eh ikaw??anong pinaniniwalaan mo? =)

blah…blah…blah…

Random thoughts, Realizations, Learnings, Observations, etc.

* One never steps into the same river twice because when you do, both the river and you have changed. Corollary to this, you never meet the same person twice. Instead, it becomes a process of meeting a new person again and becoming more familiar to him/her, especially if you haven’t met for a long time.

* Kung gago ako sa paningin ninyo, well, mas gago ako sa inaakala ninyo.bwahahaha’

* Life ranges from mediocre to bad. I am really being forced to endure people I don’t like. 

*They say the average person is 60% water. That means, we’re more liquid than solid. Kaya tuloy natatakot akong maligo eh, I might wash part of me down the drain.hehe’  

* I really can’t keep myself in a state of peace. There’s always something that I find to trouble myself with, even if it is insignificant in nature. I enjoy living a hard life.

* I’d rather be singled out than to do something that I don’t like.

* Bad is sometimes good for me for it is the only thing different and independent in this society.

* If you accomplished something too easily, then you must have done it wrong.

* One thing why man continues to live is that the state of perfection can never truly come and that the state of imperfection can never truly pass away. Thus, perfection and reality is asymptotic. They come close to each other but never quite touch.

* Never let others become your priority while letting yourself be an option.

* Gusto kong bumili ng Polaroid camera…pero mukhang hanggang balak na lang sya..

* Gusto kong matuto ng card tricks…paturo po??

 * Hindi mo mapaplano ang lahat ng bagay, magkaron ka ng paniniwala sa kaguluhan, yung natural tendency for things to go wrong.

* Meron talagang mga bagay na hindi mo na dapat inaalam.

* If simplicity borders on stupidity then it’s not actually logical to use it as an argument and/or rationale for your actions. You are born with the most complex organic computer that is the product of a thousand years of evolution. Use your brain.

* Nothing can take form without borrowing the likeness of something already inside you.

* Bakit dumadame ang mga “EMO”??diba dapat nagpapakamatay sila?

* The movie version of Twilight SUCKS!.(sorry Twilight fans…LOL.)

* Understanding must move with the process, must join it and flow with it.

* After all is said and done, more is said than done.

* Recognize yourself and your identity in the midst of a society which tells you what you are and what you should do. It is then that you could be alienated from society and start your examination of yourself and your society. Do I make sense?

*Conscience is what hurts when everything else feels so good.

*It’s frustrating to know all the answers, but nobody bothers to ask you any questions.

*Ang sarap talaga ng Chocolate Calzone ng Sbarro. (^^,)

* Mas masarap talaga yung ginagamit na fishball nung mga nagtitinda sa daan kesa dun sa mga nabibili sa mga grocery stores.

* I brew my own coffee, and it’s much better than Starbucks!haha’ (hindi ko na kelangan lumabas para uminom ng kape…plus, hindi pa ako maiirita sa mga trying hard magpaka-conyo…LOL.)

* Nakakainis yung mga nagtitinda sa Frozen Yogurt sa may kanto (yung katawiran ng kanto ng Villa Angela), ang tagal mag-serve… Inuuna pa kasi ang pakikipaglandian. -_-

* Ayoko talaga ng bakasyon!!wala akong magawa…buti pa pag me pasok, gumagana ang utak ko kahit papano…di tulad ngayon, feeling ko hindi dumadaloy ang dugo sa utak ko..

kwentong jeep :D

Sa loob ng jeep parang pelikula yan, maraming klase ng tao at personalities ang mae-encounter mo. Iba-iba rin yung makikita mong ginagawa nila. Minsan nakakainis, pero madalas nakakatuwa. Tulad na lang ng mga ‘to:

Scene # 1. I’m the king of the World.
Sila yung mga pasahero na nakatodo open yung bintana, feel na feel niya habang hinahangin yung buhok niya. Hindi niya alam, lumipat na lahat ng kuto at lisa niya sa katabi niya. Kulang na lang ay mag slow-mo saglit ang mundo habang tumutugtog ang Skyline Pigeon Fly sa radyo ng jeep ni manong.

Scene # 2. Dalagang Pilipina.
Eto naman yung mga kung umupo ay naka-paside ng todo. Yung tipong parang sisilipan siya ng lahat ng pasahero ng jeep, habang yung katabi niya pala eh kalahati na lang ng pwet ang sumasayad sa upuan. Tipong pag nagpreno si Manong driver eh mapupunta na sa front seat.

Scene # 3. Sleeping Beauty.
Malas mo kung makatabi mo yung mga pasaherong katulad nito. Sila yung mga tipong naka-hawak yung isang kamay sa hawakan ng jeep, tapos maya-maya lang biglang malalaglag. Swerte mo pa kung magkaumpugan ang ulo nyo.

Scene # 5. Stop! In the name of Love.
Nakakainis yung mga ganitong scene. Eto yung tipong lumabas na vocal chords mo sa kakasabi ng “PARA PO!!” pero wa epek at parang walang narinig si manong driver. At sa sobrang pagka-bingi niya ay kakailanganin mo na ulit sumakay ng jeep papunta sa dapat mong binabaan. At kung mamalasin ka, magagalit pa sa’yo si manong at sasabihing “hindi ako bingi, tinatabi ko lang yung jeep”. Umabot na sa susunod na kanto, “TINABI LANG YUNG JEEP”?!? Kamusta naman yon?! hahaha’

Scene # 6. I Started a Joke.
Isa sa mga nakakatawang scene sa loob ng jeep. Nanggagalaiting sinasabi ng pasahero na “bayad ho, bayad ho, byad ho!, bayad hooooo!” with matching katok pa sa bubong ng jeep. Matataranta naman yung katabi niya dahil wala naman siyang inaabot na bayad. At si manong driver naman ay halos mag ala-lastikman narin na inaabot yung kamay niya sa nagbabayad “daw” na mama. Then marerealize na lang bigla nung mama na “Para po!” pala ang dapat sinabi niya, dahil bababa na siya. Ano yun? joke?

Scene # 7. Love Birds.
Eto yung mga nakakairita…Sila yung mga akala mo eh nakaupo sa luneta at sila lang dalawa ang nakasakay sa jeep. Eto yung mga kung todo akbay si lalaki at nagbubulungan pa sabay hagikgik nung babae…haha’ akala mo, walang ibang nakakakita sa kanila…minsan pa nga, may naghahalikan pa eh. (oi, may ganyan talaga ah..hehe’)

Scene # 8. Let’s get Loud.
Malas mo pag may nakasabay ka sa jeep na magbabarkada na akala mo lunch break sa canteen kung magkwentuhan with matching appear pa habang nagtatawanan sila. Sila yung mga akala mo nasa loob ng KTV booth na para bang walang nakakarinig sa ingay nila kundi sila. Pero minsan nakakatuwa rin sila kahit paano…pero minsan lang yon.hehehe’ kasi minsan, yung mga nakakasabay ko, mga trying hard magpaka-conyo. English ng english mali naman ang grammar…at eto pa lalakasan pa ang boses! LOL.

Scene # 9. I can’t hear You.
Masarap sapakin yung mga ganitong pasahero lalo na’t katabi mo. Sila yung pagkatapos magbayad eh magtutulug-tulugan para hindi na maabutan ng bayad ng iba. Yung tipong kahit itapat mo sa tenga niya yung bibig mo habang sinasabing “bayad daw” ay wala siyang naririnig.

Sa sobrang pagka-enjoy mo sa mga scene na nakikita mo, nakalimutan mo na palang magbayad.Haha! quits na…LOL!

Angels and Demons (movie)

Sa wakas napanuod ko na rin yung movie version ng Angels and Demons…kasama ko si Edmar kanina (nag-date kame…hehehe’) kami lang dalawa, kasi naman noh…yung mga dapat kasama bigla na lang nag-back out… (uyyy…nagpaparinig..)

well…maganda naman yung movie…but still, hindi pa rin na-meet ang expectations ko.LOL. nabasa ko na yung book and napansin ko MADAMING binago sa movie. although expected ko na yun, sana nilagay pa rin nila sa movie yung head ng CERN na si Max Kohler at yung super astig nyang wheelchair…hehe’ hmm…pero sa kabuuan, maganda pa rin sya…isa pang nagustuhan ko dun, uhm…astig ang setting!! ^^

para sa mga nakabasa na nung book, i’m sure you’ve noticed a big difference…eto yung mga napuna ko (pasensya na kung may nakalimutan ako, 2 years ago ko pa kasi binasa ‘to eh..^^ ):

1. Sa book ang first scene, nagising si Robert Langdon sa isang phone call tapus pinagmamadali sya…pagkatapos sinakay sya sa isang super bilis na jumbo jet ba yun?pero sa movie, unang scene, yung kamatayan ng Pope, tapos pinakita yung experiment nina Vittoria Vetra sa Geneva, tapos saka lang pinakita si Robert Langdon.. na hindi natutulog.. kundi nagsswimming sa Harvard University.. haha.. tapos di siya tinawagan katulad nung sinabi sa book..personal siyang pinuntahan nung isang taga-Vatican..eh diba taga-CERN dapat yung nagpatawag sa kanya?tapos sa isang helicopter lang sya sinakay, hindi sa isang bonggang jet.

2. Sa book, ang pinatay ay si Leonardo Vetra na tatay ni Vittoria Vetra (Leonardo nga ba??basta!haha’)…pero sa movie, ang pinatay, si Sylvano na nagbabantay ng antimatter…

3. Sa book, si Max Kohler (na may astig na wheelchair…haha’) ang nakakita dun sa bangkay ni Leonardo Vetra tapus saka pa lang niya sinabi kay Vittoria…tapus, dun palang din sinabi ni Vittoria kay Kohler yung tungkol sa antimatter..pero sa movie ibang-iba…una,hindi nag-exist si Max Kohler…at pangalawa, si Vittoria mismo ang nakakita dun sa bangkay (pero dito sa movie, bangkay ni Sylvano…hindi yung sa tatay niya)…

4. Sa book, yung mag-amang Vittoria Vetra tsaka Leonardo Vetra ang gumawa at nakakaalam ng tungkol sa antimatter…pero sa movie, buong staff ng CERN ang involved sa antimatter creation.at nag-rejoice pa sila nung nagawa nila.

5.  Sa book, lahat ng Preferiti namatay..yung nangunguna sa Papal Election ang naging bagong pope…si Cardinal Morati ba yun?(aruh…pasensya na, di ako sure sa pangalan.^^) pero sa movie, 3 lang yung namatay…na-save si Cardinal Baggia ng Italy mula sa pagkalunod sa Fountain of Four Rivers sa tulong ni Langdon tsaka nung iba pang mga tao dun.

6. Sa book na-kidnap pa si Vittoria Vetra nung assasin.pero sa movie, naiwan sya sa Vatican para basahin yung journal ni Sylvano para malaman kung sino yung killer.

7. Sa book, na-save ni Langdon si Vittoria from the assasin tapus agad pinuntahan si Camerlengo kasi akala nila si Kohler yung mastermind at papatayin nya si Camerlengo…tapus non, nakita nila si Kohler sa aktong babarilin si Camerlengo kaya pinagbabaril sya ng mga swiss guard (alam ko, may isa pa syang kasama na binaril din eh..). Pero sa movie, hindi ganun…nakakita si Langdon tsaka Vittoria ng tunnel that leads to Vatican tapus nakita nila si Rocher na babarilin si Camerlengo kaya binaril sya ng Swiss guard (pati yung isang pari binaril din nila).

8. Sa libro, bago mamatay si Kohler may inabot syang videotape kay Langdon…Sa movie naman, bago mamatay si Rocher, may inabot syang golden key.

9. Sa book pinalipad ni Camerlengo yung helicopter para sa taas sumabog yung antimatter…kasama niya si Langdon, tapus tumalon sila and naka-survive naman sila (si Camerlengo, may parachute…si Langdon wala…pero buhay pa rin)…sa movie naman, si Camerlengo lang ang sumakay tapus nakatalon sya bago pa man mag-explode.

10. Sa book, pinanuod ni Langdon yung videotape na binigay ni Kohler tapus tsaka nya sinabi sa mga cardinals yung ginawa ni Camerlengo…sa movie naman, nangalkal si Vittoria tsaka Langdon dun sa office ni Rocher tapus nakita nya yung journals ni Sylvano tsaka yung monitor where all the security inside Vatican is being monitored.tapos pinapanuod din nila sa mga cardinals yung video ng confrontation ni Rocher kay Camerlengo

11. Sa book, ang pangalan ni Camerlengo ay Carlo Ventresca…siya yung anak ng Pope (yung namatay) through Artificial Insemination.Which I think, na-prove na yung Pope is also a believer of science. It gave him a chance na magkaroon ng anak dun sa madre na lab niya…of course, without breaking his vow of celibacy…Pero hindi alam ni Carlo Ventresca yun, ang alam lang niya, nagkaroon ng anak yung Pope kaya para sa kanya, sinner yung Pope. And he believes that God, and not science should dictate the moral creed of the people. Kaya yun din ang dahilan kung bakit nilason niya yung Pope (pero akala nung mga tao, kagagawan yun ng illuminati). Sa movie naman, ang pangalan ni Camerlengo ay Patrick (ay tama ba?yun ang pagkakarinig ko kanina eh…i-correct niyu nlng kung mali…^^). tapos sabi adopted son sya nung Pope.

12. i think, the 5th symbol should be a diamond with all the 4 elements written (yung ambigram din)..in the movie, yung 5th symbol ay yung keys na parang nag-form ng cross shape. (ay basta, kung di nyo ma-imagine panuorin niyu na lang…hehe’)

13. Sa movie, hindi nila na-mention yung attraction between Robert Langdon and Vittoria Vetra… Ang ending nung novel, nasa isang hotel sina Langdon tsaka Vittoria tapus mukhang sila ang nagkatuluyan…hehe’ ang ending naman nung movie, pinakita yung paglabas nung bagong Pope in public, tapus niregaluhan si Langdon ng isang artifact mula sa Vatican Archives (alam ko yun yung may part na pinunit nung babae eh…yung may tungkol kay Galileo.haha’ ewan ko kung nabanggit din yun sa book.di ko maalala. hehe’ memory gap…lol.).

*yan lang mga naalala ko…kung may mali sa mga pinagsasasabi ko, wag kayung mahiyang mag-correct saken. ^^

———————————————————

hmm…may trivia nga pala ako tungkol sa movie… ^^

uhm…hindi lahat ng “Rome scenes” ay shot in Rome. 3 weeks silang nag-shoot sa Rome ng exterior location scenes. tapos nagkaroon ng strike.ung ibang scenes, sa Sony Pictures Studios in Los Angeles kinuha. ayaw kasi ng Roman Catholic Church na magamit yung kanilang churches to some movie quite similar to the controversial na “The Da Vinci Code” so the movie crew decided to improvise. yung Caserta Palace ang ginamit for the scenes in Vatican.tapos yung Biblioteca Angelica naman as Vatican Library. then ‘yung sa St. Peter’s Basilica, movie set lang yun, created in Los Angeles. around 80 feet (24 m) ‘yung dimensions—almost half the size of the real one. masasabi pa nga na naging eco-friendly yung naging shooting nila kasi nagtipid sila ng fuel (pati sa time), then konti lang yung ginamit nilang props. nai-donate na lang nila sa charity yung ibang perang nakalaan for the props…oh dba?hehe’ ang source ku dyan, HBO movie one on one…aheh’

oo nga pla, bka akala niyo nagkaroon ng strike dahil dun sa movie…uhm…hindi po…yun yung “Writers’ Guild of America strike.” in short walang connection yun sa movie,kailangan lang um-attend ng ilang writers ng film doon kaya yun…hehe’

**************************************

Ang Alamat ni Grimace :D

Hindi ka ba naku-curious kung ano o sino si Grimace?? Sa mga hindi nakakaalam… si Grimace ay yung tabatchoy na kulay ube na mascot ng McDo. Ano ba siya? At ano ba ang papel nya sa buhay ni Ronald McDonald?

Sabi sa website ng McDo, eto daw si Grimace:

“Grimace is a big, loving, fuzzy purple fellow who is Ronald McDonald’s best friend. He’s sure Ronald is the world’s ultimate authority on everything. While Grimace loves all McDonald’s foods, he’s absolutely crazy about milkshakes. Grimace is very enthusiastic and eager to try new things. His joyous spirit helps everyone overlook the fact he’s a little slow and clumsy sometimes.”

Ows? Eh ano naman ngayon?!? Actually, si Grimace ay kontrabida na may anim na kamay na nagnenenok ng milkshakes. Ika nga sa isang website:

“Between Hamburglar (who stole burgers), the Fry kids (who stole fries), and Grimace, crime was running rampant in the ‘McHood.”

O di ba… napakagandang ehemplo sa mga kabataan??haha’ Pero ang pinakamagandang mga teorya ay galing (kanino pa?) kundi sa mga Pinoy!..iba ang mga Pinoy eh!..IDOL!.haha’

Unang teorya: Si Grimace ay isang ube mascot. Ung McDo marahil ay may ice cream o shakes na ube ang flavor.

Pangalawang teorya: Si Grimace ay bastardong anak ni Tinky Winky ng Teletubbies (na natsitsismis na baklush) at isang eggplant.

Pangatlong teorya: Siya ay violet na krayola na iniwan ng mga bata (sa playground ng McDo) sa araw para matunaw.

Pang-apat na teorya: Grape-flavored drink daw si Grimace… Kaya lang maasim ung drink kaya nagmukhang grimace sila…kaya siya tinawag na Grimace! hehe’

Panlimang teorya: Siya daw ang pinaka-suwangit na mascot ng McDo, kaya siya pinagsuot ng costume — purple na costume daw ito na napaka-bigat na hindi na matanggal! haha’

Pang-anim na teorya: Si Grimace ay lahat ng pagkain sa McDo na hinalo sa blender….wehehe’

Pampitong teorya: Siya ay isang milkshake. Period. haha’

Pangwalong teorya: In-introduce daw ng McDo ang kamote french fries sa Pinas ng pumunta daw sila dito. Kaya daw may mascot na Grimace. Isa siyang kamote.hihi’

Pangsiyam na teorya: Kakambal pala siya ni Ronald McDonald, kaya lang, retarded daw si Grimace kaya siya pinasusuot ng purple costume. (Pero ito ang pinakamatinong teorya so far…) hahaha’

Pang-sampung teorya: Si Grimace, kasama ng iba pang mascots ng McDo, ay pinakilala noong 70’s. Siya ang nagrepresent ng Blueberry milkshakes na ni-launch sa US. Ang tawag talaga sa kanya ay Evil Grimace, kasi nga nagnenenok siya ng milkshakes. Galing siya sa isla na puno ng sigla at puro milkshakes. (Ok, whatever…) haha’

Eh ano ba ang official word ng McDo??? Well, may tumawag sa McDo to ask nga kung sino o ano ba talaga si Grimace…Alam mo kung ano ang sinabi ng babaeng sumagot ng phone…..???

“He’s a potato.”

HUWAW, ANG LABO TSONG!!..hahaha’

—kayo?anong teorya nyo?email niyu saken para maidagdag ko dito… LOL!

alak o gatas? :D

sabi nila saken,, ang alak daw…

hindi naman nakaka-solb ng problema…

baket?! ang gatas rin naman ah?!

buti pa nga ang alak, minsan libre… haha’

eh ang milk??

may kabarkada ka na bang nanglibre ng gatas at sinabing…..

“Tara tsong, DEDE tayo!”  ?? nyahahaha’ 

wala pa diba??

kaya alak na rin kayo! LOL!

haha’ wala lang…

blah…blah…blah… :D

OBSERVATIONS, LEARNINGS AND REALIZATIONS…

1. High School Musical IS FULL OF STEREOTYPES. Don’t let your children watch it too many times for they might confine their views on what life is or how people think. For the record, I would also like to state that I was… uhm… being…. what’s that word? Oh yeah, diplomatic, when I watched this. BTW, bring coffee along if you are very… diplomatic in your movie preferences.

2. The noisiest and most crowded places are always the best places to talk in secret for everyone’s minding their own business of listening to what their companions are talking about. You are already having a hard time listening to that guy blabbering to you across the table that you will not be able to hear that guy in the black suit whispering to his friend on how to make a bomb from household materials.  

3. Ordinary mortals always go to others in order to confirm to themselves their own status in the society. They perform feats of such grandeur and their pride has inflated their heads that they defy the laws of gravity and stand with their head high (unless it is filled with helium…haha’). Thankfully, there are those people without the need to confirm the fact of their superiority from others, they are content to know it themselves.

4. Farewell is relief. Separation is inevitable and a good relationship is a cycle of hellos and goodbyes, with each changing slightly in order not to stagnate.

5. Time is cruel. It won’t stop for anybody.

6. Don’t speak when you have nothing to say.

7. Learn to give up. Giving up is not cowardice. There is honor in defeat and walking away is a test of courage.

8. When you refuse to confront your emotions, you wouldn’t be able to recognize it.

9. Being too kind is cruel.

10. Why do people tend towards the mass, striving for commonality? Will they die if they become distinct from their herd? WHY? WHY?

11. I can’t believe there are people who actually form over substance and they apply this principle even in the judgment of other people. The only explanation I can think of is that they have watched too much television commercials…

12. Six years of elementary education, four years of high school, and another 4 years (variable) of college does not prepare you for the real world, even in the basics. What you need to do is to experience real life in advance so that you will not have a sudden realization that the world is flat and you will fall off the edge if you don’t conform,rather you will become accustomed to this fact slowly as you make your way through lower education. Believe me, I’m doing this right now.

13. The invisible hand principle, put forward by Adam Smith, can also be applied to matters outside economics. It’s especially fun seeing the invisible hand work it’s wonders on people. hihi’

14. Corollarily to the above statement, the laissez faire principle (means leave it alone) can also be applied to real life. right??

15. Time and, unfortunately as I have realized, money, flies when you’re having fun…Ugh, my wallet is on a diet.haha’

~tadz (^^,)

Say that again Nietzsche… :D

“For art to exist, for any sort of aesthetic activity to exist, a certain physiological precondition is indispensable—intoxication.”

—Friedrich Nietzsche

—And when he says intoxication, he means booze. Yeah!

*walang title* :D

An individual can only recognize oneself as an individual when a point of reference (another person) exists.

You cannot see yourself unless there are other people around.

– Do I make sense?? :D

La Religion, opium du people et protestation contre la misère réele…

Religion is the sigh of the oppressed creature, the heart of a heartless world, and the soul of soulless conditions. It is the opium of the people.
-Karl Marx

Religion is the opium of the people at ang mga saradong katoliko ay adik sa opium.
-Anonymous

–nice… ^^

COOL??

ano ang cool para sa’yo?..

siguro…

sa mga reggae lovers, cool ang dreads…

   pero sa mga jologs mas cool mag tirintas tuwing pupunta sa mall…

sa mga emo, cool ang bangs…

   pero sa mga nerd mas cool ang kachupoy…

sa mga genius sa math, cool ang x times y=xy…

   pero sa mga bobo sa math mas cool ang 1+1=11…

sa mga students, cool umabsent…

   pero sa mga professors mas cool mangbagsak ng students…

sa mga sosyal, cool ang levis…

   pero sa mga fashionista mas cool ang ukay-ukay…

sa mga masisipag, cool magpakamatay sa work…

   pero sa mga batugan, mas cool magpakamatay sa tulog…

sa mga getto, cool ang XXXL t-shirt…

   pero sa mga conyo mas cool ang fitted na pink na polo shirt…

kay bert and edmar (hm…o cge na nga, sama mo na rin ako dyan…hehe’), cool LUMAMON…

   pero kay hazel mas cool mag diet…

para kay kuya butchoy, cool tumae sa school…

   pero para sakin mas cool tumae sa starbucks…

hahaha’ joke!

so, anung point?…

magiging cool lang ang isang bagay kung para sa’yo cool yun…

kung para sa iba hindi, well, problema na nila yun…

do I make sense?

hahaha’

anti-religious??hmm…

Many people assume I must be an atheist who hates religion.This is not the case.

But i admit, i did go through an anti-religion phase.

I hated the way people who claimed to be religious behaved, I find the arguments against religion very compelling, and I thought that being an atheist is a sign of being intellectually “tough” (of course I enjoyed the smug feeling that I was better than the fools who believed.)

But as I grew older (and wiser I hope), I stopped being an anti-religious. One reason is that I achieved a better understanding of the arguments for and against religion. I tried to be rational and after reading and grasping arguments put forth by thinkers such as Aquinas, Descartes, Leibniz, Locke and others, I find it difficult to dismiss the idea that God (or a Supreme Being, as I prefer to call Him) exists. It might be the case that there is no Supreme Being, but the case against the Supreme Being is far from being a certain one and there are powerful arguments for His existence.  Another reason is that I achieved a greater degree of personal maturity (and also intellectual maturity, I hope). Believing something to seem “tough” or because it made me feel superior now strikes me as “foolishness”. I am still angry at the way some allegedly religious people behave. But I can now distinguish between a belief and those who claim to hold that belief. I do oppose those who use religion to justify their evil, their hatred and their prejudices. But I oppose them because they are evil–not because they claim to be religious.

In all honesty my religious beliefs are not settled yet. I have never had a definitive religious experience that convinced me of the truths of faith. I cannot believe just because some person in a fancy costume waves a book around and tells me it is true. I cannot believe just because most people do.

Naturally, I do want to believe. I would prefer a meaningful reality in which the wicked are brought to task, the good are duly rewarded and an afterlife awaits us all. I want that very much. But, I know that what I want (to believe as “TRUE”) and what is true are two distinct matters.

At this point, I reject the hateful dogmatism of the extreme atheist and the fanatic theist. But, I do not really know what I believe. Of course, neither do most people. When I talk to people about their faith and their God, I observed that they tend to speak empty words and have no real understanding of what they claim to believe. Worse is, they often seem completely uninterested in learning anything about their alleged faith. It does strike me as ironic when they smugly judge me for my lack of faith when I am far more interested in what they believe than they are.

******************************

some things take time… :)

a little book which tells big things about life =)

but some things take a little time,
and though it’s hard to wait,
if everything did happen fast,
we might miss something great.

Free will??hmm…

Free will, in morality, is seen as the expression of the freedom of man. This was always the case for me but on that dark dreary afternoon while I was reading Nietzsche I was hit by an idea. Free will gives not freedom but bonds man to a different purpose and ironically gives man responsibility.

First let me explain a related concept: option paralysis. This is the case in which an individual, given a wide range of choices becomes paralyzed and becomes unable to act. The individual then cannot make a choice until a “rallying point” becomes apparent and the individual goes with that said rallying point. The problem in this system has surfaced hasn’t it? The rallying point… Therefore, to become an autonomous individual, one has got to have a perfect, if not, functioning moral mechanism.

That aside, we go back to free will and ask why it gives responsibility. Free will gives the individual a free rein on whatever actions he wants to make. But there is still the issue of right and wrong, of good and bad which is inherent in every human being because he/she is a rational being. The ideas of good and bad, right and wrong can be collectively known as a person’s moral mechanisms. Thus, free will dictates that man must act according to his moral mechanisms.

Free will, in instilling a sense of right and wrong in the individual, helps keep the society running properly as each person has responsibility in his own actions and can be punished because he himself made that wrong act without putting the blame on things other than his own will. This then gives the society, the government, the establishment or whatever name you want to call it, the right to hand out punishments which restrict the expression of the individual.

From the previous statements, it can be said that free will was invented because it’s inventors wanted the right to punish and by doing so, they created the social device called guilt.

Men were considered free so that they can be judged and punished – so they might become guilty. Consequently, every act must be considered willed so that every act lies within the consciousness of man.

Man has no one to blame but himself.

gloomy sunday…

This is the so called Hungarian suicide anthem. Many people quoted the passages of this song in their suicide letters so it came to be called as such. Used to be a favorite of mine but sometimes, I still feel the urge to listen to it…

This is the lyrics of the song (English Version):

Sunday is gloomy,
My hours are slumberless
Dearest the shadows
I live with are numberless
Little white flowers
Will never awaken you
Not where the black coaches
Sorrow has taken you
Angels have no thoughts
Of ever returning you
Wouldnt they be angry
If I thought of joining you?

Gloomy is sunday,
With shadows I spend it all
My heart and i
Have decided to end it all
Soon therell be candles
And prayers that are said I know
But let them not weep
Let them know that Im glad to go
Death is no dream
For in death Im caressin you
With the last breath of my soul
Ill be blessin you

Dreaming, I was only dreaming
I wake and I find you asleep
In the deep of my heart here
Darling I hope
That my dream never haunted you
My heart is tellin you
How much I wanted you
Gloomy sunday

******************************

ahai… -_-

di ko alam kung bakit…

pero tuwing makakakita ako ng alternating caps sa paragraph

TuLaD nItO oH…

pArAnG aAtAkIhIn AkO nG ePiLePsY..

waaaaa!

gusto kong magwala…kakairita nakakakita ng ganun noh??

pwede nmng small letters lahat o kaya malaki lahat…

ba’t kelangan pang alternate na ganun?!

sus ginuu…

haha!

wala lang…

ang OA kasi eh…LOL. 

the ten "CONYO"-MANDMENTS

THE TEN CONYO-MANDMENTS

“I’m like, making aral at the Arrhneow!”
“Me naman, I’m from Lazzahl!”

Angels and Demons!!! :D

Being born as a Catholic like majority of the Filipino population, I know it’s a taboo to question Christianity but since I can’t even write about all the things that’s going through my head right now, I guess discussing such a complex issue would somehow make me more relaxed.

We all know the story, from the Immaculate Conception up until that day of His fated crucifixion. We all know of his miracles, He can heal all kinds of sickness and he even brought a person back to life. Jesus and his divinity—the very foundation of our faith and the religion we all grew up with.

But, What if??

The greatest story ever told was a lie?

The Da Vinci Code and Angels and Demons made a controversy on a global scale. This is no surprise considering that 33% of the estimated 6 billion people on the planet are Roman Catholics. The perfect example of this statistics is of course—the Philippines being considered as the only predominantly Catholic nation in Asia. Our religion pretty much defines us in many ways. It influences our values and traditions in more ways than we can imagine. Many historians actually consider Catholicism as the greatest influence of the Spanish colonization in the country and perhaps that is why the outbursts against the Da Vinci Code were understandable.

Angels and Demons just like The Da Vinci Code focuses on Vatican’s attempt to suppress the truth behind Jesus Christ’s divinity and Christianity as a religion based on a Supreme Being. However, unlike The Da Vinci Code that used historical facts, Angels and Demons approaches the topic using science as a basis to disprove the teachings of the Church. Unlike most Hollywood movies where stories are exaggerated, I guess Tom Hanks’ character Robert Langdon is actually softer compared to the Langdon on Dan Brown’s books. Like what they did in the movie “Da Vinci Code”, Langdon actually debated and argued against the idea that Jesus may actually have a descendant through Mary Magdalene’s child. If you read the book, Langdon’s character was more aggressive and that it actually appeared he was supporting the idea. I guess they intentionally soften his character for the movie to pass many countries film review board just like our MTRCB.

The battle between History and Science against Religion is a matter of perspective–therefore there could be no end to this struggle unless one side is willing to think about the other perspective too. Also, religion is not limited to Christianity and what is told in the Bible. Though I personally believe in the existence of God/Yahweh/Allah/or whatever you wish to call Him, I do not limit myself with just the teachings of the Bible. I am in fact a non-practicing Christian–I do not attend the mass every Sunday and in fact I would probably avoid attending one whenever possible because I believe in the existence of a Supreme Being that much that I don’t think attending a Christian Mass (or any religious ritual) is even a necessity for anything when it comes to worshiping “The Guy Up There”. I think, believing that a Supreme Being exists is well enough. On the same ground, I don’t limit myself to ideas and concepts that history and Science has to offer because gaining a bit of knowledge of His greatness is by no means against him. It’s human nature to contradict each other but I personally think these things, despite of the competition that the differences implies…can actually be put together to make much more sense.

There is a clear distinction between God and religion. Unfortunately for Filipinos, we are often limited to just the teachings of the Roman Catholic Church which gives us a very narrow stand on religious differences. Just consider how we treat our Muslim brothers in Mindanao and how we stare at them on the streets whenever we see them practicing what they believe in.

Religion is a double-bladed sword. It can do both harm and good but on some occasions it can actually do more harm. History tells us of those incidents in the past and even in the news today…we still see conflicts due to religious differences.These issues are way too complicated to touch since each perspective has great ideas and means to prove them. In addition, no particular side can be considered as perfect and in fact, gray areas always outweighs those already proven facts. It’s more than just a debate, like how Dan Brown put it…it’s more like a war in search of knowledge and truth. It’s like a battle between what is true and what we would like to believe as true. A battle between faith and man’s never ending curiosity…

To those who have read Dan Brown’s bestseller, Angels and Demons, a movie version is certainly something to look forward to. After all, Angels and Demons has all the makings of a great movie. The plot, the action, and tour to the Vatican City makes you think you’re watching a movie by just reading it. His other books, Digital Fortress and Deception Point  which were not as popular were also my favorites.

Angels and Demons features Robert Langdon, long before he was searching for clues in the Da Vinci Code. If you have not read it, I suggest you grab a copy and follow Robert Langdon’s adventures as he discovered a “cult” within the Vatican, followed trails of “sacred” murders and discovered secrets of the group, Illuminati or “freethinkers”.

Meanwhile, enjoy the Angels and Demons movie trailer…  

******************************

bookstore :)

mahilig ako sa mga libro kaya hangga’t maaari, tuwing pupunta kami sa mga mall o kaya gumagala, palagi akong nagyayaya sa mga bookstore para makatingin ng mga libro na magandang bilhin.

nung minsan, kasama ko yung mga pinsan kong naghanap ng mga libro ni Ayn Rand tsaka yung book ni Robert Fulghum na “All I Really Need to Know I Learned in Kindergarten.” Habang tumitingin tingin kami, may 2 estudyante na nakatambay doon. eto ang narinig kong usapan nila, (syempre, hindi mo naman maiiwasan na hindi marinig yon..hehe’)

“Halika basahin mo ito.”

mga katanungan :)

Saan ka pupunta kung wala kang mapupuntahan? Ano ang kakainin mo kung wala kang makakain? Paano mo ipapaliwanag ang isang bagay na di maipaliwanag? At bakit kaya ang chicken breast ay walang “utong”?

Minsan marami tayong mga katanungan na mahirap hanapan ng kasagutan. At kung minsan may mga katanungan tayong tinatanong kahit alam na natin ang sagot. Parang minsan natutukso akong huwag munang gamitin ang utak ko.

Kung pwede lang sanang i-turn off ang switch ng utak ko, ginawa ko na. Kung pwede lang bang mag-log off sa mga walang katuturang bagay na bigla na lang pumapasok sa guni-guni ko, ginawa ko na. Kung puede nga lang kayang i-out-of-service muna ang utak ko dahil minsan napapagod na rin akong kakaisip, matagal ko na ring ginawa yon.

Kaso hindi nga eh…

hm…Bakit nga ba? [Panibagong nanamang tanong].

Hay, walang katapusang mga tanong.

*************************

kahon :)

medyo nag-ayos ako ng kwarto ko kanina…sobrang gulo na kasi, tapos binilinan pa ng erpats ko tsaka ni mother earth ko yung kasambahay namin na wag lilinisin yung kwarto ko, para daw matuto akong kumilos…hehe’

kaya wala ulet choice, nilinis ko mag-isa. habang nililinis ko yung kwarto ko, nakita ko dun sa ibabang parte ng cabinet ko yung sandamakmak na kahon…

Di ko alam kung bakit, pero di ko maitapon ang mga kahon. Alam mo yon? Yung pag bumili ka ng isang bagay na nakalagay sa kahon, o kaya ay may nagregalo sa iyo na naka-kahon, basta kahit anong may kahon, di ko agad ito maitapon. Itatago at itatago ko ito kasi ang nasa isip ko, magagamit ko ito balang-araw. At habang ang araw na yon ay di pa dumarating, patuloy ang pag-iipon ko ng kahon. Patuloy ang pagdami ng naipong kahon hanggang sa di ko na ito mabilang. Katapus-tapusan, dahil sa wala na akong mapaglagyan at dumadami ang kalat, itatapon ko rin pala ito.

Ganon nga lang yata ang buhay… hangga’t maitatago ang isang bagay itatago at itatago natin ito kahit walang mahalagang dahilan. Ganon nga talaga yata ang tao, binibigyan ng “sentimental value” kahit ang pinaka-walang kwentang bagay. At ganon ng yata talaga ang isang bagay, bibigyan at bibigyan ng halaga ng tao bagama’t alam na ito ay isang materyal lamang.

At pagkatapos noon… pagkatapos ng lahat… at sa katapus-tapusan… sa basurahan din ang tuloy.

hm…yun lang…hehe’

:D

tutong :)

*Ang buhay ay para ding sinaing. sa pagsasaing, kelangan tama lang ang tubig dahil kung mapadami, magiging lugaw ito. Kung kokonti, magiging “popped rice” ito. Sa buhay kelangang tama lang ang tubig para di maging lugaw or “popped rice”. Sa buhay kelangang tama ang diskarte para tama ang takbo.

*Ang buhay ay parang sinaing. Kelangan ingatan na di ito masunog dahil kung magkakataon, tutong ang kakainin mo. Sa buhay kelangang ingatan ang mga desisyon dahil pag nagkataong mali ito di mo na mababago. Sa buhay pag mali ang desisyon mo maaaring magbago ang takbo ng buhay mo.

yun lang po…

BOW…

hehe’

:D

blender within

When words come out bland, I let my mind wander in some hard to reach corners of my being, hoping that it would find some gleaming phrases there. All it finds, however, are pieces of scrap metal strewn on the musty floor, rusting away but refusing to be thrown into the garbage bin. Some memories can be adamant like leeches. Or are they indeed memories? Or mere wads of thoughts that got stuck there after I have put off a major cleanup again for the umpteenth time? Cleaning up is a nasty business. How can I defragment a soul that frowns upon categorization? Everything is so mixed up in there I’m starting to think it has some sort of blender that eternally grinds down everything—memories, thoughts, ideas, emotions—to a mush, unrecognizable in its gooey viscosity. Now if you could find some words in that mess, lucky you. I can’t. My mind should wander elsewhere.

pinakasikat na caption sa pics: "wala lang"

pansinin niyu man, sa friendster o kung anu-ano pang social networks, ang laging caption nila sa mga photos nila, “Wala lang”

o diba? ano kayang ibig sabihin nila dun? nakatunganga sa pic, wala lang! nakasmile sila, wala lang. nakapose sila sa cam, wala lang, may nakasimangot, wala lang. may kasama sa pic, wala lang. kasama ang girlfriend, wala lang. kasama ang boyfriend, wala lang, kasama ang lola, wala lang, kasama ang alaga, wala lang. nasa tabi ng park, wala lang, nasa gilid ng kalsada, wala lang. eh kung patayin ko kaya kayong lahat na nagpopost ng ganun, masasagot niyo pa ba ako ng

“Wala lang!”


puwede niyo namang ilagay na, im with my bf, im with my gf, im with my mom, im in the park,o kaya huwag niyo ng lagyan ng caption kasi ako sawang-sawa na nagbabasa ng salitang yan, ayaw ko na ngang sabihin or marinig eh. ilang milyong beses ko ng nababasa ang imortal na salitang yan lalo nasa friendster. ang masasabi ko lang sa inyo kung bakit ko naoobserve yon kasi,

“WALA LANG!”

wehehe’

pisawt

Realidad… :)

Para sakin hatihati ang isipan ng bawat tao sa bawat siswasyon at takb0 ng buhay..
merong tumatakbo ang isipan sa realidad o naayon sa sariling diskarte o di kaya naman eh dumidepende sa mga tao as paligid nya..
Pero sa kung san man o alin man ang pinipili natin sa araw araw hindi pa rin natin maiiwasan ang ika nga eh “realidad ng buhay”..

Katulad na lng nitong mga napagisip isip ko na nakakatawa at NAKAKAINIS pero totoo pala..haha!

Sabi nila sa na dapat pagbigyan ang mga matatanda,babae at me dalang bata sa mga sakayan.(yun ang dapat!! at tinuro satin!)
Pero sa nakikita natin sa araw araw hindi totoo yun..kasi ang totoo..kung ikaw ang nagbayad ng pamasahe mo..
gusto mo na masulit yung bayad mo.(makarating agad sa pupuntahan komportable ang byahe at kung anu-ano pang dahilan)

Sabi nila masama angkinin ang hindi sayo..(yun ang dapat!! at tinuro satin!)
Pero sa nakikita natin sa araw araw hindi totoo yun..kasi ang totoo..kapag ikaw ay nakakita ng isang bagay na naiwan at ikaw lang
ang nakaka-kita at mas lalo na kapag walang paraaan na matukoy ng may ari ang bagay na ito..(halimbawa nakakita ka ng ipod sa bus sa mismong upuan mo..digital camera.shades.
kahit wallet pa..basta.at kung anu ano pa..malamang hindi na ito isosoli..(kasi ang katuwiran wala namang nakakita…ang burara nung may ari buti nga sa kanya..finders keepers.
at madami pang kadahilanan ..)

Sabi nila “no one is above the law”…(yan ang alam at akala natin!!)
Pero sa nakikita natin sa araw araw hindi totoo yun..kasi ang totoo..kapag ikaw ay may ginagawang labag sa batas (pananakit..pagnanakaw…at kung ano pa man na labag sa batas..)
at ikaw ay anak ng opisyal..me kakilala kang mabigat na tao..o meron kang koneksyon..malamang maglaho ang batas..kasi ang totoo hindi ka pababayaan ng mga taong nabanggit..
(kasi ang katuwiran pano pat meron akong ganitong prebiliheyo kung hindi ko din lng gagamitin..o ayaw masira ang pangalan..o first offense lng naman at kung anu ano pa.)

Sabi nila bawal at masama maglagay o magpadulas..(yun ang dapat!! at tinuro satin!)
Pero sa nakikita natin sa araw araw hindi totoo yun..kasi ang totoo..kapag nahuli tayo o nasita tayo sa kalye sa paglabag sa batas trapiko…(traffic light..number coding..one way..
..parking at kung anu-ano pa..) mas gust0 nating areglo na lng..sa pamamagitan ng paglalagay o padulas..
(kasi ang katuwiran natin..mas hassle kung tutubusin pa natin ang lisensya sa opisina..kaya sige na lng..lagay na lng..)

Sabi nila bawal at masama maglagay o magpadulas..(yun ang dapat!! at tinuro satin!)
Pero sa nakikita natin sa araw araw hindi totoo yun..kasi ang totoo..kapag ikaw ay may inaasikasong papeles o dokumento..(sa buwis..sa pagkatao..sa negosyo..at kung ano ano pa)
at malamang gusto nating mapadali..syempre walang ibang paraan kundi magpadulas o maglagay..eh di dun na tayo..mas mabilis..(kasi ang katuwiran eh meron palang mas mabilis na paraan eh..
di dun tayo..)

Ilan lamang ito sa napakaraming katotohanan na mahirap pagtaguan..
Pero kung mas pipiliin natin ang ipinamulat na interpretasyon ng realidad sa atin..(syempre yun yung mga tinuro satin nung bata pa tayo)..hhhmmmm….astig!!!
Pero kung ako man..malamang……..(depende pa din dapat..)

Simpleng analisasyon…
Simpleng realidad..

hahaha..araw araw na buhay buhay lang po..:)

Kung sakaling may Diyos…